ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
14-5-2012

Την σημαντική είδηση της ένταξης της Θεσσαλονίκης στο Εθνικό Δίκτυο Μαρτυρικών Πόλεων, κατόπιν σχετικού αιτήματος του Δήμου Θεσσαλονίκης, το οποίο ενέκρινε, κατά πληροφορίες, η Ειδική Επιτροπή του υπουργείου Εσωτερικών που ασχολήθηκε με το συγκεκριμένο θέμα, ανακοίνωσε, σήμερα Δευτέρα 14 Μαΐου 2012, ο Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Παναγιώτης Αβραμόπουλος κατά τη διάρκεια της 14^ης τακτικής συνεδρίασης του σώματος.

Η Δημοτική Αρχή εξέφρασε την ικανοποίησή της για την απόφαση που αποκαθιστά τον μαρτυρικό χαρακτήρα και τον ρόλο της πόλης σε όλη τη διάρκεια της ιστορίας της, ενώ ευχαρίστησε την Ισραηλιτική Κοινότητα Θεσσαλονίκης που παρέδωσε στο Δήμο Θεσσαλονίκης τα σχετικά ντοκουμέντα για την ταυτοποίηση των νεκρών του Ολοκαυτώματος και το Κέντρο Ιστορίας Θεσσαλονίκης για την τεκμηρίωση της πρότασης αίτησης. Απομένουν οι διαδικασίες που προβλέπονται από το νόμο προκειμένου να εκδοθεί το σχετικό Προεδρικό Διάταγμα.

«Αναγνωρίζονται πλέον με επίσημο τρόπο οι θυσίες των πολιτών της Θεσσαλονίκης εκείνη την μαύρη περίοδο. Απομένει τώρα να αποδοθεί η ελληνική ιθαγένεια στους απογόνους των θυμάτων του Ολοκαυτώματος. Είναι η τελευταία εκκρεμότητα που πρέπει να επιλύσουμε και θα πιέσουμε σχετικά το αρμόδιο Υπουργείο για να είμαστε καθόλα εντάξει με τη συνείδηση μας» σημείωσε ο Δήμαρχος Θεσσαλονίκης, Γιάννης Μπουτάρης.

Πρόσθεσε ότι η περίοδος της Κατοχής υπήρξε η χειρότερη περίοδος του σύγχρονου βίου της Θεσσαλονίκης, αναφερόμενος αφενός στους χιλιάδες Θεσσαλονικείς που βασανίστηκαν, σκοτώθηκαν και πέθαναν από ασιτία και από κακουχίες και αφετέρου στην εξόντωση της Εβραϊκής κοινότητας της πόλης, που αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου.

Την προώθηση του αιτήματος ένταξης της Θεσσαλονίκης στο Εθνικό Δίκτυο Μαρτυρικών Πόλεων, με αφορμή τη συγκρότηση ειδικής επιτροπής (άρθρου 18 παρ. 5 Ν. 2503) του Υπουργείου Εσωτερικών αποφάσισε κατά την 10^η τακτική συνεδρίαση του (Δευτέρα 9 Απριλίου 2012) το Δημοτικό Συμβούλιο Θεσσαλονίκης.

Συγκεκριμένα μετά από εισήγηση του Προέδρου του Δημοτικού Συμβουλίου Παναγιώτη Αβραμόπουλου, με ομόφωνη απόφαση, εγκρίθηκε η επικαιροποίηση παλαιότερης απόφασης (2285/2008) του Δημοτικού Συμβουλίου, σύμφωνα με την οποία «η Θεσσαλονίκη πληροί της προϋποθέσεις για την ένταξη της στο Εθνικό Δίκτυο Μαρτυρικών Πόλεων δεδομένου ότι οι κάτοικοί της κατά την περίοδο 1940-1945 μαρτύρησαν από τη θηριωδία των φασιστικών και ναζιστικών δυνάμεων».

Το σχετικό αίτημα συνοδευόταν από άλλα έγγραφα και τεκμήρια, όπως τις ομόφωνες αποφάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου Θεσσαλονίκης, την εισήγηση του Κέντρου Ιστορίας Θεσσαλονίκης, που το τεκμηριώνει ιστορικά με την ανάλογη βιβλιογραφία και ονομαστικό κατάλογο -σε ψηφιακή μορφή- των δεκάδων χιλιάδων Θεσσαλονικέων Εβραίων που εκτοπίστηκαν και εξοντώθηκαν στα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης.

 Στο ιστορικό της υπόθεσης, τα σχετικά κατά καιρούς αιτήματα Δημοτικών Παρατάξεων και τις διαφωνίες με την τότε Δημοτική Αρχή που είχαν σχέση με την ανάδειξη του θέματος, καθώς  και στις προηγούμενες αποφάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου αναφέρθηκε ο  Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Παναγιώτης Αβραμόπουλος.

«Ο χαρακτηρισμός της Θεσσαλονίκης ως μαρτυρικής πόλης, δεν πρέπει να αποτελέσει μία πράξη που εντάσσεται σε μία τυπική διαδικασία. Αντίθετα, η αναγνώριση και η ανάδειξη αυτών των τραγικών στιγμών στην ιστορία της πόλης, συνιστά καθήκον της πολιτείας απέναντι στους κατοίκους της. Αποτελεί καταρχήν φόρο τιμής στους Θεσσαλονικείς, Έλληνες Χριστιανούς και Έλληνες Εβραίους, που επλήγησαν ανεπανόρθωτα από τη ναζιστική θηριωδία. Αλλά, κυρίως, αποτελεί παρακαταθήκη μνήμης απέναντι στις νεότερες και στις μελλοντικές γενιές των Θεσσαλονικέων» σημείωσε ο Παναγιώτης Αβραμόπουλος.

Δευτέρα, 30 Απριλίου 2012 16:24

Για μια ακόμα φορά η Ελλάδα πρωτοπορεί. Λίγους μήνες μετά την πανευρωπαϊκή πρωτιά της συγκυβέρνησης Σοσιαλιστών-Ακροδεξιάς, τώρα η χώρα μας διεκδικεί και νέες δάφνες: να είναι ελληνική η πρώτη ευρωπαϊκή βουλή που θα φιλοξενεί ένα ανοιχτά ναζιστικό κόμμα. Δέκα μέρες πριν τις εκλογές ανακάλυψαν οι πολιτικοί αρχηγοί ΠΑΣΟΚ και Νέας Δημοκρατίας την ύπαρξη της Χρυσής Αυγής και διαγωνίζονται τώρα σε «αντιφασιστική» ρητορεία. Μόνο που έχουν την αξιοπιστία του βοσκού που φώναζε «λύκος». Γιατί είναι οι ίδιοι που άνοιξαν την πόρτα στον μέχρι πρότινος ηγέτη της ελληνικής Ακροδεξιάς Καρατζαφέρη, οι ίδιοι που από το 2010 τον αναγόρευσαν υπεύθυνο πολιτικό άνδρα και έκαναν πως αγνοούσαν ότι ήταν εκείνος ο πρώτος που εισηγήθηκε την πολιτική «αξιοποίηση» του ναζιστικού μορφώματος. Και όταν έχουν εξαντλήσει τους ακραίους χαρακτηρισμούς στις μεταξύ τους αντιπαραθέσεις, κανέναν δεν τρομάζουν οι όψιμες κορόνες για τον κίνδυνο του «εκφασισμού», ειδικά όταν εκφωνούνται από τους εισηγητές του κράτους έκτακτης ανάγκης που επιβάλλει το μνημόνιο.

Επικοινωνιακές αβάντες

Τις μέρες αυτές ξαναζούμε τις συνθήκες ανόδου του ΛΑΟΣ με την αβάντα των μέσων ενημέρωσης –που προβάλλουν τις δήθεν φιλάνθρωπες δράσεις των τραμπούκων της Χρυσής Αυγής στον Άγιο Παντελεήμονα- και την αμηχανία του πολιτικού κόσμου που δεν ξέρει πώς να αντιδράσει. Μόνο που το ενδεχόμενο εισόδου στη Βουλή της Χρυσής Αυγής είναι πολύ σοβαρότερο. Γιατί αυτό δεν θα σημαίνει μόνο την επιβράβευση ενός κόμματος ανοιχτά ρατσιστικού, αντισημιτικού, αντιμουσουλμανικού και φιλοχιτλερικού. Θα ισοδυναμεί με παραγραφή της ανοιχτά εγκληματικής του δράσης. Γιατί η οργάνωση αυτή βρίσκεται πίσω από μια σειρά επιθέσεις σε βάρος πολιτών, και έχει επί δεκαετίες στοχοποιήσει φοιτητές, συνδικαλιστές, μετανάστες. Ελάχιστες απ’ αυτές τις επιθέσεις έχουν καταλήξει στα δικαστήρια. Όμως κι αυτές οι λίγες αρκούν για να περιγράψουν τη δράση των χρυσαυγιτών.

Κορυφαία είναι η γνωστή περίπτωση της επίθεσης του 1998 που τελεσιδίκησε στον Άρειο Πάγο μόλις πριν από δύο χρόνια. Αυτή η απόφαση είναι σημαντική γιατί το ανώτατο δικαστήριο δέχεται ότι ομάδα δέκα μελών της Χρυσής Αυγής «έχοντας αποφασίσει να τελέσουν το κακούργημα της ανθρωποκτονίας με πρόθεση, επιχείρησαν πράξη που περιείχε τουλάχιστον αρχή εκτελέσεως αυτού, ήτοι έχοντας αποφασίσει να σκοτώσουν τον Δημήτριο Κουσουρή, φοιτητή (…) επιτέθηκαν κατ’ αυτού αιφνιδιαστικά με ξύλινα ρόπαλα που κρατούσαν τόσο ο ίδιος όσο και οι λοιποί συναυτουργοί και κατάφεραν κατ’ αυτού με τρομακτική βιαιότητα και αγριότητα πολλαπλά χτυπήματα κυρίως στο κεφάλι και σε όλο το σώμα του (…) Απέτυχαν όμως και δεν ολοκλήρωσαν τελικά τον ανθρωποκτόνο σκοπό τους από αίτια εξωτερικά και ανεξάρτητα της θελήσεώς τους» (Απόφαση 1167/2010 του Ποινικού Τμήματος του Αρείου Πάγου).

Καθησυχαστικές δηλώσεις

Η ελληνική δικαιοσύνη, δηλαδή, την οποία πολλοί επικαλούνται στην προεκλογική περίοδο, έχει αποφανθεί τελεσίδικα για τον εγκληματικό χαρακτήρα της οργάνωσης. Γι’ αυτό το λόγο βρίσκεται σε εντελώς λάθος κατεύθυνση η καθησυχαστική δήλωση της Αλέκας Παπαρήγα, που έσπευσε να προφητέψει πριν από λίγες μέρες, μιλώντας στο Ράδιο Εννέα, ότι με την εκλογή της Χρυσής Αυγής «δεν πρόκειται να γίνει απολύτως τίποτα», διότι «θα βάλουν γραβατούλα μέσα στη Βουλή και θα γίνουν κοινοβουλευτικότατοι. Σας το υπογράφω […] θα ενσωματωθούν πλήρως».

Η θέση αυτή –με την οποία η γραμματέας του ΚΚΕ επιχείρησε βέβαια να αμφισβητήσει τον «αντισυστημικό» χαρακτήρα της οργάνωσης- παρέχει ένα ανέλπιστο συγχωροχάρτι στους νεοναζιστές. Γιατί βέβαια κανένα νεοναζιστικό κόμμα δεν ασκεί παράνομη βία κάτω από το φως του ήλιου ή τους προβολείς της δημοσιότητας. Η νύχτα και το σκοτάδι είναι τα πεδία δράσης της. Ακόμα και όταν ο μέχρι τότε υπαρχηγός της δικαζόταν για τη δράση του ούτε ένα ηγετικό της στέλεχος δεν εμφανίστηκε να τον υπερασπίσει. Εστειλαν μόνο τα απλά μέλη να τιμήσουν με τις ασχήμιες τους τον «φαλαγγάρχη».

Φυσικά δεν είναι «αντισυστημική» η Χρυσή Αυγή. Όχι όμως επειδή τάχα έχει ενσωματωθεί στη νομιμότητα, αλλά επειδή αποτελεί επί χρόνια το σκοτεινό δεκανίκι των δυνάμεων καταστολής, μετέχοντας πίσω από τα ΜΑΤ στην καταστολή των διαδηλώσεων και οργανώνοντας τις δικές τους «επιχειρήσεις σκούπα» κατά των μεταναστών με τα πογκρόμ στις γειτονιές της Αθήνας.

Πώς ερμηνεύεται η άνοδος

Το ερώτημα για την Αριστερά είναι άλλο: πώς να ερμηνευθεί η διαφαινόμενη εκλογική άνοδος ενός παρόμοιου μορφώματος; Δυστυχώς η απάντηση είναι εύκολη. Όταν επί δύο χρόνια έχουν ηγεμονεύσει στον αντιπολιτευτικό λόγο η πιο ακραία εκδοχή του χυδαίου εθνικισμού, της μισαλλόδοξης ξενοφοβίας και της πρωτόγονης συνωμοσιολογίας, είναι επόμενο να αναδειχτούν στον αφρό οι πιο γνήσιοι εκφραστές του ρεύματος αυτού. Το ζήσαμε στο Σύνταγμα με τις συγκεντρώσεις των «πάνω» και των «κάτω».

Όσο για τις όψιμες αντιδράσεις των κομμάτων της συγκυβέρνησης και των μέσων ενημέρωσης που τα στηρίζουν, τι καλύτερο δώρο για τη Χρυσή Αυγή από την ανάδειξη του «μεταναστευτικού» ως κύριου προεκλογικού ζητήματος, παρά το γεγονός ότι όλες οι δημοσκοπήσεις το φέρουν πολύ πίσω στη λίστα με τις αγωνίες των πολιτών, πολύ πιο κάτω από την ανεργία και τη φτώχεια. Και το μεν ΠΑΣΟΚ προσπαθεί να στήσει όπως όπως τα κοντέινερ της αθλιότητας, ενώ η Νέα Δημοκρατία προβάλλει σε σποτ την «τελική λύση», με την υπόσχεση ότι θα καταργήσει ακόμα κι αυτόν τον άτολμο νόμο Ραγκούση για την ιθαγένεια και το σύνθημα «Ανακατάληψη των πόλεων από τα γκέτο των μεταναστών». Αλλά τι χειρότερο λένε οι ναζιστές της Χρυσής Αυγής;

Αναρτήθηκε από Root στις 7:27 π.μ.

Όσο για την αναδημοσίευσή των φωτογραφιών από τα μέσα ενημέρωσης, και
μάλιστα σε πρωτοσέλιδα και κεντρικά δελτία ειδήσεων, αυτή ξεπερνά κάθε
μέτρο και θέτει μείζονα ζητήματα ηθικής και νομικής τάξης, αφού συνιστά
διαπόμπευση του προσώπου, η οποία είναι ανεπίτρεπτη σε κάθε
δικαιοκρατούμενη χώρα: καμιά σκοπιμότητα, κανένα «δημοσιογραφικό
ενδιαφέρον» δεν μπορεί να δικαιολογήσει τον δημόσιο εξευτελισμό ενός
ανθρώπου, πολλώ δε μάλλον ενός ασθενούς.

Η ακραία προσβλητική και τιμωρητική μεταχείριση των γυναικών αυτών δεν
μπορεί παρά να μας θυμίσει το μετακατοχικό βίαιο ξύρισμα της κεφαλής των
γυναικών στις πλατείες των πόλεων και των χωριών. Δεν μπορεί παρά να μας
θυμίσει τη μεταχείριση γυναικών σε τριτοκοσμικές χώρες. Το τρίπτυχο
γυναίκα-ιερόδουλη-ασθενής γίνεται –με σχεδόν αρχετυπικό τρόπο– συνώνυμο
της αμαρτίας, της βρωμιάς, του εχθρού. Το γεγονός ότι οι γυναίκες αυτές
είναι –όλως τυχαίως– άστεγες, τοξικομανείς ή ενδεχομένως θύματα
trafficking φαίνεται να μην ενδιαφέρει κανένα θεσμό, καμία αρχή. Όλα
μπορούν να υποχωρήσουν μπροστά στην επέλαση των ρατσιστικών και
σεξιστικών στερεοτύπων και την αδιατάρακτη γαλήνη του ελληνικού
νοικοκυριού που σε λίγες μέρες ψηφίζει.

Ενάμισι μήνα αργότερα ο Σύνδεσμος Εργατών Θεσσαλονίκης – όπως ονομαζόταν προσωρινά η ομάδα του Αβραάμ Μπεναρόγια που μετασχηματίστηκε στην ιστορική Φεντερασιόν – θα κατεβάσει στους δρόμους 6.000 εργάτες που απαιτούν από την οθωμανική κυβέρνηση να αποσύρει νομοσχέδιο που περιόριζε τις συνδικαλιστικές ελευθερίες. Ήταν τόση η επιτυχία της κινητοποίησης, ώστε ο Σύνδεσμος Εργατών Θεσσαλονίκης θα ζητήσει να γίνει, μαζί με τη βουλγαρική σοσιαλιστική ομάδα, το Οθωμανικό Τμήμα της 2^ης Διεθνούς.

… «Με το σφυρί στο χέρι», οι ίδιοι οι εργαζόμενοι πρέπει να σφυρηλατήσουν τη ενότητά τους ως όρο για την «αυτοσυνείδησή» τους.  Ξέρω ότι το τελευταίο ηχεί παράξενα στα αυτιά της γενιάς που μεγάλωσε με τα νεοφιλελεύθερα φληναφήματα για το «τέλος της Ιστορίας». Ίσως να μην κατανοούν «τι ακριβώς μπορεί να συνεπάγεται ο αποπροσανατολισμός από τα στοιχεία εκείνα που θα πρέπει να συνιστούν την πρώτη μας ύλη…για τη δεσπόζουσα θέση που επιβάλλεται να κατέχουν τα γεγονότα αυτά στην ιστορία μας», γιατί «πρέπει να αντισταθούμε στη φθορά και τη διάβρωση» έγραφε ο αξέχαστος Αλβέρτος Ναρ.

Γιατί η γνώση της κοινωνικής ιστορίας αυτής της πόλης σε οδηγεί στο να παίρνεις το μέρος των αδύναμων, των κατατρεγμένων, των αποδιωγμένων. Η ιστορία της Θεσσαλονίκης δεν ήταν ποτέ μια ιστορία κυρίαρχων και κατακτητών. Γι’ αυτό, ο λόγος για τα θύματα του χτες, πρέπει να φωτίζει το δρόμο για τους αγώνες των «κολασμένων» του σήμερα.

29-5-2011                                                                       Τριαντάφυλλος Μηταφίδης

Κοινοποίηση:
κ. πρόεδρο του Δημοτικού Συμβουλίου
κ. κ. Δημοτικούς Συμβούλους

Κύριε Δήμαρχε,

Με την επιστολή μας αυτή διαμαρτυρόμαστε για την απόφασή σας της 20ης Απριλίου να μην παραχωρήσετε την πλατεία Αριστοτέλους για να πραγματοποιηθούν προεκλογικές συγκεντρώσεις, με το επιχείρημα ότι είναι χώρος «ιδιαίτερης προβολής, κάλλους και ιστορικής σημασίας» για την πόλη.

Χωρίς να διαφωνούμε με τον χαρακτηρισμό που αποδίδετε σ’ αυτήν, θα θέλαμε να σημειώσουμε ότι η ιδιαίτερη προβολή και η ιστορική σημασία της πλατείας οφείλεται κατά κύριο λόγο στο γεγονός πως αποτέλεσε επί σειρά ετών χώρο πραγματοποίησης μεγάλων πολιτικών και συνδικαλιστικών συγκεντρώσεων, όπως η αυριανή της Πρωτομαγιάς. Αποτελεί, επομένως, προσβολή για τη λειτουργία των πολιτικών θεσμών, να προβάλλετε ως επιχείρημα την ενδεχόμενη ηχητική όχληση ή τα κυκλοφοριακά προβλήματα από μια προεκλογική συγκέντρωση και να παραβλέπετε τη σημαντική συμβολή της στη διάδοση των απόψεων, στην επαφή και την επικοινωνία των κομμάτων με τους πολίτες.

Αντίθετα, θα περιμέναμε ο Δήμος, συμβάλλοντας στη λειτουργία των κομμάτων, όπως αυτή περιγράφεται στο Σύνταγμα, και υπηρετώντας τις πολιτικές ανάγκες των πολιτών της πόλης μας, αντί να αποκλείει τη χρήση της, να βοηθήσει με τα μέσα που διαθέτει στη διοργάνωση των εκδηλώσεων στην πλατεία.

Γι’ αυτούς τους λόγους ζητούμε να αναθεωρήσετε την απόφασή σας και να μας παραχωρήσετε την Πλατεία Αριστοτέλους για την πραγματοποίηση της προεκλογικής μας συγκέντρωσης την Παρασκευή 4/5 στις 20:00 με κεντρικό ομιλητή τον πρόεδρο της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ, σ. Αλέξη Τσίπρα.

Θεσσαλονίκη 30-4-2012

Για την εκλογική επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ
Νίκος Σαμανίδης
Γραμματέας ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ Α΄Θεσσαλονίκης

Στο Πολεμικό Μουσείο της Θεσσαλονίκης, στο Γ’ Σώμα Στρατού, τίποτε δεν θυμίζει σήμερα, αλλά και δυστυχώς τίποτε δεν υπενθυμίζει, ότι εκεί στεγαζόταν το κολαστήριο της ΚΥΠ στη διάρκεια της χούντας, στα κελιά του οποίου δολοφονήθηκε ο βουλευτής της ΕΔΑ Γ. Τσαρουχάς.

Εκδήλωση της ΕΔΙΑ στα “χειρουργεία” της ΚΥΠ (Πολεμικό Μουσείο του Γ’ Σώματος Στρατού) με αφορμή τα 45 χρονια από την 21η Απριλίου

Σαράντα πέντε χρόνια μετά την αποφράδα ημέρα της 21ηςΑπριλίου αγωνιστές του αντιδικτατορικού αγώνα επισκέφθηκαν συμβολικά το Πολεμικό Μουσείο και τους χώρους όπου βρίσκονταν τα λεγόμενα “χειρουργεία” της ΚΥΠ, ενώ το βράδυ του Σαββάτου η ΕΔΙΑ ΚΔ Μακεδονίας διοργάνωσε εκδήλωση για τα 45 χρόνια από τη χούντα των συνταγματαρχών.

“Τα φαντάσματα ξαναβγαίνουν από τα σεντούκια και είναι απειλητικά… Σαράντα πέντε χρόνια μετά τη χούντα των συνταγματαρχών υπάρχει σοβαρός κίνδυνος να εκπροσωπηθεί στην ελληνική Βουλή η φασιστική – ναζιστική Χρυσή Αυγή!” τόνισε ο πρόεδρος της Εταιρίας Διάσωσης Ιστορικών Αρχείων (1940 – 1974) της Κεντρικής και Δυτικής Μακεδονίας (ΕΔΙΑ) Τριαντάφυλλος Μηταφίδης μιλώντας, ανήμερα της μαύρης επετείου της 21ης Απριλίου, στην εκδήλωση για τον αντιδικτατορικό αγώνα.

Τόσο ο ίδιος όσο και οι άλλοι αγωνιστές του αντιδικτατορικού αγώνα δεν έκρυψαν την ανησυχία τους για τη δημοσκοπική άνοδο των ποσοστών της φασιστικής οργάνωσης, καθώς και για το γεγονός ότι η οικονομική κρίση ενισχύει ακραίες ρατσιστικές και φοβικές φωνές μέσα στην ελληνική κοινωνία για τους μετανάστες. Στο πλαίσιο αυτό τόνισαν την αξία της διατήρησης της ιστορικής μνήμης και, όπως είπε ο Τρ. Μηταφίδης, αυτός είναι και ο λόγος που η ΕΔΙΑ ΚΔ Μακεδονίας κάθε χρόνο “σηκώνει το καπάκι” της ιστορίας του αντιδικτατορικού αγώνα με επισκέψεις σε χώρους όπου μαρτύρησαν χιλιάδες αγωνιστές.

Πρόσθεσε ότι, με το ξέσπασμα του πραξικοπήματος, μόνο στη Θεσσαλονίκη συνελήφθησαν περίπου 500 άτομα. Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στο κτήριο, όπου φιλοξενούνται τα αρχεία της ΕΔΙΑ, που παραμένει άστεγη…

Ο μικρός και φιλόξενος χώρος γέμισε ασφυκτικά. Το “παρών” έδωσαν πολλοί αγωνιστές του αντιδικτατορικού αγώνα, όπως οι Ντίνος Τριαρίδης, Ρία Καλφακάκου, Γ. Γρηγοριάδης, Ελ. Στεφανίδου, Αλέκος Γρίμπας. Οι περισσότεροι αφηγήθηκαν τις προσωπικές δύσκολες στιγμές που πέρασαν στα “πέτρινα χρόνια”, μίλησαν για τα βασανιστήρια, τις φυλακές και τους τόπους εξορίας, αλλά και για το σήμερα, στέλνοντας το μήνυμα ότι η υπεράσπιση και η εμβάθυνση της Δημοκρατίας είναι ένας διαρκής αγώνας.

Την εκδήλωση παρακολούθησαν και πολλά νεαρά αγόρια και κορίτσια, τα οποία συμμετείχαν ισότιμα στη συζήτηση που ακολούθησε, ενώ ιδιαίτερο ενδιαφέρον είχε το θεατρικό δρώμενο της ομάδας Άλμα – Κάλμα. Προβλήθηκε, επίσης, η κινηματογραφική ταινία – ντοκουμέντο του Ροβήρου Μανθούλη “Η δικτατορία των συνταγματαρχών”.

Στο Γ’ Σώμα Στρατού, εκεί όπου λειτουργούσαν τα λεγόμενα “χειρουργεία” της ΚΥΠ, παρούσα ήταν και η Καίτη Τσαρουχά, κόρη του βουλευτή τη ΕΔΑ Γιώργη Τσαρουχά. Τόσο η ίδια όσο και οι άλλοι πολιτικοί κρατούμενοι της χούντας έθιξαν για μια ακόμη φορά το γεγονός ότι μέχρι σήμερα δεν υπάρχει ούτε καν μια αναμνηστική πλακέτα που να γνωστοποιεί στους επισκέπτες του Πολεμικού Μουσείο ότι εκεί ήταν, εκτός των άλλων, και ένας τόπος μαρτυρίου τα χρόνια της δικτατορίας, όπως και ότι δολοφονήθηκε ο Γ. Τσαρουχάς στις 9 Μαΐου του ’68.

Επίσης τόνισαν ότι η ΕΔΙΑ παραμένει “άστεγη και άπορη” και επανέφεραν το αίτημα να στεγαστούν τα αρχεία τους σε έναν από τους τόπους μαρτυρίου, όπως έγινε στην Αθήνα. Να σημειωθεί, τέλος, ότι η εκδήλωση της ΕΔΙΑ ήταν αφιερωμένη στη μνήμη του αγωνιστή της αντιδικτατορικής αντίστασης που έφυγε πρόσφατα από τη ζωή Νίκου Καλογερόπουλου, ενώ, πέρα από τη Ρ. Καλφακάκου, παρευρέθηκαν οι υποψήφιοι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΤ Πέτη Πέρκα, Ν. Σαμανίδης, Λ. Αρβανίτης και Ελ. Χατζηγεωργίου.

    Τη Δευτέρα 9 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2012 συγκλήθηκε το Δ.Σ της ΚΕΔΕ με κυρίαρχο θέμα και πάλι το οικονομικό. Στο ΔΣ ακούσθηκαν και πάλι  απ’ όλες τις παρατάξεις οι θλιβερές για την  Αυτοδιοίκηση διαπιστώσεις.

   Ειδικότερα αναφέρθηκε ότι οι συνεχείς μειώσεις στην επιχορήγηση των δήμων για λειτουργικές δαπάνες οδηγούν σε πλήρη αδυναμία της λειτουργίας τους. Λίγες ημέρες πριν το Πάσχα και ακόμη δεν έχει καταβληθεί η μηνιαία δόση Μαρτίου, ενώ δεν είναι λίγοι οι δήμοι που αδυνατούν να καταβάλουν το δώρο του Πάσχα στους εργαζόμενους. Ενώ, όπως αναφέρθηκε χαρακτηριστικά, αν δεν καταβληθούν τα 300 εκ.ευρώ που είχε προσφάτως δεσμευτεί ο υπουργός Οικονομικών Φ. Σαχινίδης, τον Μάιο οι δήμοι θα οδηγηθούν σε στάση πληρωμών. Σημειωτέον τα 300 εκατ. είναι από τα 450 που είχαν υποσχεθεί ο Πρωθυπουργός και ο Αντιπρόεδρος τότε της Κυβέρνησης  κ. Βενιζέλος.     Συγκεκριμένα, οι εγγυήσεις που έλαβε η ΚΕΔΕ και από τον Πρόεδρο και από τον αντιπρόεδρο της Κυβέρνησης  ότι θα δώσουν  450 εκατομμύρια στην Τ.Α που από «λάθος», όπως ισχυρίστηκαν, δεν εγράφησαν στον προϋπολογισμό όχι μόνο αθετήθηκαν, αλλά  κόβονται και άλλα χρήματα. Τώρα διεκδικούνται τα 300 των τελευταίων υποσχέσεων!!! Και ο κατήφορος συνεχίζεται…..

  Συνολικά οι μέχρι τώρα μειώσεις των ΚΑΠ σε σύγκριση με το 2009  έχουν φτάσει στο 50,26%. Ήτοι από 2.845 εκ.ευρώ το 2009, το 2012 – και με τα μέχρι τώρα δεδομένα- προβλέπεται να προσγειωθούν στα 1.415 εκ.ευρώ!!! Συνεχής είναι όμως η αφαίμαξη που γίνεται στους φετινούς ΚΑΠ προκειμένου να καλυφθούν μεταβιβάσεις πληρωμών από το 2011, που σε καμία περίπτωση δε θα έπρεπε να επιβαρύνουν τους προϋπολογισμούς των δήμων, όπως για παράδειγμα οι δαπάνες για τη μεταφορά των μαθητών, για τα μισθώματα σχολικών μονάδων και για τα προνοιακά επιδόματα, οι οποίες ξεπερνούν τα185 εκ.ευρώ συνολικά.

   Ακόμη μεγαλύτερη υπήρξε η μείωση της ΣΑΤΑ –επιχορήγηση για επισκευές, συντηρήσεις και μικρές επενδύσεις – που είναι μείον 55% σε σχέση με το 2009, ήτοι από 847 εκ. ευρώ, φέτος προϋπολογίζεται στα 380 εκ. ευρώ.

  Εκτός όμως των παραπάνω τεράστιων περικοπών, οι δήμοι έρχονται αντιμέτωποι και με συνεχείς ρυθμίσεις που πολλές φορές ψηφίζονται εν αγνοία τους, με αποτέλεσμα να ορθώνονται συνεχώς εμπόδια στην καθημερινή λειτουργία τους.  Με πρόσφατη ψηφισθείσα διάταξη, μεταξύ των άλλων και οι προσλήψεις εργατικού προσωπικού για τις ανταποδοτικές υπηρεσίες των δήμων πλέον για να προχωρήσουν, χρειάζονται έγκριση με Πράξη Υπουργικού Συμβουλίου, που σημαίνει καθυστέρηση, τουλάχιστον μηνών, μέχρι να γίνουν.

   Τέλος ο νόμος πλέον του ΥΠΕΣ που ψηφίσθηκε τη Μ. Δευτέρα στη Βουλή ούτε το έλασσον ικανοποιεί που είναι τα αιτήματα της πλειοψηφίας της ΚΕΔΕ, όπως αυτά διαμορφώθηκαν στο πρόσφατο Συνέδριο στην Κομοτηνή. Τα αιτήματα αυτά αποσκοπούν σε διορθώσεις του αποτυχημένου «Καλλικράτη». Κινείται στην ίδια φιλοσοφία του Καλλικράτη και τον κάνει ακόμα χειρότερο. Το νομοσχέδιο αυτό το καταψήφισε η παράταξη μας στην ΚΕΔΕ και το κατήγγειλε στο σύνολο του. Το αυτονόητο αυτό επαναλαμβάνουμε, καθώς ακούσθηκε από τον εκπρόσωπο του Κ.Κ.Ε στη Βουλή κάτι αντίθετο για το Πρόγραμμα ΑΚΣΙΑ. Ευτυχώς υπάρχουν και τα πρακτικά…. Που είναι στη διάθεση όλων. Το ψέμα έχει κοντά ποδάρια.

    Την δυσμενή αυτή πραγματικότητα για την Τ.Α δεν συμμερίζεται η εγκλωβισμένη στο πολιτικό σκηνικό του κοινωνικού αφανισμού πλειοψηφία της Κεντρικής Ένωσης Δήμων Ελλάδας (ΚΕΔΕ), αλλά και της ΠΕΔΑ, η οποία με τεχνάσματα, σοφίσματα και αποπροσανατολιστικές κινήσεις ή κινήσεις εντυπωσιασμού λειτουργεί ως ανάχωμα του συστήματος. Αυτό συνέβη και στη συνεδρίαση αυτή.   Η Θέση της «Αυτοδιοικητικής Πρωτοβουλίας» είναι ξεκάθαρη και έχει διατυπωθεί  στα συλλογικά όργανα της Αυτοδιοίκησης κατ’ επανάληψη και στο τελευταίο Συνέδριο της ΚΕΔΕ. Η λύση που προτείνουμε είναι η συλλογική και δυναμική αντίδραση της Αυτοδιοίκησης απέναντι στην εξαθλίωση της και την μετατροπή της σε κρατική υπηρεσία με συγκεκριμένους τρόπους.

     Η πρόταση μας για κινητοποιήσεις συγκεκριμενοποιείται ήδη από το Συνέδριο της ΚΕΔΕ στους ακόλουθους άξονες:

1. Ενημέρωση της κοινωνίας με όλους τους δυνατούς τρόπους με πρωτοβουλίες των Δήμων. (έκδοση φυλλαδίου, περιοδείες, κινητοποιήσεις ανά Δήμο κ.ο.κ)
2. Κοινή συνεννόηση με τους εργαζόμενους στην Τ.Α και με το κεντρικό τους όργανο την ΠΟΕ – ΟΤΑ για τον σχεδιασμό των κινητοποιήσεων.
3. Κλείσιμο των Δήμων και συγκέντρωση αιρετών και εργαζομένων στο κέντρο της Αθήνας, τα βαριά μηχανήματα των Δήμων.
4. Αμέσως μετά συνέλευση Δημάρχων για εκτίμηση των κινητοποιήσεων και κλιμάκωση του αγώνα.

     Η πλειοψηφία του Δ.Σ για μια ακόμα φορά πέταξε την μπάλα στην εξέδρα και ψήφισαν μια κολοβή πρόταση που συντίθεται:

• Τη σύγκληση έκτακτης γενικής συνέλευσης των αιρετών της χώρας στις 23 Απριλίου, με μοναδικό θέμα τη δεινή οικονομική κατάσταση των δήμων λόγω των συνεχών και δραστικών μειώσεων των επιχορηγήσεων και την συνολική και πρωτοφανή υποβάθμιση του θεσμού της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Θα ακολουθήσει συγκέντρωση διαμαρτυρίας και πορεία προς τα υπουργεία Εσωτερικών και Οικονομικών. (Σημ. χωρίς κλείσιμο των Δήμων και χωρίς τους εργαζόμενους..)
•   Το Δ.Σ της ΚΕΔΕ προγραμματίζει να συναντήσει τους πολιτικούς αρχηγούς όλων των κομμάτων πριν τις εκλογές προκειμένου να θέσει υπόψη τους τα μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζουν σήμερα οι δήμοι της χώρας και να τους ζητήσει να δεσμευτούν ότι στα εκλογικά τους προγράμματα θα πάρουν θέση για το μέλλον της Αυτοδιοίκησης.
•   Τέλος η ΚΕΔΕ θα ζητήσει συνάντηση με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο καθώς και με αρμόδια ευρωπαϊκά όργανα προκειμένου να τους εκθέσει την δεινή κατάσταση που έχουν περιέλθει οι δήμοι.
•    Αρνήθηκαν κάθε συνάντηση και κοινή συνεννόηση με τους εργαζομένους και την ομοσπονδία τους που τους προτείναμε.

    Εμείς θα επιμείνουμε. Ήδη η πραγματικότητα τους οδήγησε να αποδεχθούν μέρος της πρότασης μας. Όταν το αδιέξοδο θα είναι μπροστά τους τότε ενδεχομένως να συνειδητοποιήσουν την πραγματικότητα. 

   Η εναρμόνιση με τη δοκιμαζόμενη κοινωνία είναι ο μόνος δρόμος. Αυτές οι πολιτικές πρέπει να ανατραπούν στην πράξη και η Αυτοδιοίκηση οφείλει να πρωτοστατήσει και να σταθεί αλληλέγγυα σε δράσεις και κινήσεις συνδικάτων, φορέων και πολιτών που το επιδιώκουν.

«ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ-ΑΝΟΙΧΤΗ ΠΟΛΗ»

ΑΠΡΙΛΗΣ 1941-ΑΠΡΙΛΗΣ 2012:

Τον Απρίλη του 1941 η ναζιστική Γερμανία και η μοναρχική Βουλγαρία κηρύσσουν τον πόλεμο στην Ελλάδα. Στις 8-9 Απριλίου οι ναζιστικά στρατεύματα καταλαμβάνουν την ανυπεράσπιστη Θεσσαλονίκη. Λίγο νωρίτερα, την ίδια μέρα, γίνεται η πρώτη μαζική απόδραση φυλακισμένων αριστερών από το σανατόριο Ασβεστοχωρίου.
Από το 1941 αρχίζει η τριπλή Κατοχή Ιταλών, Γερμανών και Βουλγάρων στην Ελλάδα. Οι Ιταλοί καταλαμβάνουν τα Επτάνησα, ενώ οι Βούλγαροι την Ανατολική Μακεδονία και Θράκη. Η Ελλάδα διαμελίζεται. Το 1943 ο Φύρερ αποφασίζει την επέκταση της βουλγαρικής κατοχής σε ολόκληρη τη Μακεδονία και τη Θράκη. Ο ελληνικός λαός ξεσηκώνεται. Τον Ιούλη ξεκινούν στη Θεσσαλονίκη κινητοποιήσεις και λαϊκές συγκεντρώσεις και τις επόμενες μέρες σε πολλές μεγάλες πόλεις της Μακεδονίας και της Θεσσαλίας. Ο αγώνας κορυφώνεται στις 22 Ιουλίου με την παναθηναϊκή διαμαρτυρία εναντίον της εισόδου των Βουλγάρων στη Θεσσαλονίκη. Η διαδήλωση χτυπιέται από τα γερμανικά τανκς. 30 διαδηλωτές σκοτώθηκαν, άλλοι 200 τραυματίστηκαν, περίπου 500 συνελήφθησαν. Η επέκταση της βουλγαρικής ζώνης κατοχής ματαιώθηκε.
Την ίδια χρονιά (1943) οι ναζί εκτοπίζουν περίπου 44.000 εβραϊκής καταγωγής συμπολίτες μας για να τους εξοντώσουν στα στρατόπεδα-κρεματόρια της «τελικής λύσης». Το στρατόπεδο του Παύλου Μελά λειτούργησε σχεδόν σε όλη τη διάρκεια της Κατοχής ως ενδιάμεσος σταθμός για τη μεταφορά των ομήρων στα στρατόπεδα συγκέντρωσης της Γερμανίας (Αουσβιτς, Νταχάου, Μαουτχάουζεν κ.ά.).
Η Ελλάδα λεηλατήθηκε και ερειπώθηκε από τους Ναζί όσο καμία άλλη χώρα. Σύμφωνα με το Διεθνή Ερυθρό Σταυρό, τουλάχιστον 300.000 Έλληνες πέθαναν από την πείνα-άμεσο αποτέλεσμα της ναζιστικής λεηλασίας. Ο Μουσολίνι παραπονέθηκε στον Υπουργό του των Εξωτερικών, Κόμη Τσιάνο: «Οι Γερμανοί έχουν αρπάξει από τους Έλληνες ακόμη και τα κορδόνια των παπουτσιών τους».
Η ναζιστική Γερμανία και η φασιστική Ιταλία επέβαλαν στην Ελλάδα όχι μόνο υπέρογκες δαπάνες κατοχής, αλλά και ένα αναγκαστικό δάνειο (κατοχικό δάνειο) ύψους 3,5 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Ο ίδιος ο Χίτλερ είχε αναγνωρίσει την υποχρέωση της Γερμανίας να πληρώσει αυτό το χρέος και έδωσε οδηγίες για τη διαδικασία πληρωμής του.
Μετά το τέλος του πολέμου, η Συνδιάσκεψη των Παρισίων επιδίκασε στην Ελλάδα 7,1 δισεκατομμύρια δολάρια για πολεμικές επανορθώσεις έναντι της Ελληνικής απαίτησης 14,0 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Η Ιταλία πλήρωσε στην Ελλάδα το μερίδιο της από το κατοχικό δάνειο. Η Ιταλία και η Βουλγαρία πλήρωσαν πολεμικές επανορθώσεις στην Ελλάδα, και η Γερμανία πλήρωσε πολεμικές επανορθώσεις στην Πολωνία το 1956 και στη Γιουγκοσλαβία το 1971.
Η Ελλάδα απαίτησε από τη Γερμανία την πληρωμή του κατοχικού δανείου το 1945, 1946, 1947, 1964, 1965, 1966,
1974, 1987, και το 1995. Παρά ταύτα η Γερμανία αρνείται συστηματικά να πληρώσει στην Ελλάδα τις υποχρεώσεις της που απορρέουν από το κατοχικό δάνειο και τις πολεμικές επανορθώσεις.
Το 1964, ο Γερμανός Καγκελάριος Erhard υποσχέθηκε την πληρωμή του δανείου μετά την ενοποίηση της Γερμανίας, που πραγματοποιήθηκε το 1990. Ενδεικτικό της σημερινής αξίας των Γερμανικών υποχρεώσεων προς στην Ελλάδα είναι το ακόλουθο: εάν χρησιμοποιηθεί ως τόκος ο μέσος τόκος των Κρατικών Ομολόγων των ΗΠΑ από το 1944 μέχρι το 2010, που είναι περίπου 6%, η σημερινή αξία του κατοχικού δανείου ανέρχεται στα 163,8 δισεκατομμύρια δολάρια και αυτή των πολεμικών επανορθώσεων στα 332 δισεκατομμύρια δολάρια.
Στις 2 Ιουλίου 2011, ο Γάλλος οικονομολόγος και σύμβουλος της Γαλλικής κυβέρνησης Jacques Delpla δήλωσε ότι οι οφειλές της Γερμανίας στην Ελλάδα για το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο ανέρχονται σε 575 δισεκατομμύρια δολάρια (Les Echos, Saturday, July 2, 2011). Ο Γερμανός ιστορικός οικονομολογίας Dr. Albrecht Ritschl συνέστησε στη Γερμανία να ακολουθήσει μία περισσότερο μετριοπαθή πολιτική στην ευρωκρίση του 2008-2011, διότι ενδέχεται να βρεθεί αντιμέτωπη δικαιολογημένων απαιτήσεων για πολεμικές επανορθώσεις του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου (Der Spiegel, June 21, 2011,uardian.co.uk, June 21, 2011).
Οι Γερμανοί δεν άρπαξαν μόνο από τούς Έλληνες «ακόμη και τα κορδόνια των παπουτσιών τους». Στο Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο η Ελλάδα έχασε 13% του πληθυσμού της. Ένα μέρος αυτού του πληθυσμού χάθηκε στην μάχη, αλλά το μεγαλύτερο ποσοστό εξοντώθηκε από την πείνα και τα εγκλήματα πολέμου των Ναζί.
Οι Ναζί δολοφόνησαν τούς κατοίκους 89 Ελληνικών πόλεων και χωριών, έκαψαν περισσότερα από 1700 χωριά και εκτέλεσαν πολλούς από τους κατοίκους αυτών των χωριών. Μετέτρεψαν την χώρα σε ερείπια, και λεηλάτησαν τους αρχαιολογικούς της θησαυρούς.

«Η απάντηση του υπουργού Εξωτερικών της Γερμανίας, για τις οφειλές της Γερμανίας προς την Ελλάδα, είναι ανιστόρητη, ψευδής και εξοργιστική», αναφέρει σε δήλωσή του ο Μανώλης Γλέζος και εξηγεί:
Ανιστόρητη, διότι αγνοεί την απόφαση της 19μελούς Διασυμμαχικής Επιτροπής των Παρισίων του 1946, η οποία καταλόγισε στη Γερμανία ότι οφείλει να καταβάλλει στην Ελλάδα 7 δισ., εκατό εκατομμύρια δολάρια, αγοραστικής αξίας 1938, δηλαδή 108 δισ. ευρώ χωρίς τους τόκους. Αγνοεί επίσης το αναγκαστικό δάνειο ύψους 3,5 δισ. δολάρια, αγοραστικής αξίας 1938, δηλαδή 54 δισ. ευρώ.
Ψευδής, διότι δεν έχει καταβάλει, έναντι αυτών των οφειλών ούτε ένα μάρκο, ούτε μια δραχμή, ούτε ένα ευρώ στην Ελλάδα, ενώ έχει εξοφλήσει όλες ανεξαιρέτως τις χώρες με τις οποίες βρέθηκε σε εμπόλεμη κατάσταση.
Εξοργιστική, διότι αποφασίζει από μόνη της ότι «δεν αποτελεί πλέον θέμα» η καταστροφή της ελληνικής οικονομίας από τα γερμανικά στρατεύματα και ο θάνατος των Ελλήνων για την επιβίωση του γερμανικού λαού.

Ζητούμε από την Γερμανική Κυβέρνηση να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της προς την Ελλάδα, πού εκκρεμούν για πολλές δεκαετίες, πληρώνοντας το αναγκαστικό κατοχικό δάνειο, και πολεμικές επανορθώσεις ανάλογες των υλικών ζημιών, των εγκλημάτων και των λεηλασιών που διέπραξε η πολεμική μηχανή του Γ΄ Ράιχ.

Οι υποχρεώσεις της Γερμανίας απέναντι στη χώρα μας δεν εξαντλούνται στις οικονομικές επανορθώσεις και το αναγκαστικό κατοχικό δάνειο. Σύμφωνα με έγγραφο του υπουργείου Διοικητικής Μεταρρύθμισης, «ανοιχτές» παραμένουν και οι εκκρεμότητες της επιστροφής αρχαιολογικών θησαυρών που λεηλατήθηκαν κατά τη διάρκεια της Κατοχής (1941-1944). Πρόσφατα, το 2010, η Διεύθυνση Τεκμηρίωσης και Προστασίας Πολιτιστικών Αγαθών ενημερώθηκε από τον επιστημονικό υπεύθυνο του Pfahlbaumuseum της Γερμανίας, ότι στο συγκεκριμένο μουσείο φυλάσσονται αρχαιότητες προερχόμενες από παράνομες ανασκαφές.

Καλούμε την κυβέρνηση όχι μόνο να δώσει στη δημοσιότητα όλα τα στοιχεία για τις γερμανικές οφειλές προς την Ελλάδα αλλά και να τις διεκδικήσει χωρίς υπεκφυγές και «συμψηφισμούς».
Θεσσαλονίκη 6-4-2012

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Το Δ.Σ. της ΟΛΜΕ συμπαραστέκεται στους αγώνες της εκπαιδευτικής κοινότητας και των κατοίκων της περιοχής Φαλήρου – Σχολής Τυφλών – Ευζώνων στη Θεσσαλονίκη και στο δίκαιο αίτημά τους για την απόδοση του χώρου «Οικόπεδο των πρώην Μαρμάρων Μόσχου» στο Δήμο της Θεσσαλονίκης, ώστε να ανεγερθεί Νηπιαγωγείο αντί της πολυώροφης οικοδομής που αποφάσισε η Εκκλησία.
Ήδη από το 2006 η Εκκλησία είχε δηλώσει ότι θέλει να ανεγείρει πολυώροφη οικοδομή αψηφώντας τις ανάγκες σε σχολική στέγη της περιοχής καθώς και τη βούληση των κατοίκων της περιοχής, οι οποίοι διαμαρτύρονται έντονα σε όλους τους αρμόδιους φορείς.
Η δραματική κατάσταση της σχολικής στέγης στην περιοχή που είναι πυκνοκατοικημένη με πολυώροφες πολυκατοικίες χωρίς ελεύθερους χώρους και τα Νηπιαγωγεία που λειτουργούν με διπλοβάρδια καθιστούν αναγκαία την άμεση ανέγερση του σχολείου.