Παρουσίαση του βιβλίου «Ομαδική βία και επιθετικότητα στα σχολεία»

Δελτίο τύπου Εθνικής Επιτροπής για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ
«ΟΜΑΔΙΚΗ ΒΙΑ ΚΑΙ ΕΠΙΘΕΤΙΚΟΤΗΤΑ ΣΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ»
Μελέτη της Ειδικής Επιτροπής Μελέτης Ομαδικής Ενδοσχολικής Βίας

Στις 8 Φεβρουαρίου στην αίθουσα της ΕΣΗΑ στις 18:30 (ώρα προσέλευσης 18:15) έγινε η παρουσίαση του συλλογικού τόμου : «Ομαδική Βία και Επιθετικότητα στα Σχολεία» (Διεύθυνση έκδοσης: Αλίκη Γιωτοπούλου-Μαραγκοπούλου) .

Ο τόμος αυτός αποτελεί προϊόν σειράς εργασιών της Ειδικής Επιτροπής Μελέτης Ομαδικής Ενδοσχολικής Βίας (ΕΕΜΟΕΒ), η οποία συστάθηκε τον Ιούνιο του 2006 στο πλαίσιο της Εθνικής Επιτροπής για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (ΕΕΔΑ) με σκοπό τη διατύπωση σειράς ενδεικνυόμενων μέτρων πρόληψης και αντιμετώπισης του φαινομένου της βίας στα σχολεία. Η δομή της μελέτης διαρθρώνεται σε τέσσερις άξονες : τη φαινομενολογία της ομαδικής ενδοσχολικής βίας, την εμπειρική προσέγγιση του φαινομένου, τις θεωρητικές και πρακτικές προσεγγίσεις της βίας και επιθετικότητας και τις «καλές πρακτικές». Η έκδοση αυτή απευθύνεται τόσο στους αρμόδιους φορείς της Πολιτείας όσο και σε εκπαιδευτικούς, γονείς ακόμη και σε παιδιά.
Στην ΕΕΜΟΕΒ μετείχαν εκπρόσωποι της Ομοσπονδίας Λειτουργών Μέσης Εκπαίδευσης, της Διδασκαλικής Ομοσπονδίας, της Ανώτατης Συνομοσπονδίας Γονέων Μαθητών Ελλάδας, της Ελληνικής Εταιρίας Εγκληματολογίας, του Τομέα Εγκληματολογίας του Παντείου Πανεπιστημίου, του Εργαστηρίου Ποινικών και Εγκληματολογικών Ερευνών του Πανεπιστημίου Αθηνών, του Συνηγόρου του Πολίτη (Κύκλος Δικαιωμάτων του Παιδιού), του Ιδρύματος Μαραγκοπούλου για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου καθώς και διακεκριμένοι εκπαιδευτικοί, ψυχολόγοι, ψυχίατροι, κοινωνιολόγοι και κοινωνικοί λειτουργοί. Την Προεδρία των εργασιών της ΕΕΜΟΕΒ καθώς και τη διεύθυνση έκδοσης είχε η Ομότιμη Καθηγήτρια κα. Α. Γιωτοπούλου-Μαραγκοπούλου, τέως Πρόεδρος της ΕΕΔΑ.
Στον χρηστικό αυτό τόμο που καλύπτει περισσότερες από 360 σελίδες, βρίσκει ο αναγνώστης συγκεντρωμένα πολλά πρωτότυπα και ενδιαφέροντα στοιχεία (λ.χ. πλούσια βιβλιογραφία και σχετικές ηλεκτρονικές διευθύνσεις). Αξιοσημείωτα είναι, μεταξύ άλλων, τα ευρήματα ανιχνευτικής έρευνας που εκπονήθηκε από την ΕΕΜΟΕΒ με τη βοήθεια του εκπροσώπου της ΟΛΜΕ κου Παύλου Χαραμή και των συνεργατών του. Αντίθετα από ότι συμβαίνει λ.χ. στη Δανία, όπου 1 στους 4 μαθητές έχει πέσει θύμα σχολικής επιθετικότητας ή στη Φινλανδία όπου 5-10% των μαθητών θυματοποιούνται, στη χώρα μας, όπως σημειώνεται στο οικείο κεφάλαιο : «Όπως προκύπτει από το υλικό που συγκεντρώθηκε, φαίνεται σε γενικές γραμμές να επιβεβαιώνεται η εκτίμηση ότι τα περιστατικά ακραίας βίας δεν είναι διαδεδομένα στην ελληνική εκπαιδευτική πραγματικότητα., όπως έχει διαφανεί και από άλλες σχετικές έρευνες, όταν εκδηλώνονται όμως τέτοια περιστατικά απασχολούν σε υπερβολικό βαθμό τα ΜΜΕ. Αντίθετα, τα περιστατικά καθημερινής βίας και συγκρούσεων είναι πιο συχνά και σε αυτά συμμετέχουν, αν και με διαφορετικό τρόπο, αγόρια και κορίτσια. Συνήθη θύματα βίας/εκφοβισμού φαίνεται πως είναι κυρίως παιδιά που δεν μπορούν να υπερασπιστούν τον εαυτό τους αποτελεσματικά και έχουν κάποια ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που τα στοχοποιούν και τα καθιστούν ευάλωτα. Η ρατσιστική αιτιολογία των περιστατικών βίας στο χώρο του σχολείου σε κάποιες περιπτώσεις είναι έκδηλη. Κάποιες φορές επίσης, είναι εμφανής η σύνδεσή τους με ομάδες που λειτουργούν στο περιβάλλον του σχολείου (π.χ. ομαδοποιήσεις οπαδών ομάδων). Πολύ σπάνια περίπτωση, γενικά, αποτελεί η χρήση όπλων και σχετικού εξοπλισμού (αναφέρθηκε μόνο ένα περιστατικό με χρήση σιδηρογροθιάς).»
Στα στοιχεία που παρουσιάζονται για πρώτη φορά συγκαταλέγονται και οι πληροφορίες «καλών πρακτικών» και νομοθετικής πολιτικής που ακολουθούνται σε επτά ευρωπαϊκά κράτη με παράδοση στην πρόληψη και περιστολή του φαινομένου της σχολικής βίας και επιθετικότητας – του λεγόμενου “bullying”. Τα στοιχεία αυτά συγκεντρώθηκαν πρωτογενώς από την ΕΕΜΟΕΒ, ύστερα από επιστολή της Προέδρου Α. Μαραγκοπούλου-Γιωτοπούλου που εστάλη σε 16 ευρωπαϊκές πρεσβείες και στην οποία απήντησαν με αποστολή αξιοποιήσιμου υλικού, τελικά οι πρεσβείες της Δανίας, Ιρλανδίας, Ισπανίας, Νορβηγίας, Ολλανδίας, Σουηδίας και Φιλανδίας. Ενδεικτικά σημειώνουμε ότι ανάμεσα στις «καλές πρακτικές» αναφέρεται:
– η πραγματοποίηση ειδικών επιμορφωτικών προγραμμάτων που αφορούν είτε γενικά το σχολικό περιβάλλον, τη σωματική και ψυχική υγεία των μαθητών, την πρόνοια κλπ. είτε ειδικά τη διαμεσολάβηση (π.χ. σε πολλές σκανδιναβικές χώρες προωθούνται οι διαμεσολαβητικές διαδικασίες αφού έχει ήδη υλοποιηθεί σχετικό πρόγραμμα απευθυνόμενο σε δασκάλους, γονείς, μαθητές και διοικητικό προσωπικό).
– η συμβουλευτική ενίσχυση με τηλεφωνική γραμμή,
– η δημιουργία ορισμένων ειδικών δομών ή υπηρεσιών λ.χ Κέντρο Σχολείων και Ασφάλειας στην Ολλανδία καθώς και διαδραστική διαδικτυακή γραμμή για ενημέρωση και παροχή πρακτικών συμβουλών,
– η θεσμοθέτηση ενός σύγχρονου νομοθετικού πλαισίου, π.χ. στη Σουηδία το 2006 τέθηκε σε ισχύ νόμος απαγορευτικό των διακρίσεων και άλλων ταπεινωτικών συμπεριφορών απέναντι στα παιδιά και στους μαθητές. Ο πρότυπος αυτός νόμος προβλέπει αντιμετώπιση των παρενοχλήσεων και του bullying. Εξάλλου, στην Ολλανδία υφίσταται νόμος περί εποπτείας της εκπαίδευσης, ο οποίος αναφέρεται σε φαινόμενα σωματικής και κοινωνικής βίας. (Από σχετική πρόχειρη έρευνα προέκυψε ότι οι αντίστοιχες ελληνικές νομοθετικές ρυθμίσεις αρχίζουν με νύξεις σε ένα αναχρονιστικό ΠΔ του 1979 «περί σχολικού και διδακτικού έτους υπηρεσιακών βιβλίων, εγγραφών, μετεγγραφών, φοιτήσεως, διαγωγής και τιμητικών διακρίσεων…..» και τελειώνουν με σύντομες αναφορές σε εγκυκλίους του ΥΠ.Ε.Π.Θ των ετών 1986 και 1996).
Τέλος, ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η εκτίμηση του Συνηγόρου του Παιδιού σχετικά με το μελετώμενο φαινόμενο : «Στην πραγματικότητα, τα παιδιά δεν απειλούνται τόσο από τη βία που προέρχεται από συνομηλίκους τους, όσο από την αδυναμία των ενηλίκων να τους παρέχουν την απολύτως αναγκαία για την ανάπτυξή τους παρουσία, συμμετοχή, υποστήριξη και διαπαιδαγώγηση στη ζωή τους. Παράλληλα, τα παιδιά στερούνται την απαραίτητη ασφάλεια και προστασία από κινδύνους ή απειλές, ορισμένες φορές μάλιστα οι ίδιοι οι ενήλικοι προβαίνουν σε ενέργειες που συνιστούν κακοποίηση ή σοβαρή παραμέλησή τους.»

Έκδοση: Νομική Βιβλιοθήκη
—————————————————————————————————————–
Η Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (ΕΕΔΑ) είναι συμβουλευτικό όργανο της Πολιτείας σε θέματα νομοθεσίας και πολιτικών που σχετίζονται με τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Ελλάδα. Έχει συσταθεί με τον νόμο 2667/1998 και ξεκίνησε να λειτουργεί το 2000. Σε αυτήν εκπροσωπούνται τριάντα ένας φορείς (ανεξάρτητες αρχές, πανεπιστημιακές σχολές νομικών και πολιτικών επιστημών, συνδικαλιστικές οργανώσεις, ΜΚΟ, πολιτικά κόμματα και Υπουργεία), οι οποίοι εκλέγουν το προεδρείο της ΕΕΔΑ. Πρόεδρος της ΕΕΔΑ είναι ο κ. Κωστής Α. Παπαϊωάννου, που εκπροσωπεί το ελληνικό τμήμα της Διεθνούς Αμνηστίας.

Νεοφύτου Βάμβα 6 (3ος όροφος), 10674 Αθήνα, τηλ: 210 7233221-2; 210 7233216; φαξ: 210 7233217; e-mail: info@nchr.gr
website: http://www.nchr.gr

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s