Πόλη χωρίς αυτοκίνητα

Στο αστικό τοπίο των ελληνικών πόλεων συνειδητοποιούμε την ολοένα και εντεινόμενη συσσώρευση προβλημάτων που συνιστούν μια πραγματική οικολογική κρίση. Οι περισσότερες πόλεις αντιμετωπίζουν σοβαρά περιβαλλοντικά προβλήματα με τους κατοίκους τους να ασφυκτιούν παντοιοτρόπως. Η Θεσσαλονίκη, με ένα από τα μικρότερα ποσοστά πρασίνου ανά κάτοικο στην Ευρώπη, βιώνει μία άνευ προηγουμένου περιβαλλοντική και οικολογική κρίση. Έχει προσπεράσει πλέον το όριο αναζήτησης ενός συμβατικού ρυθμιστικού σχεδίου και απαιτεί ένα συντονισμένο στρατηγικό πρόγραμμα δράσεων για ένα συνολικό περιβαλλοντικό και αστικό σχεδιασμό.

Το αίτημα για μια βιώσιμη πόλη είναι πλέον κεντρικό. Σε αυτό, τα παραδείγματα άλλων πόλεων είναι ενθαρρυντικά: με μικρά σταθερά βήματα, οργανωμένες συμπεριφορές κατοίκων αλλά και διοικητικές παρεμβάσεις, προώθησαν βαθμιαίες αλλαγές που στόχο είχαν τη μετατροπή του καθημερινού τοπίου διαβίωσης σε ένα περισσότερο φιλικό και βιώσιμο περιβάλλον για ζωή και δημιουργία.

Η αρχή έγινε δεκαετίες πριν, με το θαύμα της Κουριτίμπα στη Βραζιλία, όπου η δημιουργία δικτύου μετακινήσεων αποκατέστησε την κοινωνική συνοχή της πόλης, κάνοντας δυνατή την υλοποίηση και των επόμενων στόχων του οραματιστή δημάρχου της.

Η Κοπεγχάγη, υποδέχεται τους επισκέπτες της, με μια ολική αλλαγή συμπεριφοράς σε όλα τα επίπεδα οργάνωσης της πόλης και αυτοί επιστρέφουν στις πόλεις τους, έχοντας βιώσει ένα θαύμα, το οποίο περιγράφουν αυθόρμητα και με ενθουσιασμό.

Εκείνο όμως που έχει καταφέρει η Κοπεγχάγη είναι να κάνει τον καθένα να συνειδητοποιήσει ότι όλα αυτά που συμβαίνουν εκεί, δεν αποτελούν παρά απλά και καθημερινά πράγματα βαλμένα σε μια αλληλουχία δράσεων και εξάρτησης με στόχο μια βιώσιμη πόλη.

Έτσι ξεκίνησε το σενάριο της Θεσσαλονίκης- Πράσινη Πόλη.

Η καταγραφή των κυριότερων τομέων δράσης για συνέργεια, αποτελεί το θεματικό περιεχόμενο των μηνών που δομούν το ημερολόγιο 2010. Με αναφορές σε ήδη επεξεργασμένες μελέτες, έρευνες, ζητήματα διεκδικήσεων και κινητοποιήσεων, με παρουσίαση επί μέρους έργων που έχουν υλοποιηθεί αλλά δεν συνδέθηκαν ποτέ με μια συνολική προσέγγιση στον κοινωνικό και οικονομικό σχεδιασμό της πόλης και εντοπισμό των σημείων εκείνων που αποτελούν τους κρίκους σύνδεσης όλου του προγράμματος, το «Θεσσαλονίκης ΟΙΚΟλόγιο» αποτελεί το ημερολόγιο δράσης πόλης και πολιτών που θα προσανατολίσει την πόλη στο μέλλον της.

ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΗ & ΔΗΜΟΣΙΑ ΜΕΣΑ ΜΕΤΑΦΟΡΑΣ

Στη Θεσσαλονίκη, μια πόλη που βρίσκεται στην πρώτη θέση στην Ευρώπη στην συγκέντρωση μικροσωματιδίων στην ατμόσφαιρα, η εναλλακτική μετακίνηση είναι ζήτημα ζωής. Με μοναδικό μέσο μαζικής μεταφοράς το λεωφορείο του Ο.Α.Σ.Θ. η Θεσσαλονίκη δεν είναι δυνατόν να αντιμετωπίσει τα 25.000 αυτοκίνητα Ι.Χ που προστίθενται κάθε χρόνο στον υπάρχοντα στόλο. Το ΜΕΤΡΟ που ίσως ολοκληρωθεί το νωρίτερο το 2015, τον πρώτο χρόνο λειτουργίας του θα απορροφήσει μόλις το 5% της κυκλοφοριακής κίνησης. ΛΥΣΕΙΣ υπάρχουν πολλές, πολιτική βούληση δεν υπάρχει. Η προώθηση του ΠΟΔΗΛΑΤΟΥ ως ΜΕΣΟΥ ΜΕΤΑΦΟΡΑΣ με την δημιουργία ολοκληρωμένου δικτύου ποδηλατοδρόμων που θα φέρει με ασφάλεια τους ποδηλάτες από την Ανατολική και Δυτική Θεσσαλονίκη στο κέντρο της πόλης και σταθμούς ενοικίασης ποδηλάτων. Η ΘΑΛΑΣΣΙΑ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΑ στον κόλπο της Θεσσαλονίκης, εκτός από μια θαυμάσια εμπειρία που θα προσφέρει καθημερινά στους κατοίκους, θα μπορέσει να αποσυμφορήσει την κίνηση από τον Δήμο Θερμαϊκού προς την Καλαμαριά αλλά και το κέντρο της Θεσσαλονίκης. Το ΤΡΑΜ που απεγκαταστάθηκε κάποτε από την πόλη, τώρα φαντάζει η καλύτερη λύση σε μια πόλη με 35 χιλιόμετρα μέτωπο στη θάλασσα. Η δημιουργία ΝΕΩΝ ΛΕΩΦΟΡΕΙΟΛΩΡΙΔΩΝ και η οριστική ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ ΧΡΗΣΗΣ ΤΟΥΣ από τα ΤΑΞΙ. Η ΕΠΕΚΤΑΣΗ και ο ΕΠΑΝΑΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ του ΔΙΚΤΥΟΥ του Ο.Α.Σ.Θ. Η ΠΕΖΟΔΡΟΜΟΗΣΗ του ΙΣΤΟΡΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ της πόλης και η λήψη μέτρων για τον περιορισμό της χρήσης του. Η ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ πολλών ΧΩΡΩΝ ΠΑΡΚΙΝΓΚ στις γειτονιές και περιφερειακά του κέντρου με σκοπό την διευκόλυνση χρήσης όλων των υπόλοιπων μέσων. Οι λύσεις είναι δοκιμασμένες και αυτονόητες για τις υπόλοιπες Ευρωπαϊκές πόλεις.

Η Κίνηση των ΠΟΛΙΤΩΝ κατά της Υποθαλάσσιας πρωτοστάτησε στον αγώνα για την ακύρωση του έργου, διατυπώνοντας το όραμα μιας βιώσιμης πόλης μέσα από ένα συνολικό σχεδιασμό για την αντιμετώπιση του κυκλοφοριακού προβλήματος. Προτάσσοντας την αντιστοίχιση ότι το κυκλοφοριακό είναι ζήτημα κυκλοφορίας ανθρώπων και όχι οχημάτων, διεκδίκησε μια ελεύθερη και φιλική για τον άνθρωπο πόλη, που θα απαντούσε στο πρόβλημα της υποβάθμισης της ποιότητας ζωής, στη βελτίωση του περιβάλλοντος, στην ανάδειξη της πολιτιστικής της κληρονομιάς, στην εφαρμογή ενός συνολικού σχεδιασμού με συμμετοχή των πολιτών στις αποφάσεις που αφορούν την πόλη.

Με παρακαταθήκη την εμπειρία αυτή, διεκδικούμε και σήμερα τη συμμετοχή στην επεξεργασία και τον προγραμματισμό του μελλοντικού σχεδιασμού της μητροπολιτικής Θεσσαλονίκης, γιατί αποδείξαμε έμπρακτα ότι μπορούμε να εγγυηθούμε την εφαρμογή του πολιτισμού στην πράξη.

Ζητούμε να τεθούν στο επίκεντρο

  • Η άμεση εξασφάλιση θέσεων στάθμευσης σε όλη την πόλη και στην περιφέρεια του κέντρου
  • Η συνολική αντιμετώπιση της ανάδειξης του θαλάσσιου μετώπου
  • Η ανάπτυξη και ενοποίηση των ελεύθερων χώρων πρασίνου σε όλο το πολεοδομικό συγκρότημα, που θα υποστηρίζεται με ιδιαίτερο σύστημα ζωνών μεταφοράς
  • Η πεζοδρόμηση του ιστορικού κέντρου της Θεσσαλονίκης
  • Η ανάδειξη και προστασία του λιμανιού της Θεσσαλονίκης
  • Η εναλλακτική μετακίνηση στη συνολική θεώρηση των μέσων μαζικής μεταφοράς
  • Η εφαρμογή νέων μοντέλων περιβαλλοντικής διαχείρισης βασισμένων στην καθημερινή πρακτική της πόλης και στα σύγχρονα ζητούμενα
  • θέσπιση διαδικασιών διαβούλευσης
  • Η θέσπιση Παρατηρητηρίου Έργων Δημοσίου Ενδιαφέροντος στην πόλη

Mπορούμε να κρατήσουμε τους τόπους ξεχωριστούς, αν καταφέρουμε να τους κάνουμε γνωστούς, εντάσσοντάς τους στην καθημερινότητά μας. Και για να το καταφέρουμε αυτό πρέπει να το διεκδικούμε!

  • Οικειοποιούμαστε τους ξεχωριστούς μας τόπους, όταν πετυχαίνουμε τον εξωραϊσμό και την ανάπλασή τους, για να προβάλλουν ξανά μέσα από το γκρίζο και τη συνήθεια που τους ισοπεδώνει.
  • Αυτοί οι τόποι είναι σημαντικοί στην πόλη γιατί αποτελούν σημεία αναφοράς. Αναγνωρίζουμε που είμαστε όταν τους περπατάμε, γιατί είχαμε ξαναβρεθεί και παλιότερα εδώ!
  • Το πόσο λίγο (ανα)γνωρίζουμε έναν τόπο, έχει να κάνει με τα πόσα πράγματα φέρνουμε εμείς οι ίδιοι σ’ αυτόν, το πόσο πλούσιος σε παραστάσεις και γεγονότα είναι, ώστε να κεντρίζει την περιέργεια, να ξαφνιάζει και να μεταδίδει τη ζωντάνια του, να ανακαλεί μνήμες, να δίνει δύναμη για καινούργιες αναζητήσεις!
  • Οι τόποι της πόλης αντανακλούν κομμάτια του εαυτού μας, σαν νάναι μυθιστόρημα. Μόνο που οι τόποι δεν έχουν σελίδες- Πρέπει να ψάξεις τους μύθους μέσα τους, συνθέτοντας τους με τις αισθήσεις και συμμετέχοντας στη δράση τους.
  • Οι τόποι όπως και οι άνθρωποι έχουν ιστορίες και μνήμη.
  • Έτσι κάποιοι τόποι είναι μυστικιστικοί, άλλοι δυναμικοί, άλλοι αντιφατικοί.
  • Η όποια εξέλιξη μετασχηματισμού του μοναδικού αυτού τόπου, πρέπει να γίνει με γνώμονα τη συνολική αξιολόγηση και τη σημαντικότητα του για τους κατοίκους, το περιβάλλον και την εικόνα της πόλης. Με στόχο την προώθηση ενός άλλου σχεδιασμού με οικολογική φιλοσοφία, με πρόβλεψη για αειφορία πηγών και ενέργειας και διαμόρφωση ανθρώπινων καταστάσεων στην καθημερινή ζωή.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s