Σχέδιο Π/Δ για τα όργανα της Πρωτοβάθμιας Αυτοδιοίκησης

Του Θ. Γκοτσόπουλου

ΤΜΗΜΑ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ

Ως γνωστόν μετά από τις Αυτοδιοικητικές εκλογές η εκάστοτε κυβέρνηση (το αρμόδιο υπουργείο των εσωτερικών) ορίζει με Π/Δ τον τρόπο εκλογής των οργάνων της Αυτοδιοίκησης (Α’ και Β’ βαθμού). Φροντίζει βέβαια να προσαρμόζει το περιεχόμενό του στην πάγια επιδίωξη οι φίλιες κομματικές δυνάμεις να ευνοηθούν και ει δυνατόν να κερδίσουν την πλειοψηφία των διοικήσεων αυτών των οργάνων.

Αυτή η αντιδημοκρατική πρακτική ακολουθείται και τώρα. Μόνο που η σημερινή ηγεσία του υπουργείου υπερέβη κάθε όριο, αποκλείοντας από την ΚΕΔΕ (πρώην ΚΕΔΚΕ) όλες τις άλλες παρατάξεις, όλους τους άλλους σχηματισμούς εκτός εκείνων των δύο κομμάτων. Ακόμη χειρότερο μειώνοντας δραστικά τον αριθμό των μελών των συνελεύσεων, αποδυναμώνουν την όποια πολιτική λειτουργία τους, στη λογική δημιουργίας απλά συμβουλευτικών οργάνων, επικουρικών στις ενέργειες εφαρμογής των υπουργικών αποφάσεων. Πιο συγκεκριμένα:

–       Ενώ προηγουμένως είχαμε 52 τοπικές ενώσεις δήμων (μία σε κάθε νομό και ενιαία την Αττική) τώρα έχουμε 13 (ΠΕΔ), μία ανά περιφέρεια. Οι γενικές συνελεύσεις, που είχαν μία στοιχειώδη αντιπροσωπευτικότητα αφού ήταν σχετικά πολυάριθμες, τώρα περιορίζονται σε μικρά σώματα όπου συμμετέχουν όλοι οι Δήμαρχοι και ελάχιστοι δημοτικοί σύμβουλοι που προέρχονται στη συντριπτική τους πλειοψηφία από την Διοίκηση και τη μείζονα αντιπολίτευση. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η Αττική.

Η γενική συνέλευση της ΤΕΔΚΝΑ είχε το 2007 1400 μέλη, 125 Δημάρχους και 1275 Δημ. Συμβούλους. Το 2011 έχει μόλις 300:  66 Δημάρχους (όσοι και οι Δήμοι) και 234 Δημ. Συμβούλους. Ακολουθώντας δε το πληθυσμιακό κριτήριο ουσιαστικά μόνο οι δύο πρώτες παρατάξεις εκπροσωπούνται (εκτός της Αθήνας όπου στέλνονται στη συνέλευση οι 46 από τους 48 συμβούλους). Υπάρχουν 6 Δήμοι που δεν εκλέγεται κανείς δημοτικός σύμβουλος και 12 όπου συνολικά η αντιπολίτευση δεν εκπροσωπείται. Όλα αυτά γιατί ενώ δεν υπολογίζεται ο πληθυσμός ως απόλυτο κριτήριο (και σωστά) για τον καθορισμό του αριθμού των μελών των Δημοτικών Συμβουλίων, χρησιμοποιείται εντελώς αβασάνιστα για τον προσδιορισμό των αντιπροσώπων στις γενικές συνελεύσεις των ΠΕΔ (Περιφερειακές Ενώσεις Δήμων). Αποτέλεσμα εκτός της Αττικής πουθενά αλλού δεν υπάρχει δυνατότητα αντιπροσώπευσης στα Δ.Σ. των ΠΕΔ άλλων δυνάμεων εκτός εκείνων των δύο μεγάλων κομμάτων.

–       Στο κεντρικό τριτοβάθμιο όργανο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης ΚΕΔΕ (πρώην ΚΕΔΚΕ) που αποτελείται από 500 μέλη συμμετέχουν όλοι οι Δήμαρχοι (325), ενώ μέχρι τώρα εκλέγονταν από τις τοπικές συνελεύσεις και 175 Δημοτικοί Σύμβουλοι, που αυτοί συνεχίζουν να επιλέγονται από τις ΠΕΔ, αντιπροσωπεύουν δε οι 175 πάνω από 10.000 δημ. συμβούλους απ΄όλη τη χώρα. Όμως, για να έχεις δικαίωμα συμμετοχής στις αρχαιρεσίες για την ανάδειξη των 30 μελών του Δ.Σ. πρέπει να καταρτίσεις συνδυασμό αποτελούμενο τουλάχιστον από 20 Δημάρχους και 11 Δημ. Συμβούλους. Πρακτικά αυτό αποκλείει όχι μόνο τις δύο παρατάξεις της αριστεράς που παραδοσιακά συμμετέχουν ενεργά στο χώρο της Αυτοδιοίκησης, αλλά και όποιους άλλους (ανεξάρτητους, διαφωνούντες) θα ήθελαν να κατέβουν στις εκλογές.

Το σημαντικό που πρέπει να υπογραμμιστεί είναι ότι με βάση τους κατ΄αρχήν συσχετισμούς δύναμης που διαμορφώθηκαν στις εκλογές της 7/11/2010, η κυβερνώσα παράταξη θα εξασφάλιζε έτσι ή αλλιώς την πλειοψηφία τόσο στις ΠΕΔ όσο και στην ΚΕΔΕ. Προφανώς, όμως, κρίθηκε ότι σε περιόδους οικονομικής – κοινωνικής κρίσης τα πολυάριθμα σώματα δεν ελέγχονται η δε αριστερά καλό θα είναι να αποκλειστεί.

Ολιγάριθμες συνελεύσεις με καθοριστική την παρουσία των Δημάρχων που είναι γνωστό ότι «επηρεάζονται» από το Υπουργείο, μαζί με μικρό αριθμό συμβούλων που είναι ελεγχόμενοι κατά μεγάλο ποσοστό από τους Δημάρχους, είναι πιο διαχειρίσιμα σώματα.

Είναι πρώτη φορά που γίνεται τόσο αντιδημοκρατική παρέμβαση στο χώρο της Τ.Α. Βέβαια είναι συνέχεια της συγκεντρωτικής, δημαρχοκεντρικής αντίληψης που χαρακτηρίζει τον «Καλλικράτη», όμως σε δύο σημεία (πληθυσμιακό κριτήριο, απόλυτη υποβάθμιση των Δημ. Συμβουλίων) παραβιάζει και αυτό το νομοθέτημα.

Είναι ένα είδος αυταρχικής, ολιγαρχικής θεώρησης για τη Δημοκρατία που πιθανώς προοιωνίζει γενικότερες θεσμικές αλλαγές στο Σύνταγμα και στον εκλογικό νόμο.

Για το Τμήμα Αυτοδιοίκησης

Θ. Γκοτσόπουλος


Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s