Όχι στην ιδιωτικοποίηση της ΕΥΑΘ

Image

Image

 

Image

Σε μια κατάμεστη αίθουσα στο Δημαρχείο Θεσσαλονίκης πραγματοποιήθηκε χθες η λαϊκή συνέλευση ενάντια στην ιδιωτικοποίηση της ΕΥΑΘ. Η δημοτική κίνηση «Θεσσαλονίκη – Ανοιχτή Πόλη» στηρίζει τον αγώνα των εργαζομένων και των πολιτών της πόλης, ενάντια στην ιδιωτικοποίηση της ΕΥΑΘ.

 Ο δημοτικός σύμβουλος, Τριαντάφυλλος Μηταφίδης, κατά την τοποθέτηση του στην συνέλευση, μεταξύ άλλων, δήλωσε πως το ζήτημα του ξεπουλήματος της ΕΥΑΘ συμπυκνώνει και αντιπροσωπεύει την πολιτική αντίληψη αυτών που κυβερνούν. Κάλεσε σε συμμετοχή στον αγώνα όλους τους πολίτες, και κατέθεσε την πρόταση της «Θεσσαλονίκη – Ανοιχτή Πόλη» για δημοψήφισμα για το ζήτημα της πώλησης.

Η δημοτική κίνηση «Θεσσαλονίκη – Ανοιχτή Πόλη» έχει ξεκινήσει καμπάνια εκδηλώσεων κατά της ιδιωτικοποίησης της ΕΥΑΘ και δηλώνει πως θα στηρίξει με όλες της τις δυνάμεις την συλλογή υπογραφών και τις δράσεις του κινήματος.

Το γραφείο τύπου, Θεσσαλονίκη, 29/3/2013 

Ανοιχτή λαϊκή συνέλευση για τη μη ιδιωτικοποίηση του νερού

ImageΣε ανοιχτή λαϊκή συνέλευση, για να οργανωθεί ο αγώνας κατά της ιδιωτικοποίησης του νερού της Θεσσαλονίκης καλεί το Σωματείο Εργαζομένων ΕΥΑΘ την Πέμπτη 28 Μαρτίου 2013, στις 19:30, στην αίθουσα πολλαπλών χρήσεων του Δημαρχείου Θεσσαλονίκης.

Καλούνται όλοι οι φορείς της πόλης μας, Δήμοι, επιμελητήρια, σωματεία, ΑΠΘ, πρωτοβουλίες κατοίκων, συνελεύσεις γειτονιών, ενεργοί πολίτες  να συμμετάσχουν στην συνέλευση, μέσα από την οποία θα προκύψει ένα συντονιστικό όργανο, το οποίο θα έχει ως σκοπό την μη ιδιωτικοποίηση του μονοπωλίου του νερού.

21 Μαρτίου: Παγκόσμια Ημέρα κατά του ρατσισμού: ιθαγένεια σε όλα τα παιδιά που γεννήθηκαν ή μεγάλωσαν στην Ελλάδα

ImageΣτις 21 Μαρτίου του 1960 η αστυνομία της ρατσιστικής Ν. Αφρικής πυροβόλησε εν ψυχρώ μια διαδήλωση φοιτητών στην πόλη Σάρπβιλ, με αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους 70 άνθρωποι. Οι νεαροί διαδηλωτές διαμαρτύρονταν ειρηνικά κατά των νόμων του Απαρτχάιντ που είχε επιβάλλει το καθεστώς της λευκής μειοψηφίας στη χώρα, εφαρμόζοντας τη θεωρία της «φυλετικής ανισότητας».

53 χρόνια μετά, παρά τα κροκοδείλια δάκρυά της για τα θύματα του ρατσισμού, η μνημονιακή συγκυβέρνηση Σαμαρά του στρώνει το δρόμο με την ενοχοποίηση των μεταναστών για όλα τα δεινά της χώρας, με την μη αναγνώριση δικαιωμάτων στους μετανάστες και τα παιδιά τους, με τα προγκρόμ και τον «Ξένιο Δία», με την γκεμπελικής κοπής θεωρία των «δύο άκρων».

Χάρη στην «πετυχημένη πολιτική της μηδενικής ανοχής στην ανομία» και την αποτροπή της μετανάστευσης, αλλά τρία πτώματα μεταναστών ξεβράστηκαν πρόσφατα στη θάλασσα της Μυτιλήνης. Έτσι εμπεδώνεται επιτέλους το αίσθημα ασφαλείας των πολιτών! Η τραγωδία αυτή δεν ήταν βέβαια αρκετή για να συγκινήσει τους κυβερνητικούς εταίρους αλλά κα τα ΜΜΕ, όταν μάλιστα δύο από τα αγνοούμενα παιδιά, αν και είχαν γεννηθεί στην Ελλάδα, ποτέ δεν κατάφεραν να αποκτήσουν ιθαγένεια ή έστω νομιμοποιητικά έγγραφα. Κάποια στιγμή έφυγαν από τη χώρα με την οικογένειά τους λόγω της κρίσης. Όταν θέλησαν όμως να επιστρέψουν στον τόπο όπου γεννήθηκαν, το ελληνικό κράτος τους αντιμετώπισε ως «λαθραίους», με τα γνωστά, τραγικά αποτελέσματα. Ο πατέρας άλλου αγνοούμενου 14χρονου παιδιού επίσης, εργάζεται νόμιμα στην Ελλάδα για 15 χρόνια, αλλά οι ελληνικές αρχές αρνήθηκαν τη χορήγηση βίζας για το παιδί του!

Η «βελτίωση» (sic!) της νομοθεσίας για την ιθαγένεια των παιδιών των μεταναστών δεν σημαίνει παρά περισσότερη αδικία, βαρβαρότητα και θάνατο. Η απόδοση της ιθαγένειας σε όλα τα παιδιά που γεννήθηκαν ή μεγάλωσαν στην Ελλάδα, η νομιμοποίηση των μεταναστών που ζουν κι εργάζονται στη χώρα μας, η διασφάλιση του δικαιώματός να φύγουν από την Ελλάδα σε άλλη χώρα, αποτελούν στοιχειώδη φόρο τιμής στους εξεγερμένους της Σάρπβιλ και σε όλα τα θύματα των φυλετικών-κοινωνικών διακρίσεων.

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 21/3/013

Να προσληφθούν οι πρώην συμβασιούχοι που βρίσκονται κοντά στη συνταξιοδότηση

Image

«Παρά τις επανειλημμένες διαβεβαιώσεις της και από το βήμα του Δημοτικού Συμβουλίου, η Διοίκηση του Δήμου Θεσσαλονίκης δεν προχωρεί στην πρόσληψη στις Δημοτικές Επιχειρήσεις μιας ολιγάριθμης ομάδας πρώην συμβασιούχων του δήμου που χρειάζονται ένα μικρό σχετικά αριθμό ενσήμων, προκειμένου να συνταξιοδοτηθούν, αφού ήδη έχουν την προβλεπόμενη ηλικία.

 Καλούμε για μια ακόμη φορά τη Διοίκηση του Δ.Θ., εφαρμόζοντας το ν. 3863/2010 και το σχετικό πρόγραμμα του ΟΑΕΔ (ΦΕΚ 2639/ 9-11-012), από τον οποίο καλύπτεται το μέγιστο οικονομικό κόστος για τις προσλήψεις, για τους μακροχρόνια ανέργους 55-65 ετών, να προχωρήσει στην άμεση πρόσληψή τους, γιατί πολλοί από αυτούς αντιμετωπίζουν πρόβλημα επιβίωσης. «

Θεσσαλονίκη 20-3-013

Δήλωση του δημοτικού συμβούλου Τριαντάφυλλου Μηταφίδη

ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΥΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΤΟΥ ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑΤΟΣ:

Image

«Ο θρίαμβος της θέλησης» του Ρόμπερτ Γιανγκ:

Τετάρτη 20 Μαρτίου 2013, 7μ.μ.,

στο Κέντρο Πολιτισμού Τούμπας

(γωνία Λαμπράκη-Κλεάνθους)

(Θα ακολουθήσει συζήτηση με τον κριτικό κινηματογράφου Στράτο Κερσανίδη)

*Η ταινία (1989) είναι εμπνευσμένη από το συγκλονιστικό αγώνα επιβίωσης του Θεσσαλονικιού πυγμάχου Σάλομον Αρούχ  που επέζησε στο Άουσβιτς δίνοντας 208 αγώνες πυγμαχίας για τη διασκέδαση των Ναζί αξιωματικών.

15 Μαρτίου 1943: ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ-ΑΟΥΣΒΙΤΣ 70 χρόνια μετά…η μνήμη ανάχωμα στους νεο-Ναζί

Image«Κορίτσια, Ελληνίδες, εάν βγείτε μια μέρα ζωντανές απ’ εδώ…, διηγηθείτε στον κόσμο κι εσείς με τη σειρά σας… Να, εδώ, ήταν τα αποδυτήριά τους. Να…αυτοί…είναι οι φούρνοι…», (Άουσβιτς, Νο 76859, Μπέρι Ναχμία)

 Στις 15-3-1943 στον παλιό Σιδηροδρομικό Σταθμό σφύριζε το πρώτο τρένο του θανάτου για το Άουσβιτς με 2.800 Εβραίους συμπολίτες μας στοιβαγμένους σε σφραγισμένα εμπορικά βαγόνια. «Οι πύλες της κολάσεως» έχουν ανοίξει για να καταπιούν τον εβραϊκό πληθυσμό της Θεσσαλονίκης.

Το ξεκλήρισμα του εβραϊκού πληθυσμού αλλοίωσε οριστικά το πρόσωπο της πόλης. Η μεταπολεμική Θεσσαλονίκη θα είναι μια άλλη πόλη. Η σημερινή Θεσσαλονίκη δεν έχει τίποτε να χάσει, αντίθετα έχει πολλά να κερδίσει, αναγνωρίζοντας το πραγματικό της παρελθόν.

Αυτό το «χρέος μνήμης-ιστορικής δικαιοσύνης» εκπληρώνουν:

 α) η «πορεία μνήμης» στις 16/3/2013, 11.30 π.μ., πλ. Ελευθερίας-παλιός Σιδηροδρομικός Σταθμός – τα δύο συμβολικά σημεία του μαρτυρίου των συμπολιτών μας

β) η  έκθεση «Θεσσαλονίκη: το άνθος των Βαλκανίων» του Ιδρύματος Yad Vashem στο φουαγιέ του Δημοτικού Μεγάρου Θεσσαλονίκης

γ) Η έκθεση ιστορικών τεκμηρίων στο Εβραϊκό Μουσείο Θεσσαλονίκης «Μια πόλη αναζητά τις κεϊλότ της. Αόρατα πολιτισμικά μνημεία της εβραϊκής Θεσσαλονίκης».

δ) η διεκδίκηση από το γερμανικό κράτος 1.500.000.000 δισ. δραχμών – λύτρων που κατέβαλε η Ισραηλιτική Κοινότητα Θεσσαλονίκης για να γλυτώσει 3.500 άρρενα μέλη της ηλικίας 18-45 ετών από την καταναγκαστική εργασία σε λατομεία και εργοτάξια της Μακεδονίας.

ε) η απάλειψη από δρόμους της πόλης των ονομάτων συνεργατών των Ναζί. Τις ονοματοθεσίες αποφάσισε το χουντικό δημοτικό συμβούλιο το 1969 και επικροτεί, προς το παρόν, η Επιτροπή Ονοματοθεσιών της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Μακεδονίας-Θράκης.

στ) η μετατροπή σε «πάρκο μνήμης» της πλ. Ελευθερίας, όπου τον Ιούλιο του 1942 ξεκίνησε με ταπεινωτικά καψόνια η «τελική λύση» των εβραϊκής καταγωγής συμπολιτών μας

ζ) η επιστροφή από τη Μόσχα των αρχείων της Ισραηλιτικής Κοινότητας

η) η επανίδρυση στο ΑΠΘ της έδρας  Εβραϊκών Σπουδών που κατάργησε ο Ι. Μεταξάς.

θ) η αποκατάσταση της ιθαγένειας όχι μόνο στους Έλληνες Εβραίους επιβιώσαντες του Ολοκαυτώματος αλλά και η απόδοσή της σε όσους απογόνους τους το επιθυμήσουν.

Η Θεσσαλονίκη δεν υπήρξε μόνο «μαρτυρική πόλη», αλλά είχε και το ιστορικό προνόμιο να γεννήσει στις 15 Μαΐου 1941 την «Ελευθερία», την πρώτη αντιστασιακή οργάνωση στην κατεχόμενη Ευρώπη.

Αλλά στις τριήμερες επίσημες εκδηλώσεις της «εθνικής επετείου του ΟΧΙ», 26-28 Οκτωβρίου, ούτε καν αναφέρονται οι ηγέτες και οι μαχητές του ΕΛΑΣ που έσωσαν από την καταστροφή και απελευθέρωσαν την πόλη. Ούτε καν δρόμο θα βρούμε αφιερωμένο στην 30/10/1944, μέρα απελευθέρωσης  της  πόλης  από τους Ναζί. Αντίθετα θα βρούμε πολλούς με τα ονόματα εκείνων που την παρέδωσαν ή συνεργάστηκαν με τα στρατεύματα Κατοχής.

 

Η ανάδειξη της τιμωρημένης ιστορικής μνήμης-αλήθειας για την πόλη μας δεν είναι μια άγονη παρελθοντολογία ούτε ζήτημα ηθικής. Είναι ανάχωμα και πολιτικό όπλο ενάντια στη νεοναζιστική πανούκλα που βρωμίζει όχι μόνο τα έδρανα της Βουλής, αλλά και θεωρητικοί-υμνητές της, όπως ο Ι. Κωτούλας*, διορίζονται σε κρίσιμα δημόσια πόστα από την συγκυβέρνηση της συμφοράς. Γιατί «ο δήμιος σκοτώνει πάντα δύο φορές, τη δεύτερη με τη λήθη», όπως έγραψε ο επιζήσας του Ολοκαυτώματος Ελί Βιζέλ.

 Η απόκρισή μας στην εναγώνια «κραυγή για το αύριο» των νεκρών ή επιζώντων του Ολοκαυτώματος, των Τσιγγάνων, των ομοφυλόφιλων, των κομμουνιστών, των «ανεπιθύμητων στοιχείων της φυλετικής υπεροχής», πρέπει να είναι ο πολιτικός μετασχηματισμός της ιστορικής μνήμης, που σημαίνει σήμερα: αποκατάσταση των ιστορικών αδικιών, άρση του αποκλεισμού της Γάζα, αναγνώριση ανεξάρτητου παλαιστινιακού κράτους, σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, καταπολέμηση των ανισοτήτων και κάθε μορφής διακρίσεων.

 Η δημοτική παράταξη «ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ-ΑΝΟΙΧΤΗ ΠΟΛΗ» συμμετέχει στις εκδηλώσεις μνήμης για τους αδικοχαμένους συμπολίτες μας. Θυμόμαστε  προπαντός φέτος  τους  300   Έλληνοεβραίους ομήρους του Άουσβιτς και τις ηρωικές Εβραιοπούλες από τη Θεσσαλονίκη, εργάτριες στο εργοστάσιο πυρομαχικών ΟΥΝΙΟΝ, που στις 7 Οκτωβρίου 1944 ανατίναξαν ένα από τα κρεματόρια της ανείπωτης φρίκης.

_______________________

(*) Ο κ. Ι. Κωτούλας, σύμβουλος του αναπληρωτή υπουργού Εσωτερικών και πρώην προέδρου της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων κ. Χαρ. Αθανασίου επί θεμάτων μετανάστευσης(!) μας επιβεβαιώνει στο πόνημά του «Η άνοδος του Γ΄ Ράιχ» ότι: «τα γερμανικά στρατόπεδα συγκέντρωσης αποτελούσαν τμήμα της πολεμικής προσπάθειας των Γερμανών, οι οποίοι αποσκοπούσαν αρχικά να περιορίσουν τα ανεπιθύμητα στοιχεία (αιχμαλώτους πολέμου αντίπαλων κρατών, θεωρούμενες εχθρικές εθνικές και κοινωνικές μειονότητες) και κατόπιν να αξιοποιήσουν το εργατικό δυναμικό των αιχμαλώτων».

 

ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ

ΣΤΟΥΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ ΜΑΡΤΥΡΕΣ

ΤΟΥ ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑΤΟΣ:

 

«Ο θρίαμβος της θέλησης» του Ρόμπερτ Γιανγκ:

Τετάρτη 20 Μαρτίου 2013, 7μ.μ.,

στο Κέντρο Πολιτισμού Τούμπας

(γωνία Λαμπράκη-Κλεάνθους)

(Θα ακολουθήσει συζήτηση με τον κριτικό κινηματογράφου Στράτο Κερσανίδη)

 

*Η ταινία (1989) είναι εμπνευσμένη από το συγκλονιστικό αγώνα επιβίωσης του Θεσσαλονικιού πυγμάχου Σάλομον Αρούχ  που επέζησε στο Άουσβιτς δίνοντας 208 αγώνες πυγμαχίας για τη διασκέδαση των Ναζί αξιωματικών.

Θεσσαλονίκη 14-3-2013

Βίντεο

Εκδήλωση για το θέμα της διατήρησης, ανάδειξης και συνύπαρξης των αρχαιοτήτων στο σταθμό Βενιζέλου του μετρό Θεσσαλονίκης.

Εκδήλωση που διοργάνωσε το Τμήμα Τέχνης και Πολιτισμού του ΣΥΡΙΖΑ σε συνεργασία με την δημοτική παράταξη «Θεσσαλονίκη -Ανοιχτή Πόλη» για το θέμα της διατήρησης, ανάδειξης και συνύπαρξης των αρχαιοτήτων στο σταθμό Βενιζέλου του μετρό Θεσσαλονίκης.
Ομιλητές στην εκδήλωση ήταν:

Δέσποινα Μακροπούλου,προϊσταμένη 9ης Εφορείας Βυζαντινών Αρχαιοτήτων
Άρης Μέντζος, καθηγητής Βυζαντινής Αρχαιολογίας ΑΠΘ
Παντελής Νίγδελης, αναπληρωτής καθηγητής Αρχαίας Ιστορίας ΑΠΘ
Μελίνα Παϊσίδου, επίκουρη καθηγήτρια Βυζαντινής Αρχαιολογίας ΑΠΘ
Γεωργία Στρατούλη, εκπρόσωπος του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων
Τριαντάφυλλος Μηταφίδης, Δημοτικός Σύμβουλος του δήμου Θεσσαλονίκης
Βιβιάννα Μεταλληνού, αρχιτέκτονας
Γιώργος Κωνσταντινίδης, διευθυντής του μετρό Θεσσαλονίκης
Τάσος Κουράκης, συντονιστής ΕΚΚΕ Παιδείας, Πολιτισμού και Αθλητισμού του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ.
Μαρία Τζώγα, μέλος της Γραμματείας του Τμήματος Τέχνης και Πολιτισμού του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ.