ΣΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΔΙΚΤΥΟ ΜΑΡΤΥΡΙΚΩΝ ΠΟΛΕΩΝ ΕΝΤΑΧΘΗΚΕ Η ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

ΔΗΜΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΚΑΙ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
14-5-2012

Την σημαντική είδηση της ένταξης της Θεσσαλονίκης στο Εθνικό Δίκτυο Μαρτυρικών Πόλεων, κατόπιν σχετικού αιτήματος του Δήμου Θεσσαλονίκης, το οποίο ενέκρινε, κατά πληροφορίες, η Ειδική Επιτροπή του υπουργείου Εσωτερικών που ασχολήθηκε με το συγκεκριμένο θέμα, ανακοίνωσε, σήμερα Δευτέρα 14 Μαΐου 2012, ο Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Παναγιώτης Αβραμόπουλος κατά τη διάρκεια της 14ης τακτικής συνεδρίασης του σώματος.

Η Δημοτική Αρχή εξέφρασε την ικανοποίησή της για την απόφαση που αποκαθιστά τον μαρτυρικό χαρακτήρα και τον ρόλο της πόλης σε όλη τη διάρκεια της ιστορίας της, ενώ ευχαρίστησε την Ισραηλιτική Κοινότητα Θεσσαλονίκης που παρέδωσε στο Δήμο Θεσσαλονίκης τα σχετικά ντοκουμέντα για την ταυτοποίηση των νεκρών του Ολοκαυτώματος και το Κέντρο Ιστορίας Θεσσαλονίκης για την τεκμηρίωση της πρότασης αίτησης. Απομένουν οι διαδικασίες που προβλέπονται από το νόμο προκειμένου να εκδοθεί το σχετικό Προεδρικό Διάταγμα.

«Αναγνωρίζονται πλέον με επίσημο τρόπο οι θυσίες των πολιτών της Θεσσαλονίκης εκείνη την μαύρη περίοδο. Απομένει τώρα να αποδοθεί η ελληνική ιθαγένεια στους απογόνους των θυμάτων του Ολοκαυτώματος. Είναι η τελευταία εκκρεμότητα που πρέπει να επιλύσουμε και θα πιέσουμε σχετικά το αρμόδιο Υπουργείο για να είμαστε καθόλα εντάξει με τη συνείδηση μας» σημείωσε ο Δήμαρχος Θεσσαλονίκης, Γιάννης Μπουτάρης.

Πρόσθεσε ότι η περίοδος της Κατοχής υπήρξε η χειρότερη περίοδος του σύγχρονου βίου της Θεσσαλονίκης, αναφερόμενος αφενός στους χιλιάδες Θεσσαλονικείς που βασανίστηκαν, σκοτώθηκαν και πέθαναν από ασιτία και από κακουχίες και αφετέρου στην εξόντωση της Εβραϊκής κοινότητας της πόλης, που αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου.

Την προώθηση του αιτήματος ένταξης της Θεσσαλονίκης στο Εθνικό Δίκτυο Μαρτυρικών Πόλεων, με αφορμή τη συγκρότηση ειδικής επιτροπής (άρθρου 18 παρ. 5 Ν. 2503) του Υπουργείου Εσωτερικών αποφάσισε κατά την 10η τακτική συνεδρίαση του (Δευτέρα 9 Απριλίου 2012) το Δημοτικό Συμβούλιο Θεσσαλονίκης.

Συγκεκριμένα μετά από εισήγηση του Προέδρου του Δημοτικού Συμβουλίου Παναγιώτη Αβραμόπουλου, με ομόφωνη απόφαση, εγκρίθηκε η επικαιροποίηση παλαιότερης απόφασης (2285/2008) του Δημοτικού Συμβουλίου, σύμφωνα με την οποία «η Θεσσαλονίκη πληροί της προϋποθέσεις για την ένταξη της στο Εθνικό Δίκτυο Μαρτυρικών Πόλεων δεδομένου ότι οι κάτοικοί της κατά την περίοδο 1940-1945 μαρτύρησαν από τη θηριωδία των φασιστικών και ναζιστικών δυνάμεων».

Το σχετικό αίτημα συνοδευόταν από άλλα έγγραφα και τεκμήρια, όπως τις ομόφωνες αποφάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου Θεσσαλονίκης, την εισήγηση του Κέντρου Ιστορίας Θεσσαλονίκης, που το τεκμηριώνει ιστορικά με την ανάλογη βιβλιογραφία και ονομαστικό κατάλογο -σε ψηφιακή μορφή- των δεκάδων χιλιάδων Θεσσαλονικέων Εβραίων που εκτοπίστηκαν και εξοντώθηκαν στα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης.

 Στο ιστορικό της υπόθεσης, τα σχετικά κατά καιρούς αιτήματα Δημοτικών Παρατάξεων και τις διαφωνίες με την τότε Δημοτική Αρχή που είχαν σχέση με την ανάδειξη του θέματος, καθώς  και στις προηγούμενες αποφάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου αναφέρθηκε ο  Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Παναγιώτης Αβραμόπουλος.

«Ο χαρακτηρισμός της Θεσσαλονίκης ως μαρτυρικής πόλης, δεν πρέπει να αποτελέσει μία πράξη που εντάσσεται σε μία τυπική διαδικασία. Αντίθετα, η αναγνώριση και η ανάδειξη αυτών των τραγικών στιγμών στην ιστορία της πόλης, συνιστά καθήκον της πολιτείας απέναντι στους κατοίκους της. Αποτελεί καταρχήν φόρο τιμής στους Θεσσαλονικείς, Έλληνες Χριστιανούς και Έλληνες Εβραίους, που επλήγησαν ανεπανόρθωτα από τη ναζιστική θηριωδία. Αλλά, κυρίως, αποτελεί παρακαταθήκη μνήμης απέναντι στις νεότερες και στις μελλοντικές γενιές των Θεσσαλονικέων» σημείωσε ο Παναγιώτης Αβραμόπουλος.

Advertisements

Χρυσή Αυγή: Η συμμορία που την έκαναν κόμμα

Του Δημήτρη Ψαρρά

Δευτέρα, 30 Απριλίου 2012 16:24

Για μια ακόμα φορά η Ελλάδα πρωτοπορεί. Λίγους μήνες μετά την πανευρωπαϊκή πρωτιά της συγκυβέρνησης Σοσιαλιστών-Ακροδεξιάς, τώρα η χώρα μας διεκδικεί και νέες δάφνες: να είναι ελληνική η πρώτη ευρωπαϊκή βουλή που θα φιλοξενεί ένα ανοιχτά ναζιστικό κόμμα. Δέκα μέρες πριν τις εκλογές ανακάλυψαν οι πολιτικοί αρχηγοί ΠΑΣΟΚ και Νέας Δημοκρατίας την ύπαρξη της Χρυσής Αυγής και διαγωνίζονται τώρα σε «αντιφασιστική» ρητορεία. Μόνο που έχουν την αξιοπιστία του βοσκού που φώναζε «λύκος». Γιατί είναι οι ίδιοι που άνοιξαν την πόρτα στον μέχρι πρότινος ηγέτη της ελληνικής Ακροδεξιάς Καρατζαφέρη, οι ίδιοι που από το 2010 τον αναγόρευσαν υπεύθυνο πολιτικό άνδρα και έκαναν πως αγνοούσαν ότι ήταν εκείνος ο πρώτος που εισηγήθηκε την πολιτική «αξιοποίηση» του ναζιστικού μορφώματος. Και όταν έχουν εξαντλήσει τους ακραίους χαρακτηρισμούς στις μεταξύ τους αντιπαραθέσεις, κανέναν δεν τρομάζουν οι όψιμες κορόνες για τον κίνδυνο του «εκφασισμού», ειδικά όταν εκφωνούνται από τους εισηγητές του κράτους έκτακτης ανάγκης που επιβάλλει το μνημόνιο.

Επικοινωνιακές αβάντες

Τις μέρες αυτές ξαναζούμε τις συνθήκες ανόδου του ΛΑΟΣ με την αβάντα των μέσων ενημέρωσης –που προβάλλουν τις δήθεν φιλάνθρωπες δράσεις των τραμπούκων της Χρυσής Αυγής στον Άγιο Παντελεήμονα- και την αμηχανία του πολιτικού κόσμου που δεν ξέρει πώς να αντιδράσει. Μόνο που το ενδεχόμενο εισόδου στη Βουλή της Χρυσής Αυγής είναι πολύ σοβαρότερο. Γιατί αυτό δεν θα σημαίνει μόνο την επιβράβευση ενός κόμματος ανοιχτά ρατσιστικού, αντισημιτικού, αντιμουσουλμανικού και φιλοχιτλερικού. Θα ισοδυναμεί με παραγραφή της ανοιχτά εγκληματικής του δράσης. Γιατί η οργάνωση αυτή βρίσκεται πίσω από μια σειρά επιθέσεις σε βάρος πολιτών, και έχει επί δεκαετίες στοχοποιήσει φοιτητές, συνδικαλιστές, μετανάστες. Ελάχιστες απ’ αυτές τις επιθέσεις έχουν καταλήξει στα δικαστήρια. Όμως κι αυτές οι λίγες αρκούν για να περιγράψουν τη δράση των χρυσαυγιτών.

Κορυφαία είναι η γνωστή περίπτωση της επίθεσης του 1998 που τελεσιδίκησε στον Άρειο Πάγο μόλις πριν από δύο χρόνια. Αυτή η απόφαση είναι σημαντική γιατί το ανώτατο δικαστήριο δέχεται ότι ομάδα δέκα μελών της Χρυσής Αυγής «έχοντας αποφασίσει να τελέσουν το κακούργημα της ανθρωποκτονίας με πρόθεση, επιχείρησαν πράξη που περιείχε τουλάχιστον αρχή εκτελέσεως αυτού, ήτοι έχοντας αποφασίσει να σκοτώσουν τον Δημήτριο Κουσουρή, φοιτητή (…) επιτέθηκαν κατ’ αυτού αιφνιδιαστικά με ξύλινα ρόπαλα που κρατούσαν τόσο ο ίδιος όσο και οι λοιποί συναυτουργοί και κατάφεραν κατ’ αυτού με τρομακτική βιαιότητα και αγριότητα πολλαπλά χτυπήματα κυρίως στο κεφάλι και σε όλο το σώμα του (…) Απέτυχαν όμως και δεν ολοκλήρωσαν τελικά τον ανθρωποκτόνο σκοπό τους από αίτια εξωτερικά και ανεξάρτητα της θελήσεώς τους» (Απόφαση 1167/2010 του Ποινικού Τμήματος του Αρείου Πάγου).

Καθησυχαστικές δηλώσεις

Η ελληνική δικαιοσύνη, δηλαδή, την οποία πολλοί επικαλούνται στην προεκλογική περίοδο, έχει αποφανθεί τελεσίδικα για τον εγκληματικό χαρακτήρα της οργάνωσης. Γι’ αυτό το λόγο βρίσκεται σε εντελώς λάθος κατεύθυνση η καθησυχαστική δήλωση της Αλέκας Παπαρήγα, που έσπευσε να προφητέψει πριν από λίγες μέρες, μιλώντας στο Ράδιο Εννέα, ότι με την εκλογή της Χρυσής Αυγής «δεν πρόκειται να γίνει απολύτως τίποτα», διότι «θα βάλουν γραβατούλα μέσα στη Βουλή και θα γίνουν κοινοβουλευτικότατοι. Σας το υπογράφω […] θα ενσωματωθούν πλήρως».

Η θέση αυτή –με την οποία η γραμματέας του ΚΚΕ επιχείρησε βέβαια να αμφισβητήσει τον «αντισυστημικό» χαρακτήρα της οργάνωσης- παρέχει ένα ανέλπιστο συγχωροχάρτι στους νεοναζιστές. Γιατί βέβαια κανένα νεοναζιστικό κόμμα δεν ασκεί παράνομη βία κάτω από το φως του ήλιου ή τους προβολείς της δημοσιότητας. Η νύχτα και το σκοτάδι είναι τα πεδία δράσης της. Ακόμα και όταν ο μέχρι τότε υπαρχηγός της δικαζόταν για τη δράση του ούτε ένα ηγετικό της στέλεχος δεν εμφανίστηκε να τον υπερασπίσει. Εστειλαν μόνο τα απλά μέλη να τιμήσουν με τις ασχήμιες τους τον «φαλαγγάρχη».

Φυσικά δεν είναι «αντισυστημική» η Χρυσή Αυγή. Όχι όμως επειδή τάχα έχει ενσωματωθεί στη νομιμότητα, αλλά επειδή αποτελεί επί χρόνια το σκοτεινό δεκανίκι των δυνάμεων καταστολής, μετέχοντας πίσω από τα ΜΑΤ στην καταστολή των διαδηλώσεων και οργανώνοντας τις δικές τους «επιχειρήσεις σκούπα» κατά των μεταναστών με τα πογκρόμ στις γειτονιές της Αθήνας.

Πώς ερμηνεύεται η άνοδος

Το ερώτημα για την Αριστερά είναι άλλο: πώς να ερμηνευθεί η διαφαινόμενη εκλογική άνοδος ενός παρόμοιου μορφώματος; Δυστυχώς η απάντηση είναι εύκολη. Όταν επί δύο χρόνια έχουν ηγεμονεύσει στον αντιπολιτευτικό λόγο η πιο ακραία εκδοχή του χυδαίου εθνικισμού, της μισαλλόδοξης ξενοφοβίας και της πρωτόγονης συνωμοσιολογίας, είναι επόμενο να αναδειχτούν στον αφρό οι πιο γνήσιοι εκφραστές του ρεύματος αυτού. Το ζήσαμε στο Σύνταγμα με τις συγκεντρώσεις των «πάνω» και των «κάτω».

Όσο για τις όψιμες αντιδράσεις των κομμάτων της συγκυβέρνησης και των μέσων ενημέρωσης που τα στηρίζουν, τι καλύτερο δώρο για τη Χρυσή Αυγή από την ανάδειξη του «μεταναστευτικού» ως κύριου προεκλογικού ζητήματος, παρά το γεγονός ότι όλες οι δημοσκοπήσεις το φέρουν πολύ πίσω στη λίστα με τις αγωνίες των πολιτών, πολύ πιο κάτω από την ανεργία και τη φτώχεια. Και το μεν ΠΑΣΟΚ προσπαθεί να στήσει όπως όπως τα κοντέινερ της αθλιότητας, ενώ η Νέα Δημοκρατία προβάλλει σε σποτ την «τελική λύση», με την υπόσχεση ότι θα καταργήσει ακόμα κι αυτόν τον άτολμο νόμο Ραγκούση για την ιθαγένεια και το σύνθημα «Ανακατάληψη των πόλεων από τα γκέτο των μεταναστών». Αλλά τι χειρότερο λένε οι ναζιστές της Χρυσής Αυγής;

Αναρτήθηκε από Root στις 7:27 π.μ.

Το Διοικητικό Συμβούλιο της Ελληνικής Ένωσης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου. ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Με αφορμή τη δημοσίευση φωτογραφιών και τη δημοσιοποίηση ιατρικών
απόρρητων στοιχείων των 12 γυναικών, η Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα
του Ανθρώπου επισημαίνει ότι σύμφωνα με το νόμο 2472/1997 περί
προστασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, η εισαγγελική αρμοδιότητα
δημοσιοποίησης στοιχείων της ποινικής δίωξης δεν επεκτείνεται και στα
ευαίσθητα δεδομένα υγείας, για τα οποία είναι απαραίτητη η άδεια από την
αρμόδια Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα. Περαιτέρω, η
εξαίρεση που προβλέπει ο ως άνω νόμος αφορά συγκεκριμένα το σκοπό
βεβαίωσης εγκλημάτων και όχι γενικά και αφηρημένα το «κοινό καλό».
Σε κάθε περίπτωση, πάντως, η δημοσίευση των φωτογραφιών και η αποκάλυψη
της οροθετικότητας των γυναικών αυτών είναι αδικαιολόγητη και προσβάλλει
την τιμή και την υπόληψή τους. Και τούτο, διότι η σκοπούμενη και καθόλα
θεμιτή προστασία του κοινωνικού συνόλου (ενημέρωση και ευαισθητοποίησή
του και διαφύλαξη της δημόσιας υγείας) μπορούσε να επιτευχθεί με σαφώς
ηπιότερα μέσα: δηλαδή, με τη δημοσιοποίηση των χαρακτηριστικών των
γυναικών που συλλήφθηκαν (ύψος, χρώμα ματιών και μαλλιών, εθνικότητα,
κλπ) και της περιοχής (οίκος ανοχής, «πιάτσα») όπου εργάζονταν. Και
τούτο, διότι δεν απαιτείται και η φωτογραφία της ιερόδουλης προκειμένου
να ευαισθητοποιηθεί κάποιος, ο οποίος πληρώνει για να κάνει μη ασφαλές
σεξ, και να υποβληθεί σε ιατρικές εξετάσεις. Σε τελική ανάλυση, θα
μπορούσε ενδεχομένως να τονιστεί από την αρμόδια αστυνομική διεύθυνση
ότι κάθε ενδιαφερόμενος είναι δυνατόν να έχει πρόσβαση στις φωτογραφίες
τους στα κατά τόπους αστυνομικά τμήματα. Υπό την αντίθετη εκδοχή, θα
πρέπει να δημοσιοποιηθούν και τα αντίστοιχα στοιχεία όλων όσων –υπό το
άκουσμα της παραπάνω είδησης– έσπευσαν να εξετασθούν και διαπιστώθηκε
ότι είναι και αυτοί οροθετικοί και στη συνέχεια τα στοιχεία των συζύγων
τους, των φιλενάδων τους κ.ο.κ., γιατί ο κίνδυνος για την υγεία
εικάζουμε ότι δεν αλλάζει ανάλογα με το φύλο, την κοινωνική θέση ή την
εθνικότητα ενός προσώπου. Εκτός αν οι οροθετικοί «οικογενειάρχες» δεν
συνιστούν κίνδυνο για την δημόσια υγεία.

Όσο για την αναδημοσίευσή των φωτογραφιών από τα μέσα ενημέρωσης, και
μάλιστα σε πρωτοσέλιδα και κεντρικά δελτία ειδήσεων, αυτή ξεπερνά κάθε
μέτρο και θέτει μείζονα ζητήματα ηθικής και νομικής τάξης, αφού συνιστά
διαπόμπευση του προσώπου, η οποία είναι ανεπίτρεπτη σε κάθε
δικαιοκρατούμενη χώρα: καμιά σκοπιμότητα, κανένα «δημοσιογραφικό
ενδιαφέρον» δεν μπορεί να δικαιολογήσει τον δημόσιο εξευτελισμό ενός
ανθρώπου, πολλώ δε μάλλον ενός ασθενούς.

Η ακραία προσβλητική και τιμωρητική μεταχείριση των γυναικών αυτών δεν
μπορεί παρά να μας θυμίσει το μετακατοχικό βίαιο ξύρισμα της κεφαλής των
γυναικών στις πλατείες των πόλεων και των χωριών. Δεν μπορεί παρά να μας
θυμίσει τη μεταχείριση γυναικών σε τριτοκοσμικές χώρες. Το τρίπτυχο
γυναίκα-ιερόδουλη-ασθενής γίνεται –με σχεδόν αρχετυπικό τρόπο– συνώνυμο
της αμαρτίας, της βρωμιάς, του εχθρού. Το γεγονός ότι οι γυναίκες αυτές
είναι –όλως τυχαίως– άστεγες, τοξικομανείς ή ενδεχομένως θύματα
trafficking φαίνεται να μην ενδιαφέρει κανένα θεσμό, καμία αρχή. Όλα
μπορούν να υποχωρήσουν μπροστά στην επέλαση των ρατσιστικών και
σεξιστικών στερεοτύπων και την αδιατάρακτη γαλήνη του ελληνικού
νοικοκυριού που σε λίγες μέρες ψηφίζει.

«Με το σφυρί στο χέρι»(;)

 Θεσσαλονίκη, Πρωτομαγιά του 1909: η πρώτη μαζική εργατική διαδήλωση στην ιστορία της πόλης στη σημερινή πλατεία Ελευθερίας. Κόκκινες σημαίες, λάβαρα, μουσική. «Το θέαμα που πέτυχαν οι σοσιαλιστές, παραμερίζοντας τις διαφορές τους και κινητοποιώντας τους οπαδούς τους από όλες τις περιοχές, είναι μεγαλειώδες. Στο πλήθος υπάρχουν Έλληνες, Βούλγαροι, Τούρκοι και Εβραίοι. Όλοι τους κρατούν στα χέρια το έμβλημα του Συνδέσμου Εργατών Θεσσαλονίκης, το χέρι ενός εργάτη που κρατά σφυρί», γράφει ο Πωλ Ντιμόν στο Θεσσαλονίκη, 1850-1918.

Ενάμισι μήνα αργότερα ο Σύνδεσμος Εργατών Θεσσαλονίκης – όπως ονομαζόταν προσωρινά η ομάδα του Αβραάμ Μπεναρόγια που μετασχηματίστηκε στην ιστορική Φεντερασιόν – θα κατεβάσει στους δρόμους 6.000 εργάτες που απαιτούν από την οθωμανική κυβέρνηση να αποσύρει νομοσχέδιο που περιόριζε τις συνδικαλιστικές ελευθερίες. Ήταν τόση η επιτυχία της κινητοποίησης, ώστε ο Σύνδεσμος Εργατών Θεσσαλονίκης θα ζητήσει να γίνει, μαζί με τη βουλγαρική σοσιαλιστική ομάδα, το Οθωμανικό Τμήμα της 2ης Διεθνούς.

… «Με το σφυρί στο χέρι», οι ίδιοι οι εργαζόμενοι πρέπει να σφυρηλατήσουν τη ενότητά τους ως όρο για την «αυτοσυνείδησή» τους.  Ξέρω ότι το τελευταίο ηχεί παράξενα στα αυτιά της γενιάς που μεγάλωσε με τα νεοφιλελεύθερα φληναφήματα για το «τέλος της Ιστορίας». Ίσως να μην κατανοούν «τι ακριβώς μπορεί να συνεπάγεται ο αποπροσανατολισμός από τα στοιχεία εκείνα που θα πρέπει να συνιστούν την πρώτη μας ύλη…για τη δεσπόζουσα θέση που επιβάλλεται να κατέχουν τα γεγονότα αυτά στην ιστορία μας», γιατί «πρέπει να αντισταθούμε στη φθορά και τη διάβρωση» έγραφε ο αξέχαστος Αλβέρτος Ναρ.

Γιατί η γνώση της κοινωνικής ιστορίας αυτής της πόλης σε οδηγεί στο να παίρνεις το μέρος των αδύναμων, των κατατρεγμένων, των αποδιωγμένων. Η ιστορία της Θεσσαλονίκης δεν ήταν ποτέ μια ιστορία κυρίαρχων και κατακτητών. Γι’ αυτό, ο λόγος για τα θύματα του χτες, πρέπει να φωτίζει το δρόμο για τους αγώνες των «κολασμένων» του σήμερα.

29-5-2011                                                                       Τριαντάφυλλος Μηταφίδης

ΣΥΝΕΣΤΙΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΣΤΗΡΙΞΗΣ «ΣΥΡΙΖΑ-ΕΝΩΤΙΚΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ»

Σας καλούμε για μια τελευταία επικοινωνία – συζήτηση
εν όψει των εκλογών, με κρασί και μεζέ
Πέμπτη, 3 Μαΐου 2012,
γύρω στις 9 μ.μ. στις ΚΑΜΑΡΕΣ
(πίσω από τη Ροτόντα)
Για δηλώσεις συμμετοχής: 2310230816, 2310223147, 2310238120

Επιστολή ΣΥΡΙΖΑ στον κ. Μπουτάρη

Προς τον κ. Δήμαρχο Θεσσαλονίκης Γιάννη Μπουτάρη

Κοινοποίηση:
κ. πρόεδρο του Δημοτικού Συμβουλίου
κ. κ. Δημοτικούς Συμβούλους

Κύριε Δήμαρχε,

Με την επιστολή μας αυτή διαμαρτυρόμαστε για την απόφασή σας της 20ης Απριλίου να μην παραχωρήσετε την πλατεία Αριστοτέλους για να πραγματοποιηθούν προεκλογικές συγκεντρώσεις, με το επιχείρημα ότι είναι χώρος «ιδιαίτερης προβολής, κάλλους και ιστορικής σημασίας» για την πόλη.

Χωρίς να διαφωνούμε με τον χαρακτηρισμό που αποδίδετε σ’ αυτήν, θα θέλαμε να σημειώσουμε ότι η ιδιαίτερη προβολή και η ιστορική σημασία της πλατείας οφείλεται κατά κύριο λόγο στο γεγονός πως αποτέλεσε επί σειρά ετών χώρο πραγματοποίησης μεγάλων πολιτικών και συνδικαλιστικών συγκεντρώσεων, όπως η αυριανή της Πρωτομαγιάς. Αποτελεί, επομένως, προσβολή για τη λειτουργία των πολιτικών θεσμών, να προβάλλετε ως επιχείρημα την ενδεχόμενη ηχητική όχληση ή τα κυκλοφοριακά προβλήματα από μια προεκλογική συγκέντρωση και να παραβλέπετε τη σημαντική συμβολή της στη διάδοση των απόψεων, στην επαφή και την επικοινωνία των κομμάτων με τους πολίτες.

Αντίθετα, θα περιμέναμε ο Δήμος, συμβάλλοντας στη λειτουργία των κομμάτων, όπως αυτή περιγράφεται στο Σύνταγμα, και υπηρετώντας τις πολιτικές ανάγκες των πολιτών της πόλης μας, αντί να αποκλείει τη χρήση της, να βοηθήσει με τα μέσα που διαθέτει στη διοργάνωση των εκδηλώσεων στην πλατεία.

Γι’ αυτούς τους λόγους ζητούμε να αναθεωρήσετε την απόφασή σας και να μας παραχωρήσετε την Πλατεία Αριστοτέλους για την πραγματοποίηση της προεκλογικής μας συγκέντρωσης την Παρασκευή 4/5 στις 20:00 με κεντρικό ομιλητή τον πρόεδρο της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ, σ. Αλέξη Τσίπρα.

Θεσσαλονίκη 30-4-2012

Για την εκλογική επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ
Νίκος Σαμανίδης
Γραμματέας ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ Α΄Θεσσαλονίκης