Νέο Ρυθμιστικό Σχέδιο Θεσσαλονίκης: από «μνημόνιο» σε «μνημόνιο»

Μπροστά σε ένα φιμωμένο κυριολεκτικά ακροατήριο, αφού δεν επετράπη σε κανένα, ούτε καν στους βουλευτές της πόλης, να εκφράσουν τις απόψεις τους, παρουσιάστηκε από την υπουργό κ. Μπιρμπίλη το πολυδιαφημισμένο «νέο σχέδιο Ρυθμιστικού της Θεσσαλονίκης».

Η έκπληξη-πρόκληση ήταν ότι ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης, εντελώς αυθαίρετα και ερήμην του Δημοτικού Συμβουλίου της πόλης, προχώρησε – παρά τις αντιδράσεις των παρευρισκομένων ομολόγων του από τους γύρω δήμους – στην υπογραφή «μνημονίου συνεργασίας» με το ΥΠΕΚΑ! Λίγο πριν βέβαια είχε συστήσει στο υπουργείο «να ασχολείται με τα θεσμικά και να αφήσει το δήμο να κρίνει ποιες αναπλάσεις πρέπει να γίνουν και ποιες είναι εφικτές», ενώ αποκάλεσε «τραγελαφικά» τα όρια του νέου ρυθμιστικού! Για μια ακόμη φορά ο κ. Μπουτάρης φάσκει και αντιφάσκει και, το χειρότερο, ξεχνά πως είναι δήμαρχος της πόλης και έχει ευθύνη για το μέλλον της. 

Μερικές πρώτες παρατηρήσεις για τις εξαγγελίες της κ. Μπιρμπίλη:

Παρ’ όλες τις χρονικές και στρατηγικές της πρωτιές στον προγραμματισμό και τον σχεδιασμό που επικαλέστηκαν οι εισηγητές στη χθεσινή παρουσίαση του ΥΠΕΚΑ, η Θεσσαλονίκη δεν κατάφερε να αλλάξει την ιστορία της και να δρομολογήσει εκείνους τους μηχανισμούς που θα μπορούσαν να την ξαναφέρουν στο χάρτη των μητροπόλεων αλλά και στις καρδιές των κατοίκων της.

Με τη χθεσινή ανακοίνωση του «Νέου Ρυθμιστικού» περιμέναμε να παρουσιαστεί η νέα οπτική για την αστική συνέχεια της πόλης, μια συνέχεια και προοπτική που έχει ανάγκη ο νέος σχεδιασμός των πόλεων.

Παρ’ όλα αυτά και στη νέα διακήρυξη, οι προτάσεις εξακολουθούν να είναι ή αποσπασματικές ή οι ίδιες εδώ και χρόνια – αν και ορισμένες από τις «παλιές» είναι πολύ περισσότερο «δουλεμένες» από αυτές που ανακοινώθηκαν. Δεν προτάθηκαν επίσης διαδικασίες που θα επιτρέψουν τη σταδιακή υλοποίησή τους, αλλά και καμία αναφορά στα χρηματοδοτικά πρωτόκολλα που θα εγγυηθούν την πραγματοποίηση τους στη σημερινή οικονομική δυσπραγία.

Στις εξαγγελίες του προγραμματικού σχεδιασμού περιλαμβάνονται και αστικές αναπλάσεις, που αποτελούν το πρώτο επίπεδο πολεοδομικής παρέμβασης. Οι εξαγγελίες των αναπλάσεων όμως θα έπρεπε να συνοδεύονται από το πρόγραμμα υλοποίησης τους, με κατανομή αρμοδιοτήτων και –των ολοένα μειούμενων- πόρων κατά προτεραιότητα. Παράδειγμα μιας τέτοιας λογικής αποτελεί ο Οργανισμός Ενοποίησης Αρχαιολογικών Χώρων της Αθήνας με πραγματικά εντυπωσιακά αποτελέσματα, που όμως δεν είχε καμία συνέχεια. Παράλληλα με αυτές τις αστικές πολιτικές πρέπει να αναπτύσσονται και εργαλεία ανάλυσης και παρακολούθησης της κινητικότητας της πόλης που αποκτά έτσι μια ενεργή χαρτογράφηση.

Το «νέο Ρυθμιστικό Σχέδιο Θεσσαλονίκης» πρέπει να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για φθηνή, απρόσκοπτη, ασφαλή μετακίνηση των πολιτών, για πράσινο, ελεύθερους χώρους, διάσωση και ανάδειξη της ιστορικής-πολιτιστικής κληρονομιάς της πόλης, να συμβάλει προπάντων στην παραγωγική της ανασυγκρότηση από το σημερινό τέλμα.

Θεσσαλονίκη 14 Απριλίου 2011

Το Γραφείο Τύπου

Advertisements