Πέντε μύθοι για την πορνεία

Άρθρο του Sudhir Venkatesh, καθηγητή κοινωνιολογίας στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια, στην Washington Post (September 12, 2010)

1. Η πορνεία είναι δουλειά των περιθωριακών και κακόφημων δρόμων

Ήταν κάποτε. Στα τέλη του 1800, όταν οι Βόρειες πόλεις της Αμερικής παρουσίαζαν ραγδαία άνοδο, το εμπόριο του σεξ έγινε συνώνυμο με την υποβαθμισμένη πλευρά της πόλης. Οι άνδρες που ήθελαν να βρουν πόρνες έψαχναν… σε βρωμερά σοκάκια πίσω απ’ τα μπαρ, σε σκοτεινά πάρκα και σε στοές βιομηχανικών περιοχών. Σήμερα, σε λίγες μόνο μεγάλες πόλεις, όπως στο Λος Άντζελες και το Μαϊάμι, υπάρχουν ακόμα περιοχές-«πιάτσες» με πόρνες και οίκους ανοχής. Η πλατεία Times Square στη Νέα Υόρκη έχει «καθαρίσει» , η περιοχή South Loop του Σικάγο έχει προ πολλού ανακαινισθεί, και ακόμα και η κακόφημη γειτονιά Tenderloin του Σαν Φρανσίσκο δεν είναι αυτή που ήταν.

Οι πιάτσες αυτές και οι περιοχές με τα κόκκινα φανάρια ατόνησαν εν μέρει διότι το διαδίκτυο έγινε το ιδανικό μέρος για να βρει κάποιος μια πόρνη. Ακόμα και οι πιο «φτηνές» εκδοδόμενες τώρα διαφημίζονται στη Craigslist (ή το έκαναν μέχρι πρόσφατα), και σε dating sites και online chat forums.Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να ελαχιστοποιηθεί ο ρόλος του προαγωγού. Επιπλέον, το διαδίκτυο συνέβαλε στο να μεταφέρει το εμπόριο του σεξ σε κλειστούς χώρους, με τους πελάτες και τις πόρνες να συναντιούνται όλο και περισσότερο σε μπαρ, ξενοδοχεία, στα ίδια τους τα σπίτια και σε διαμερίσματα που μισθώνονται από ομάδες εκδιδόμενων γυναικών. Αυτό βέβαια δε σημαίνει ότι κάποιος πελάτης δε μπορεί να βρει αυτό που ψάχνει σ’ ένα πάρκο, αλλά θα πρέπει να είναι διατεθειμένος να ψάξει λίγο περισσότερο.

Αν και είναι δύσκολο να παρουσιαστούν ακριβή στοιχεία, η μετάβαση αυτή απ’ τους δρόμους στο διαδίκτυο φαίνεται να έγινε πολύ γρήγορα. Σε μια έρευνά μου σχετική με τις πόρνες της Νέας Υόρκης, οι γυναίκες που το 1999 εργάζονταν κυρίως στους δρόμους είπαν ότι απ’ το 2004 η ζήτηση σεξ στους δρόμους έχει μειωθεί κατά το ήμισυ.

2. Οι άντρες πηγαίνουν στις πόρνες μόνο για σεξ

Συχνά τις πληρώνουν και για να μιλήσουν. Έχω ήδη μελετήσει πόρνες πολυτελείας (και εννοώ αυτές που κερδίζουν περισσότερα από 200€ ανά «ραντεβού») στη Νέα Υόρκη, το Σικάγο και το Παρίσι για περισσότερο από μια δεκαετία, και μια από τις πιο εντυπωσιακές διαπιστώσεις μου είναι ότιπολλοί άνδρες πληρώνουν τις γυναίκες για να μην κάνουν σεξ. Δηλαδή πληρώνουν για σεξ, αλλά στη συνέχεια καταλήγουν να συζητούν ή να τρώνε, και ποτέ δεν έρχονται σε σωματική επαφή. Περίπου το 40% των συναλλαγών που κάνουν οι πόρνες πολυτελείας καταλήγουν να είναι χωρίς σεξ. Αλλά ακόμα και στις πόρνες που αμείβονται με λιγότερα χρήματα περίπου το 20% των συναλλαγών δεν καταλήγει σε σεξ.

Η παρατήρηση μιας πόρνης από’τη Νέα Υόρκη είναι χαρακτηριστική: «Στους άντρες αρέσει να τους ακούς… το έμαθα εδώ και πολύ καιρό. Σε πληρώνουν για τους ακούς – και να τους λες πόσο σπουδαίοι είναι». Πράγματι οι πόρνες πολυτελείας που έχω μελετήσει συνήθως θεωρούν τους εαυτούς τους ότι ενεργούν σαν θεραπεύτριες ή σύμβουλοι γάμου. Λένε ότι δουλειά τους είναι να ικανοποιούν την ανάγκη των αντρών για φιλία χωρίς κριτική και κατά καιρούς να τους βοηθούν να αποκαταστήσουν την κλονισμένη τους σχέση.

3. Οι περισσότερες πόρνες είναι εθισμένες στα ναρκωτικά ή είχαν κακοποιηθεί όταν ήταν παιδιά

Αυτό ίσως κάποτε συνέβαινε όπως βεβαιώνουν έρευνες που έγιναν πριν από πολύ καιρό. Όμως ο πληθυσμός των γυναικών που επιλέγουν το σεξ ως εργασία έχει αλλάξει δραματικά την τελευταία δεκαετία. Πόρνες πολυτελείας – όπως αυτή που έβλεπε ο πρώην κυβερνήτης της Νέας Υόρκης Eliot Spitzer για παράδειγμα – αντιπροσωπεύουν μεγαλύτερο ποσοστό απ’ ό,τι στο παρελθόν. Και όπως έχει αποδείξει η μελέτη της Elizabeth Bernstein του κολλεγίου Barnard, οι πόρνες σήμερα κάνουν μια συνειδητή επιλογή να μπουν σ’ αυτή τη δουλειά – όχι ως αντίδραση στα βάσανά τους, αλλά για να κερδίσουν κάποια χρήματα γρήγορα. Η έρευνα της Bernstein προτείνει η πορνεία να θεωρείται σ’ αυτές τις γυναίκες ως μια εργασία μερικής απασχόλησης η οποία παρέχει αυτονομία και ευελιξία.

Αυτές οι γυναίκες έχουν ελάχιστα κοινά στοιχεία με τον συνεχώς μειούμενο αριθμό γυναικών που εξακολουθούν να δουλεύουν στους δρόμους. Σε μια μελέτη του 2001 για τις αγγλίδες πόρνες, η Stephanie Church του Πανεπιστημίου της Γλασκώβης διαπίστωσε ότι εκείνες που εργάζονται στο δρόμο «ήταν νεότερες, ξεκίνησαν την πορνεία σε μικρότερη ηλικία, αναφέρθηκαν γι’ αυτές περισσότερα κρούσματα παράνομης χρήσης ναρκωτικών, και αντιμετώπισαν σημαντικά περισσότερη βία απ’ τους πελάτες τους από εκείνες που εργάζονται σε κλειστούς χώρους».

4. Οι πόρνες και η αστυνομία είναι εχθροί

Όταν πρόκειται για εμπόριο του σεξ, τις τελευταίες δεκαετίες οι αστυνομικοί λειτουργούν ως οιονεί κοινωνικοί λειτουργοί. Το πρόσφατο βιβλίο του Peter Moskos «Μυστικοί αστυνομικοί: Η χρονιά που δούλευα στην Αστυνομία της Ανατολική Περιοχής της Βαλτιμόρης» («Cop in the Hood: My Year Policing Baltimore’s Eastern District»), περιγράφει πώς η αστυνομία παίζει το ρόλο του συμβούλου σε πόρνες, σε εμπόρους ναρκωτικών και ένα πλήθος άλλων παράνομων μικροαπατεώνων. Στη δική μου τη δουλειά, έχω διαπιστώσει ότι οι πόρνες αντιμετωπίζονται από τους αστυνομικούς με πολύ κατανόηση και διάθεση βοήθειας. Κατά κανόνα τους δίνουν τηλεφωνικούς αριθμούς για προστατευτικά ιδρύματα, συσσίτια και αίθουσες επειγόντων περιστατικών, και δείχνουν μεγάλη συμπάθεια για τις γυναίκες που έχουν κακοποιηθεί. Αντί να συλλάβουν μια πόρνη που έχει κακοποιηθεί, οι αστυνομικοί συνήθως την αφήνουν ελεύθερη με μια σύσταση και στρέφουν την προσοχή τους στην εύρεση του πελάτη που την κακοποίησε.

Οι αστυνομικοί λένε ότι δυστυχώς η βοήθεια σ’ αυτές τις γυναίκες γίνεται όλο και πιο δύσκολη – όσο μετακινούνται σε εσωτερικούς χώρους είναι πιο δύσκολο να τους εντοπίσουν. Πολλοί δήμαρχοι μεγάλων πόλεων έχουν φυσικά «αγκαλιάσει» αυτή την εξέλιξη της πορνείας εφόσον οι σχετιζόμενες με την πορνεία συλλήψεις έχουν μειωθεί επειδή οι αστυνομικοί δε βρίσκουν κανέναν να συλλάβουν. Αλλά για τους αστυνομικούς η κατάσταση είναι διαφορετική και η καθημερινή τους δουλειά πιο δύσκολη.

Αστυνομικοί στο Σικάγο και τη Νέα Υόρκη που κάποτε ήταν υπερήφανοι γιατί βοηθούσαν γυναίκες να βγουν από την πορνεία εκφράζουν την απογοήτευσή τους. Όπως λένε, επιθετικοί πελάτες μπορούν πιο εύκολα να ληστέψουν ή να πληγώσουν μια πόρνη σ’ ένα κτήριο απ’ ό, τι στο δρόμο.

5. Χωρίς τις «αγγελίες ενηλίκων» της Craigslist το «εμπόριο του σεξ» θα επηρεαστεί σημαντικά

Αν και η Craigslist πρόσφερε στους πελάτες ένα σημαντικό μέσο για να έρχονται σε επαφή με πόρνες, η σημασία της έχει πιθανώς μεγαλοποιηθεί.

Ακόμη και πριν κλείσουν, οι «αγγελίες ενηλίκων» της Craigslist είχαν αρχίσει να είναι λιγότερο δημοφιλείς σε πολλούς χρήστες. Έφηβοι φαρσέρ βάζανε αγγελίες για πλάκα. Αλλά και οι πόρνες επειδή γνώριζαν ότι αστυνομικοί ξόδευαν πολύ χρόνο ψάχνοντας τις αγγελίες ήταν όλο και πιο διστακτικές στο να ανταποκρίνονται σε κλήσεις για συνεύρεση. Διαπίστωσα ότι το 80% των ανδρών που επικοινώνησαν με γυναίκες μέσω της Craigslist στη Νέα Υόρκη δεν ολοκλήρωσαν ποτέ τις επαφές τους με μια συνάντηση.

Πώς θα εξελιχθεί το εμπόριο του σεξ από εδώ και μπρος κανείς δεν το ξέρει, αλλά το διαδίκτυο είναι τεράστιο και ήδη βλέπουμε όλο και περισσότερες εκδιδόμενες να χρησιμοποιούν το Twitter και το Facebook για να διαφημίσουν τις υπηρεσίες τους. Προφανώς, η επιθυμία τους να προβληθούν είναι μερικές φορές μεγαλύτερη από την επιθυμία τους να μην αποκαλυφθούν».

Πηγή: http://tro-ma-ktiko.blogspot.com/2010/09/washington-post.html

Mail για τη πορνεία φτιάχνει ο Μπουτάρης

Αναδημοσίευση από alterthes

http://www.alterthess.gr/

«Η παρουσία των οίκων ανοχής εμένα δεν με ενοχλεί καθόλου» δήλωσε ο κ. Μπουτάρης για την απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου που προβλέπει την εγκατάσταση των οίκων ανοχής σε περιοχές μη κατοικήσιμες που χαρακτηρίζονται από το πολεοδομικό σχέδιο ως βιοτεχνικές και βιομηχανικές.

Ο Μπουτάρης δημιουργεί ένα νέο «ροζ» εμπορικό κέντρο νομιμοποιώντας με αυτόν τον τρόπο την εμπορευματοποίηση του ανθρώπινου σώματος. Με την ρύθμιση αυτή θεωρεί, επίσης, ότι δίνει τη λύση στις διαμαρτυρίες των κατοίκων αλλά και των ιδιοκτητών των οίκων ανοχής. «Δώσαμε τη λύση με τη συναίνεση τόσο των κατοίκων όσο και των ιδιοκτητών των οίκων ανοχής» είπε ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης, τονίζοντας ότι με αυτό τον τρόπο παρέχονται και καλύτερες συνθήκες λειτουργίας των οίκων.

Νομιμοποιεί τους οίκους ανοχής αλλά θεωρεί απαραίτητη την υποστήριξη των θυμάτων εκμετάλλευσης

Η απόφαση αυτή ψηφίστηκε χθες από την πλειοψηφία του δημοτικού συμβουλίου μετά από πρόταση της Διαπαραταξιακής Επιτροπής του Δήμου Θεσσαλονίκης για τους Οίκους Ανοχής, που εισηγήθηκε στο Δημοτικό Συμβούλιο ο Αντιδήμαρχος Αστικού Σχεδιασμού, Πολεοδομίας και Δικτύων και μέλος της Διαπαραταξιακής Επιτροπής Οίκων Ανοχής, Ανδρέας Κουράκης,. Την πρόταση καταψήφισαν οι δημοτικές παρατάξεις «Θεσσαλονίκη- Ανοιχτή Πόλη» και  «Λαϊκή Συσπείρωση».

 Η ρύθμιση αυτή προβλέπει τη χορήγηση μέχρι 35 αδειών ενώ αίρει την προϋπόθεση της απόστασης των 50 μέτρων μεταξύ των οίκων ανοχής καθώς η δραστηριότητα θα χωροθετηθεί σε περιοχές μη κατοικίας.  Παράλληλα ορίζεται το χρονικό διάστημα για τη μετεγκατάσταση των υφιστάμενων οικημάτων εκδιδομένων επ` αμοιβή προσώπων σε περιοχές με χρήση γης «βιοτεχνική» η «βιομηχανική» που δεν περιλαμβάνουν χρήσεις κατοικίας στους δώδεκα μήνες.

Ενώ ο δήμος συγκεντρώνει τους οίκους ανοχής «αδειάζοντας» οικόπεδα-φιλέτα για τους μεγαλοεργολάβους (εν όψει και της κατασκευής του Μετρό)στη περιοχή του Βαρδάρη  ….έκανε δεκτή την πρόταση για τη διεύρυνση των αρμοδιοτήτων του Γραφείου Προστασίας Κακοποιημένων Γυναικών του Δήμου Θεσσαλονίκης, ώστε να παρέχει υπηρεσίες υποστήριξης θυμάτων εκμετάλλευσης…

Είναι η πορνεία ελεύθερη επιλογή ή «σκλαβιά» και εμπορευματοποίηση, κυρίως, του γυναικείου σώματος, την ώρα που το trafficking ανθεί σε όλη την Ευρώπη;

Κολυμπήθρα του Σιλωάμ η βιοτεχνική περιοχή

Ο δημοτικός σύμβουλος της «Θεσσαλονίκης-Ανοιχτής Πόλης» Τριαντάφυλλος Μηταφίδης θεωρεί απαράδεκτη την απόφαση του δημοτικού συμβουλίου δηλώνοντας ότι « Δεν μπορεί μια σοβαρή δημοτική αρχή να προσπαθεί να απωθήσει έξω από τα όρια του Δήμου τους οίκους ανοχής νομιμοποιώντας παράλληλα τον μεγαλύτερο εξευτελισμό του γυναικείου σώματος. Μια δημοτική αρχή θα έπρεπε να λάβει μέτρα κοινωνικής προστασίας προκειμένου να απελευθερώσει τις εκδιδόμενες γυναίκες από την σκλαβιά αυτή. Ο Μπουτάρης θεωρεί ότι η βιομηχανική περιοχή είναι η κολυμπήθρα του Σιλωάμ διαχωρίζοντας τις εκδιδόμενες σε νόμιμες και παράνομες. Αυτή είναι ακραία μορφή υποκρισίας. Εξάλλου ό,τι είναι νόμιμο δεν σημαίνει πως είναι και ηθικό.» προσθέτει ο Τ. Μηταφίδης.

 Να σημειωθεί ότι με βάση το νόμο 2734/1999 η δραστηριότητα των εκδιδομένων επ` αμοιβή ονομάζεται επάγγελμα σε αντίθεση με το βασικό κείμενο του ΟΗΕ του 1949 το οποίο δεν επιτρέπει την επαγγελματοποίηση της πορνείας. Επιπλέον, σύμφωνα με τις διακηρύξεις περί δικαιωμάτων των γυναικών η πορνεία δεν είναι μια απλή επαγγελματική συναλλαγή αλλά πατριαρχικό προνόμιο των ανδρών, ή έστω κάποιων ανδρών, να αγοράζουν το σώμα των γυναικών, που όσο κι αν είναι πανάρχαιο «κεκτημένο» τους,  δεν προκύπτει από συναίνεση αλλά από τον εκβιαστικό χαρακτήρα  τόσο της στρατολόγησης όσο  και τον τελικό σκοπό για τον οποίο γίνεται η διακίνηση.

Συμβούλιο Ένταξης Μεταναστών στον Δήμο Θεσσαλονίκης ανακοίνωσε ο Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου

ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΚΑΙ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

e-mail: press@thessaloniki.gr,  www.thessaloniki.gr

ΒΑΣ. ΓΕΩΡΓΙΟΥ 1

ΤΗΛ. 2310. 877-169, 2310.877-168, FAX 2310.877-187

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

19-7-2011

ΟΡΘΗ ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ

ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΕΝΤΑΞΗΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ

ΣΤΟ ΔΗΜΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕ Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

Τη σύσταση του Συμβουλίου Ένταξης Μεταναστών, όπως προβλέπεται από το άρθρο 78 του νόμου 3852 (νόμος «Καλλικράτη»), το οποίο θα αποτελέσει συμβουλευτικό όργανο του Δήμου για την ενίσχυση της ένταξης των μεταναστών στην τοπική κοινωνία, ανακοίνωσε ο πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Θεσσαλονίκης Παναγιώτης Αβραμόπουλος, κατά τη συνέχιση της χθεσινής συνεδρίασης του Δημοτικού Συμβουλίου σήμερα (Τρίτη 19 Ιουλίου 2011).

Σύμφωνα με το νόμο, τα Συμβούλια Ένταξης Μεταναστών αποτελούνται από πέντε έως έντεκα μέλη, η συμμετοχή των οποίων είναι τιμητική και άμισθη. Ως μέλη ορίζονται δημοτικοί σύμβουλοι, εκπρόσωποι φορέων μεταναστών καθώς και εκπρόσωποι κοινωνικών φορέων αλλά και πολίτες, οι οποίοι αναπτύσσουν δράση σχετική με τα προβλήματα των μεταναστών.

Τα πρόσωπα εκτός Δημοτικού Συμβουλίου που θα συμμετέχουν στη σύνθεση του Συμβουλίου Ένταξης Μεταναστών, όπως γνωστοποίησε ο πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου Παναγιώτης Αβραμόπουλος – πρόταση με την οποία συμφώνησε και ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης Γιάννης Μπουτάρης – είναι οι: Ζήσης Παπαδημητρίου, επίτιμος καθηγητής Κοινωνιολογίας του ΑΠΘ, Κωνσταντίνος Τσιτσελίκης, εκπρόσωπος της Ελληνικής Ένωσης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, Ιρίς Χατζινάϊ, εκπρόσωπος του Συλλόγου Αλβανών Μεταναστών «Μητέρα Τερέζα», Φωτεινή Κυριαφίνη, δημοτική υπάλληλος, και Δέσποινα Συρρή, εκπρόσωπος της οργάνωσης «Συμβίωση».

Όπως σημείωσε ο Παναγιώτης Αβραμόπουλος, στο νέο όργανο, έργο του οποίου, μεταξύ άλλων, είναι η καταγραφή και η διερεύνηση προβλημάτων που αντιμετωπίζουν οι μετανάστες ως προς την ένταξη τους στην τοπική κοινωνία και την επαφή τους με δημόσιες αρχές ή την δημοτική αρχή, θα τοποθετηθούν και δημοτικοί σύμβουλοι, εκπρόσωποι παρατάξεων, ενώ το θέμα θα συζητηθεί αναλυτικά κατά την επόμενη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου.

Νέα παράτυπα παιχνίδια της ΟΙΚΟΜΕΤ

Αναδημοσίευση από την ΑΥΓΗ (25/06/2011)

Νέα παιχνίδια εις βάρος των εργαζομένων παίζει η γνωστή, από την υπόθεση Κούνεβα, εταιρεία καθαρισμού των κτηρίων, των συρμών και των σταθμών του ΗΣΑΠ (Ηλεκτρικός Σιδηρόδρομος), ΟΙΚΟΜΕΤ, καθώς όπως καταγγέλλει η Ένωση Εργαζομένων ΗΣΑΠ η εν λόγω εργολαβία προχωράει «σε άλλη μια παράνομη παραχώρηση του έργου της σε τρίτη εταιρεία».

Σε ανακοίνωσή της η Ένωση αναφέρει ότι «περίπου δύο μήνες μετά τα παιχνίδια με την εταιρεία TASK J & P ΑΒΑΞ Α.Ε., και την εταιρεία «ενοικίασης εργαζομένων» KLUEH HUMAN RESOURCES ΕΛΛΑΣ ΑΕΠΑ, η ΟΙΚΟΜΕΤ επιστρέφει και παραχωρεί παράτυπα το έργο της και πάλι σε νέα εταιρεία ενοικίασης εργαζομένων για δύο μήνες». Παράλληλα τονίζει ότι «το υπουργείο Μεταφορών, η διοίκηση των ΗΣΑΠ και οι γνωστοί εργολάβοι σε ένα απόλυτο συγχρονισμό μεταξύ τους, διευκολύνουν με διαδοχικά κόλπα και ακροβατισμούς την περιβόητη εταιρεία καθαρισμού ΟΙΚΟΜΕΤ, να απαλλαγεί από το προσωπικό που απασχολεί και να αποδεσμευτεί από τις υποχρεώσεις που έχει απέναντί τους (καταβολή δεδουλευμένων- αποζημιώσεις κ.λπ.)».

Καταλήγοντας οι εργαζόμενοι καλούν τη διοίκηση της Εταιρείας, το Δ.Σ. των ΗΣΑΠ και το υπουργείο Υποδομών- Μεταφορών «να βάλουν ένα τέρμα σε αυτή την απαράδεκτη συμπεριφορά της ΟΙΚΟΜΕΤ και να κατοχυρώσουν πλήρως τα δικαιώματα των εργαζομένων».

Απίστευτα δισ. για… καθαρισμό!

Το ερώτημα πλανάται παντού: Πώς πτωχεύσαμε; Ελάτε ντε… Δεν είναι δύσκολη η απάντηση. Δεν έπεσαν έξω οι επιχειρήσεις με κακές χρονιές στην παραγωγή. Δεν μας έφταιξε ο κακός μας ο καιρός. Δεν φταίει ο Θεός που μας μισεί… Πέσαμε έξω γιατί… τα βγάλαμε έξω!

Της Νόρας Ράλλη ( noraralli@hotmail.com)

Σίγουρα τα βγάλαμε από τα κρατικά ταμεία. Σίγουρα μέρος βγάλαμε και έξω από τα σύνορα. Ποια; Τα χρήματα, φυσικά. Το δημόσιο χρήμα για την ακρίβεια, για το οποίο φέρνουμε στο φως ντοκουμέντα που δείχνουν γιατί κάποιοι δεν διστάζουν ούτε σε σφαγές τύπου «Κούνεβα»…

Από τη μία οδηγούνται τώρα στον εισαγγελέα επιθεωρητές του υπουργείου Οικονομικών που έσβηναν φόρους εκατομμυρίων. Με το αζημίωτο; Ανάλογα με τον βαθμό αφέλειας ή ευφυΐας ή πληροφόρησης, απαντά καθένας. Τα έγγραφα που φέρνουμε εμείς στο φως δείχνουν πόσο «λαρτζ» είμαστε στην… καθαριότητα. Πρόκειται για αμύθητα ποσά σε συνεργεία καθαρισμού. Μέσα σε 5 χρόνια για τον καθαρισμό 2-3 φορέων τα κρατικά ταμεία έδωσαν… δισεκατομμύρια δραχμές. Τα έδωσαν, όμως, κανονικά;

Όχι, λέει η τραγωδία της Κούνεβα. Και λέει ότι προσπάθησαν να τη φάνε ολοκληρωτικά, γιατί άρχισε να λέει, ως συνδικαλίστρια, ότι δεν πληρώνονται κανονικά, δεν εργάζονται κανονικά και εκβιάζονται με τη δουλειά. Δεν αποδείχθηκε ποιος έκανε το έγκλημα και παρά την επικήρυξη του ενός εκατομμυρίου για τον δράστη, κανείς δεν μιλάει. Τρία χρόνια τώρα, σιωπή!

Αυτή η σιωπή μαζί με τις φήμες του παρασκηνίου ενισχύουν όσους πιστεύουν σε ενδείξεις πως πίσω από τα «λαρτζ» συμβόλαια καθαρισμών κρύβονται πολιτικοί. Τις ενδείξεις ενισχύει και η διατύπωση κάποιων εγγράφων που στάλθηκαν στον βουλευτή Κώστα Αϊβαλιώτη (ΛΑΟΣ), όταν ζήτησε ενημέρωση.

Τα έγγραφα θέλουν… μεταφραστή, καθώς προκαλούν με τα τρικ

Στο έγγραφο που αφορά την εταιρεία ΟΙΚΟΜΕΤ, στην οποία εργαζόταν η Κωνσταντίνα Κούνεβα, ο υπολογισμός σε εκατομμύρια σταματάει απότομα και μετατρέπεται σε μείωση και σε… χιλιάρικα. Μόνο που αν κάνει κανείς τη «σούμα», πάλι εκατομμύρια και ελάχιστη μείωση στα εκατομμύρια βγάζει. Ένα έγγραφο που αφορά τον ΗΛΠΑΠ θέλει μεταφραστή για το τελικό ποσό. Για να κρύψουν το προφανές ποσό των 15 εκατομμυρίων βάζουν με τρόπο, κάθε άλλο παρά σαφή, έναν πίνακα με μια ετήσια αναφορά στην οποία δεν γίνεται καν τελική πρόσθεση.

Αν αυτά συμβαίνουν μόνο στον καθαρισμό, αντιλαμβάνεται κανείς τι συμβαίνει στον γενικότερο τομέα εξόδων των δημοσίων ταμείων. Αντιλαμβάνεται πώς φτάσαμε στην πτώχευση και οργίζεται, όταν τα μέτρα θεραπείας είναι περικοπές μισθών και συντάξεων αντί να φέρουν πίσω τα κλεμμένα και να γεμίσουν τις φυλακές με τους κλέφτες. Αντιλαμβάνεται γιατί πολίτες φτάνουν και σε σημεία αυτοδικίας, όπως έδειξε η πορεία προς το σπίτι του Άκη Τσοχατζόπουλου και οι επιθέσεις κατά πολιτικών, όταν τους βρίσκουν στον δρόμο ή σε… εστιατόρια. Τα δυο θέματα (έξοδα για καθαρισμούς και «αναλώσιμα» – εισαγγελέας για τους επιθεωρητές) παρατίθενται ξεχωριστά, ώστε να μπορείτε να κάνετε σύγκριση και να εξάγετε συμπεράσματα…

Έσβηναν πρόστιμα με το «έτσι θέλω»…

Με την κλήση των πρώτων υπόπτων ολοκληρώνεται τις προσεχείς ημέρες η προκαταρκτική έρευνα που διενεργείται στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθήνας για επίορκους οικονομικούς επιθεωρητές που φέρονται ότι προκάλεσαν ζημία εκατομμυρίων ευρώ στο ελληνικό Δημόσιο. Η υπόθεση άρχισε να διερευνάται μετά από καταγγελίες οικονομικών επιθεωρητών του υπουργείου Οικονομίας, σύμφωνα με τις οποίες, περισσότεροι από δέκα συνάδελφοί τους προχώρησαν σε επαναληπτικούς ελέγχους επιχειρήσεων που χρωστούσαν στο Δημόσιο χωρίς να έχουν αρμοδιότητα. Οι ίδιοι, σύμφωνα πάντα με τις καταγγελίες, στη συνέχεια προχωρούσαν σε μηδενισμό των προστίμων και των οφειλών που είχαν μεγάλοι επιχειρηματίες, με το αντίστοιχο πάντα όφελος για τους εαυτούς τους. Συνέχεια

Διαχείριση απορριμμάτων – ιδιωτικά Κέντρα Διαλογής Ανακυκλώσιμων Υλικών (ΚΔΑΥ)

Σύμφωνα με τη Σύμβαση Συνεργασίας για την εναλλακτική διαχείριση Δημοτικών Αποβλήτων Συσκευασίας μεταξύ του Δήμου Θεσσαλονίκης και της Ελληνικής Εταιρείας Αξιοποίησης Ανακύκλωσης (ΕΕΑΑ), τα ανακυκλώσιμα υλικά που θα συλλέγονται από τους μπλε κάδους θα μεταφέρονται σε ΚΔΑΥ καθ’ υπόδειξη της ΕΕΑΑ, που λειτουργούν στο Νομό Θεσσαλονίκης.

Σε ποια ΚΔΑΥ καταλήγουν μέχρι σήμερα τα ανακυκλώσιμα υλικά που συλλέγονται από τους μπλε κάδους του Δήμου Θεσσαλονίκης;

Με βάση ποια κριτήρια θα επιλεγούν τα ΚΔΑΥ στα οποία θα μεταφέρονται τα ανακυκλώσιμα υλικά που συλλέγονται από τους μπλε κάδους του Δήμου Θεσσαλονίκης μετά την υπογραφή της σύμβασης με την ΕΕΑΑ;

Υπάρχει περιορισμός αναφορικά με την απόσταση των ΚΔΑΥ που θα επιλεγούν από τον Δήμο Θεσσαλονίκης, και αν υπάρχει, τι εξυπηρετεί ο περιορισμός αυτός;

Γιατί δεν επιλέγονται με πρωτοβουλία του Δήμου Θεσσαλονίκης δημόσια ΚΔΑΥ για τη διαλογή των ανακυκλώσιμων υλικών, ώστε το όφελος που προκύπτει από τη διαδικασία να αποκτά ανταποδοτικό χαρακτήρα για τους δημότες;

Με βάση τα παραπάνω, πως προτίθεται η Διοίκηση να εξασφαλίσει το δημόσιο και κοινωνικό χαρακτήρα της διαχείρισης των απορριμμάτων στην περίπτωση της ανακύκλωσης;

Τα ερωτηματικά από την πλευρά μας έγιναν ακόμη περισσότερα όταν διαπιστώσαμε ποιος είναι ο ιδιοκτήτης του ΚΔΑΥ στη Σίνδο με το οποίο συνεργάζεται ο δήμος και επισκεφτήκατε κ.Μπουτάρη την Παρασκευή 17 Ιουνίου και ενημερωθήκατε από τους υπεύθυνους. Γνωρίζετε επομένως ότι ιδιοκτήτρια εταιρία είναι η Οικομέτ του κ.Νικήτα Οικονομάκη. Η Οικομέτ και ο κ.Οικονομάκης έγιναν γνωστοί στο Πανελλήνιο από την υπόθεση Κούνεβα και τις αποκαλύψεις που ακολούθησαν. Πρόκειται για μια εταιρία που απασχολεί εργαζόμενους κάτω από άθλιες εργασιακές συνθήκες και οι τρόποι σύναψης των συμβάσεων της εταιρίας έχουν καταγγελθεί επανηλλειμένα. Η καταγγελία για ανήλικους εργαζόμενους στην αποκομιδή των σκουπιδιών καταλαβαίνεται ότι αποκτά άλλη αξία πλέον. Εντύπωση προκαλεί επίσης πως ένας επιχειρηματίας επενδύει σχεδόν 3.000.000 ευρώ σε μια επιχείρηση που η επιτυχία της εξαρτάται από το αν θα συνάψει  συμβάσεις με τους δήμους και επομένως ο κύκλος εργασιών της είναι στον αέρα.

Επιπλέον θα θέλαμε να ενημερωθούμε τα ακριβή πλεονεκτήματα του συγκεκριμένου ΚΔΑΥ έναντι των υπολοίπων, πέρα από το ζήτημα της απόστασης των 10 χιλιομέτρων που με ζήλο είχε ζητήσει να προστεθεί στη σύμβαση ο κ. Μάτης.

Για εμάς η συνεργασία με τον κ.Οικονομάκη είναι  πέρα από κάθε λογική εκτός και αν και εσείς πιστεύετε πως ότι είναι νόμιμο είναι και ηθικό.

Να σας θυμίσω τέλος ότι η σύναψη της συνεργασίας με ΚΔΑΥ γίνεται με σύσταση από την ΕΕΑΑ αλλά η απόφαση είναι του δήμου.