Τη Μ. Πέμπτη, στις 12.00΄, θυμόμαστε-επισκεπτόμαστε έναν ακόμα μαρτυρικό τόπο: το πρώην «Τμήμα Μεταγωγών Χωροφυλακής», γωνία Φιλίππου 69-Χριστοπούλου(*)

21 Απριλίου 1967 –  44 χρόνια μετά

ο αγώνας της ιστορικής μνήμης εναντίον της λήθης συνεχίζεται

Μ. Πέμπτη 21/4/2011, στις 12.00΄,

θυμόμαστε-επισκεπτόμαστε ένα ακόμα μαρτυρικό τόπο: το πρώην «Τμήμα Μεταγωγών Χωροφυλακής», γωνία Φιλίππου 69-Χριστοπούλου(*)

ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΙ ΤΗΣ ΧΟΥΝΤΑΣ

ΔΕΜΟΥΡΤΖΙΔΗΣ ΒΑΣΙΛΗΣ – μέλος Δ.Σ. Συνδέσμου Φυλακισθέντων–Εξορισθέντων 1967-’74

ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ ΝΑΝΤΗΣ – μέλος Δ.Σ. Συνδέσμου Φυλακισθέντων–Εξορισθέντων 1967-’74

Αναστασιάδης Ανέστης

Δώδος Δημοσθένης

Κοκοζίδης Γρηγόρης

Μηταφίδης Τριαντάφυλλος

Σαρηγιαννίδου Γεωργία

Τερζής Περικλής

Τσαουσίδης Κλέαρχος 

__________

(*) Το κτίριο απλώς βρίσκεται στον κατάλογο των υπό κήρυξη διατηρητέων κτιρίων της Θεσσαλονίκης από το πρώην ΥΠΕΧΩΔΕ. Την πρώτη μελέτη για το κτίριο έκανε ο αρχιτέκτων μηχανικός Γιάννης Βασιλειάδης και παρουσιάστηκε στο 3ο Εθνικό Συνέδριο Ιστορικών Κατασκευών με θέμα: «Ήπιες παρεμβάσεις προστασίας ιστορικών κατασκευών – νέες τάσεις σχεδιασμού», που διοργάνωσε το ΤΕΕ/ΤΚΜ στη Θεσσαλονίκη στις 9-10/2009.

Είναι από τα λιγοστά του τέλους του 19ου αιώνα που διατηρούνται στο κέντρο της Θεσσαλονίκης. Όπως αναφέρει ο κ. Βασιλειάδης, «στην αρχική του μορφή απαρτιζόταν από τέσσερις όμοιες διαδοχικές κατοικίες της οικογένειας Πετρώφ που οικοδομήθηκαν μεταξύ του 1896 και του 1906. Χρησιμοποιήθηκε ως Τμήμα Μεταγωγών της Χωροφυλακής (1935 – 1971) στις περιόδους της Κατοχής και της Δικτατορίας, γεγονός που βαραίνει την πέμπουσα ιστορική του μνήμη».

Χτίστηκε μεταξύ 1896 και 1906 και αποτελούσε οικογενειακό συγκρότημα τεσσάρων όμοιων διαδοχικών κατοικιών της οικογένειας Πετρώφ.

Μετά τους Βαλκανικούς Πολέμους, το 1913, η βουλγαρικής καταγωγής οικογένεια Πετρώφ μεταναστεύει εθελούσια στη Σόφια. Τον Απρίλιο του 1917 το ελληνικό Δημόσιο καταλαμβάνει τα ακίνητα με τη δικαιολογία των εγκαταλειμμένων, αλλά ουσιαστικά ως εχθρική περιουσία. Δίδονται προς ενοικίαση σε πρόσφυγες από την Ανατολική Ρωμυλία και τη Μικρά Ασία.

Το 1922, οι ιδιοκτήτες και οι κληρονόμοι των ακινήτων διεκδικούν τα περιουσιακά τους στοιχεία μέσω της Επιτροπής Ελληνοβουλγαρικής Μεταναστεύσεως. Το 1928 όμως τα ακίνητα περνούν στην ιδιοκτησία του ελληνικού Δημοσίου.

Το 1968 περιλαμβάνεται στα ανταλλάξιμα κτήματα και η Χούντα το παραχωρεί στην Εκκλησία της Ελλάδος, που το μισθώνει σε ιδιώτες-μάντρα οικοδομικών υλικών σήμερα.

Στη δεκαετία του 1950 κατεδαφίστηκε η τέταρτη κατοικία για την ανοικοδόμηση πολυώροφου κτιρίου κατοικιών. Ήταν η πρώτη πράξη ακρωτηριασμού του. Η δεύτερη συντελέστηκε το 1971 αμέσως μετά την απομάκρυνση του Τμήματος Μεταγωγών.

«Η εικόνα του κτιρίου σήμερα είναι σαφώς αλλοιωμένη. Είναι προφανές ότι η κακή σημερινή κατάσταση του κτιρίου οφείλεται στην εγκατάλειψη. Τα κρατητήρια όπου ανακρίθηκαν και βασανίστηκαν Έλληνες αντιστασιακοί κατά τις περιόδους της γερμανικής κατοχής και της δικτατορίας αποτελούν χώρο συλλογικής μνήμης και αξίζουν τη διατήρηση», επισήμανε ο κ. Βασιλειάδης.


Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s