Τώρα ξεκινά ο αγώνας των μεταναστών

Άρθρο του Παύλου Νεράντζη, αναδημοσίευση από το Pressinaction.gr

Τελικά επικράτησε η σύνεση, η μετριοπάθεια, η λογική. Χρειάστηκαν πολλές ώρες διαπραγματεύσεων, υπό την πίεση ισχυρότατων αστυνομικών δυνάμεων, αλλά αποφεύχθηκε η μετωπική σύγκρουση στη Νομική Σχολή που δεν θα ωφελούσε καμία από τις εμπλεκόμενες πλευρές. Ούτε την κυβέρνηση και τις πρυτανικές αρχές, ούτε πολύ περισσότερο τους καταληψίες μετανάστες.

Η κυβέρνηση έδειξε αρχικά αδιαφορία στα αιτήματα και στις πληροφορίες για την κατάληψη της Νομικής, στη συνέχεια διαμήνυσε ότι δεν πρόκειται να ικανοποιηθούν τα αιτήματα των μεταναστών για νομιμοποίησή τους, (που είναι και η ουσία του προβλήματος), προς στιγμήν πανικοβλήθηκε, παρατάσσοντας ισχυρότατες αστυνομικές δυνάμεις σε ένδειξη πυγμής, αλλά στη συνέχεια έδειξε ψυχραιμία στη διαχείριση της κρίσης. Εξάντλησε όλα τα περιθώρια για την εξεύρεση μιας λύσης.

Δεν ξέρω αν η επέμβαση των ΜΑΤ μέσα στο χώρο της Νομικής θα προκαλούσε μαζικές αντιδράσεις μεταναστών, αν θα ήταν η σπίθα για να βγουν στους δρόμους χιλιάδες εξαθλιωμένοι, όπως διέρρεαν κυβερνητικές πηγές. Το βέβαιο είναι ότι η βίαιη καταστολή μιας καθόλα δίκαιης διαμαρτυρίας θα αμαύρωνε την εικόνα της Ελλάδας στο εξωτερικό, μια και η χώρα μας κατηγορείται για απουσία μεταναστευτικής πολιτικής και θα πυροδοτούσε σκληρές αντιπαραθέσεις μέσα και έξω από τη βουλή. Όχι μόνο για το θέμα της μετανάστευσης, αλλά και για την κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου.

Η πρυτανεία του Πανεπιστημίου Αθηνών, που βρέθηκε στο μάτι του κυκλώνα, μεταθέτοντας τις ευθύνες της κατάληψης στην ελλιπή μεταναστευτική πολιτική και συνεπώς στην κυβέρνηση, αλλά «υποχρεωμένη» (;) εκ των πραγμάτων να ζητήσει την άρση του πανεπιστημιακού ασύλου, λειτούργησε τελικά ως καταλύτης για την προσέγγιση κυβέρνησης, μεταναστών, και αλληλέγγυων οργανώσεων, διασφαλίζοντας τη μεταφορά των καταληψιών εκτός της Νομικής. Το σημαντικότερο είναι ότι η απόφαση για επέμβαση των αστυνομικών δυνάμεων στο ιστορικό κτίριο, που συμβολίζει τους αγώνες κατά της χούντας, δεν εκτελέστηκε. Ο δρόμος, όμως, για την κατάργηση του ασύλου άνοιξε με ΛΑΟΣ και Ν.Δ. να διαγκωνίζονται για το ποιος υποστηρίζει καλύτερα την πρόταση νόμου.

Κερδισμένοι από τη διαμάχη βγήκαν και οι καταληψίες απεργοί πείνας. Ανέδειξαν ένα γνωστό πρόβλημα, για το οποίο κανείς δεν θέλει να μιλάει. Και δεν αναφέρομαι στη ροή προσφύγων στον Έβρο, στα νησιά του ανατολικού Αιγαίου, στο κέντρο της Αθήνας, στα λιμάνια της Πάτρας και της Ηγουμενίτσας. Αλλά στα «φαντάσματα της μαύρης εργασίας».

Είχα την ευκαιρία πολλές φορές να συνομιλήσω με παράνομους αλλοδαπούς. Ελπίδες και όνειρα κατακερματισμένα. Βλέμματα κυνηγημένα, γεμάτα φόβο ότι μπορούν να συλληφθούν οποιαδήποτε στιγμή. Ιστορίες ανθρώπων που έφυγαν διωγμένοι από τη μιζέρια του τόπου τους για να καταλήξουν πάλι στη μιζέρια της ξενιτιάς. Που ολημερίς δουλεύουν 12 και 14 ώρες σε άθλιες συνθήκες σε χωράφια, οικοδομές, εταιρίες παροχής υπηρεσιών, σε βίλες. Και το βράδυ κοιμούνται σε στάβλους, σε αλάνες, σε θερμοκήπια, εκτελώντας και χρέη φύλακα. Που απελπίζονται νοιώθοντας στο πετσί τους την αδικία,  την ανασφάλεια, τη ζωή χωρίς αύριο στη χώρα μας.

Αυτοί οι άνθρωποι αποφάσισαν να πουν «φτάνει. Μέχρι εδώ». Η απελπισία τους, όμως, και ο λόγος τους δεν συγκίνησε. Ελάχιστοι εξ ημών μπήκαμε στον κόπο να βάλουμε τον εαυτό μας στη θέση των μεταναστών. Ν΄ απαντήσουμε στο ερώτημα «τι θα έκανα στη θέση τους;». Εκ του ασφαλούς, καθισμένοι στον καναπέ, στα τηλεοπτικά στούντιο, στις καρέκλες της εξουσίας πολλά ειπώθηκαν αυτές τις μέρες. Οι κραυγές μισαλλοδοξίας και τα φοβικά σύνδρομα κυριάρχησαν. Περίσσεψε η υποκρισία, η ξενόφοβη συμπεριφορά, η κοινωνική αναλγησία, η ανευθυνότητα (βλέπε http://www.pressinaction.gr/koinonia/anthropina-dikaiomata/item/1127-i-ypokrisia-ton-apaideyton-xtypa-toys-katalipsies-metanastehttp://www.pressinaction.gr/koinonia/anthropina dikaiomata/item/1133-stin-katalipsi-tis-nomikis-kathreftizetai-i-ellada).

Χρήσιμη η αλληλεγγύη των αντιρατσιστικών οργανώσεων, αλλά δεν αρκεί για ν΄ αλλάξει το κλίμα σε βάρος των μεταναστών. Χρειάζονται ευρύτερες συμμαχίες και συναινέσεις. Και αυτό είναι το στοίχημα των καταληψιών απεργών πείνας, που από σήμερα και για δεκαπέντε μέρες στεγάζονται σε άλλο χώρο. Κέρδισαν μία μάχη, αλλά το πρόβλημα παραμένει. Τώρα ξεκινά ο αγώνας τους.

Η κυβέρνηση ξεκαθάρισε ότι δεν πρόκειται να προχωρήσει σε μαζικές νομιμοποιήσεις, όπως είχε πράξει η Ν.Δ. Εκείνο, όμως, που δεν είπε ο αρμόδιος υπουργός Εσωτερικών είναι γιατί δεν εξετάζονται μεμονωμένα οι περιπτώσεις αλλοδαπών, που εργάζονται εδώ και χρόνια στην Ελλάδα. Γιατί κωλυσιεργούν οι διαδικασίες με αποτέλεσμα εκατοντάδες χιλιάδες αλλοδαποί να παραμένουν όμηροι της κρατικής αναποτελεσματικότητας, της αστυνομικής και εργοδοτικής αυθαιρεσίας; Γιατί κανείς, ούτε η αστυνομία, ούτε το ΙΚΑ, δεν έχει στραφεί κατά εκείνων που εκμεταλλεύονται με τον πιο χυδαίο τρόπο τους μετανάστες;

Υ.Σ.: Αναμφισβήτητα οι άθλιες συνθήκες εργασίας και η εκμετάλλευση έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην κινητοποίηση των μεταναστών στην Ελλάδα. Σίγουρα, όμως, η πράξη τους συνδέεται με τις εκδηλώσεις διαμαρτυρίας των συμπατριωτών τους σε Αίγυπτο, Τυνησία και Αλγερία, όπου δικτατορικά καθεστώτα δεκαετιών καταρρέουν ως χάρτινοι πύργοι.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s