ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΠΡΟΣ ΤΑ ΜΕΛΗ ΤΟΥ Δ.Σ. ΤΟΥ «ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΙΑΜΑΤΙΚΩΝ ΠΗΓΩΝ»

Image1) Ο Σύνδεσμος των 53 δήμων με ιαματικούς φυσικούς πόρους στα διοικητικά τους όρια, τί προσδοκά από την ημερίδα που οργανώνει στις 25 Σεπτεμβρίου στην Αθήνα με θέμα «η Νέα Στρατηγική για τον Ιαματικό Τουρισμό»;
2) Ο ιδρυτικός σκοπός του Συνδέσμου είναι «η προστασία-αξιοποίηση των Ιαματικών Πηγών και η εκμετάλλευση αυτών από την Τοπική Αυτοδιοίκηση». Ποια είναι η αντίδρασή του στη μεταβίβαση στο ΤΑΙΠΕΔ της κυριότητας και νομής των ιαματικών πηγών των δήμων-μελών του, προκειμένου να πουληθούν σε ιδιώτες; Γνωρίζει ποια είναι η θέση των δήμων-μελών του των οποίων οι Ι.Π. ξεπουλιούνται; Ο Σύνδεσμος συμμετέχει στην Επιτροπή Προστασίας των Ιαματικών Φυσικών Πόρων του υπουργείου Τουρισμού με τακτικό και αναπληρωματικό αντιπρόσωπο. Δεδομένου ότι έχουμε 20 μόνο θετικές γνωμοδοτήσεις της Επιτροπής αλλά καμία απόφαση της υπουργού Τουρισμού δημοσιευμένη σε ΦΕΚ- άρα καμία «αναγνώριση»-, πώς παρεμβαίνει ο Σύνδεσμος;
3) Ποιοι από τους δημοσιευμένους σκοπούς στα ΦΕΚ 755 Β΄/28-12-1983 και 265 Β΄/13-4-1994 θεωρείτε ότι: α) έχουν επιτευχθεί, β) είναι σε καλό δρόμο, γ) έχουν βαλτώσει ή έχουν μείνει στα συρτάρια και γιατί;
4) Υπάρχουν θεσμοθετημένοι πόροι, τακτικά έσοδα, ΣΑΤΑ. Αποδίδονται; Επαρκούν;
5) Ποιο είναι το ΟΡΓΑΝΟΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ; Επαρκεί το προσωπικό για τη υλοποίηση των σκοπών του Συνδέσμου ή «πλεονάζει»;
6) Πόσο τακτικά γίνονται τα Διοικητικά Συμβούλια του Συνδέσμου; Στην αυριανή συνεδρίαση, στην Η.Δ., είναι ο Απολογισμός του 2012, το Τεχνικό Πρόγραμμα και ο Προϋπολογισμός του 2014. Μιλήστε μας γι αυτά.
7) Τι έχετε να πείτε για τις πηγές που διαχειρίζεται η ΕΤΑΔ – άρα και γι’ αυτές που μεταβιβάστηκαν στο ΤΑΙΠΕΔ – και δεν έχουν υποβληθεί φάκελοι προς «αναγνώριση»; Θα πουληθούν, χωρίς να έχουν αναγνώριση ;
8) Ποια είναι η θέση του Συνδέσμου για τα κλειστά Λουτρά Θέρμης; Ισχύουν τα δημοσιεύματα ότι έχουν πουληθεί στον πρόεδρο του ΠΑΟΚ Ιβάν Σαββίδη; Οι πέντε αντιπρόσωποι του Δήμου Θεσσαλονίκης στο Σύνδεσμο πότε έφεραν το θέμα στο Δ.Σ. του; Γιατί δεν έχουν ενημερώσει έως τώρα το Δ.Σ. Θεσσαλονίκης;
Θεσσαλονίκη 23-9-013

Διοίκηση Μπουτάρη: Προφάσεις εν αμαρτίαις για τους συμβασιούχους του δήμου

Image

Μάταια  πασχίζει να μπαλώσει τα αμπάλωτα η Διοίκηση του Δήμου Θεσσαλονίκης με την από 19/9/13 ανακοίνωσή της με την οποία «αναγνωρίζει την αγωνία των εργαζομένων του Δήμου οι οποίοι δοκιμάζονται καθώς οι τύχες τους κρίνονται στις δικαστικές αίθουσες και δηλώνει ότι συμπάσχει μαζί τους. Τονίζει, δε, πως η παραμονή τους στις θέσεις εργασίας τους είναι απολύτως ουσιαστική και κρίσιμη για την εύρυθμη λειτουργία του Δήμου Θεσσαλονίκης, ενώ προειδοποιεί για το οξύ κοινωνικό πρόβλημα που θα προκύψει από ενδεχόμενη απόλυσή τους».

Την διαψεύδουν όμως τα ίδια τα γεγονότα: κατά την πρόσφατη εκδίκαση στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών της αγωγής εννέα συμβασιούχων που διεκδικούν τη συνέχιση της πολυετούς παρουσίας τους στις υπηρεσίες του δήμου, ο πληρεξούσιος δικηγόρος του δήμου κ. Στράνης  ζήτησε να απορριφθεί ως «νόμω αβάσιμη και να καταδικαστούν οι αντίδικοι στην εν γένει δικαστική δαπάνη», αδειάζοντας στην κυριολεξία τόσο τον πρόεδρο των «ΚΑΠΗ» του Δήμου Θεσσαλονίκης που παρέστη στην εκδίκαση όσο και το Δημοτικό Συμβούλιο που, κατά τη συνεδρίασή του στις 9/09/2013, τάχθηκε ομόφωνα υπέρ του δίκαιου αιτήματος των συμβασιούχων, υιοθετώντας την παρακάτω τοποθέτηση του δημάρχου:

 

«Ο Δήμος Θεσσαλονίκης και τα Νομικά Πρόσωπα του Δήμου συνομολογούν την ιστορική βάση της αγωγής που έχουν ασκήσει ενώπιον του Πρωτοδικείου της Αθήνας οι εργαζόμενοι με συμβάσεις ορισμένου χρόνου και μίσθωσης έργου για την αναγνώριση της εργασιακής τους σχέσης ως εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου, προσκομίζοντας τα στοιχεία που έχουν παρασχεθεί με τις υπ’ αρ. 1961/2010 (παρ. 4), 64/2011 και 142/2011 ομόφωνες Αποφάσεις Δημοτικού Συμβουλίου. Η εκπροσώπηση των Νομικών Προσώπων και του Δήμου ενώπιον των Δικαστηρίων της Αθήνας από τον κ. Στράνη κρίνεται αναγκαία, επειδή πρόκειται για υπόθεση γενικότερου ενδιαφέροντος για το Δήμο και ιδίως λόγω των εξειδικευμένων νομικών θεμάτων που διαλαμβάνονται στο δικόγραφο της αγωγής και των ιδιαιτεροτήτων της.

Οι ανωτέρω υπάλληλοι είναι εξειδικευμένοι, εξαιρετικών ικανοτήτων και είναι απαραίτητοι για τις υπηρεσίες του Δήμου και τα Νομικά Πρόσωπα καθώς τυχόν απομάκρυνσή τους θα προκαλέσει προβλήματα λειτουργίας των υπηρεσιών και των δομών του Δήμου. Παραπέμπει την παρούσα στην Οικονομική Επιτροπή για τη λήψη Απόφασης περί παρέκτασης και συνομολόγησης της ιστορικής  βάσης της αγωγής

 

Πώς λοιπόν αυτή η «ανυποχώρητη στάση της Διοίκησης» μετατράπηκε «σε παροχή συνδρομής εντός των νομίμων πλαισίων στους εργαζόμενους ορισμένου χρόνου/μίσθωσης έργου στο Δήμο και τα Νομικά Πρόσωπα του Δήμου, σχετικά με τις αγωγές τους που εκκρεμούν στα Δικαστήρια των Αθηνών», όπως αναφέρει η ανακοίνωση της Διοίκησης του δήμου;

Πρόκειται για ένα ακόμα κρούσμα διγλωσσίας και ασυνέπειας της Διοίκησης Μπουτάρη που, παραμένοντας νομιμόφρων στις επιταγές της εξοντωτικής πολιτικής των «μνημονίων», παίζει με τον πόνο και την εργασιακή ομηρία των συμβασιούχων του δήμου.

Η «ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ-ΑΝΟΙΧΤΗ ΠΟΛΗ» καλεί τη Διοίκηση του Δήμου να αφήσει κατά μέρος τις υπεκφυγές και τις νομικίστικες επινοήσεις και να ανακαλέσει την από 18/9/2013 ένσταση της Νομικής Υπηρεσίας στις αγωγές των συμβασιούχων που πρόκειται να εκδικαστούν το επόμενο διάστημα. Για μας ισχύει χωρίς εκπτώσεις και παραχαράξεις η σαφέστατη εντολή του Δημοτικού Συμβουλίου.

 

Θεσσαλονίκη 19-9-013

 

Από το Γραφείο Τύπου

Αναψηλαφώντας τα αίτια της ήττας. ΑΥΓΗ, 05.09.2013

ή «εμφύλιος» μέσα στον Εμφύλιο

Τσαουσίδης Κλέαρχος

Εξι δεκαετίες και βάλε από την ήττα του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας, τα ερωτήματα για το πώς και το γιατί, αντί να έχουν απαντηθεί, αυξάνουν και ξύνουν ακόμη πιο βαθιά τις πληγές στο σώμα της Αριστεράς.

Γράμμος – Βίτσι, τα βουνά των φαντασμάτων των αδικοχαμένων (εκατέρωθεν) του Εμφύλιου πολέμου. Εκεί, και πιο πάνω, στο Βαρνούς και τις πλαγιές του, νιώθεις να γυρίζει ο χρόνος πίσω.

Στον Λαιμό των Πρεσπών και στα γύρω χωριά, προσκυνητές από Θεσσαλονίκη, Φλώρινα, Αθήνα και ντόπιοι βάδισαν το περασμένο Σαββατοκύριακο στα χώματα όπου ακόμη και σήμερα, όταν σκάψεις, βρίσκεις μια σκουριασμένη κάνη, μια ξιφολόγχη, ένα λιωμένο κράνος.

Αυτός είναι ο διάκοσμος.

Το γεγονός, ή ένα ψήγμα του, που οδήγησε την Ελλάδα στον διχασμό και την αλληλοσφαγή, συζητήθηκαν το απόγευμα του Σαββάτου στο Δημαρχείο Πρεσπών, στο Λαιμό, στην 6η Ετήσια Θεματική Συνάντηση για τον Εμφύλιο, που οργάνωσε η Εταιρεία Διάσωσης Ιστορικών Αρχείων (ΕΔΙΑ) Κεντρικής & Δυτικής Μακεδονίας 1940-’74 (σχετικό σημείωμα στην «Αυγή» της Τρίτης 3 Σεπτεμβρίου 2013). Η εκδήλωση ήταν αφιερωμένη στη μνήμη του ιδρυτή της εταιρείας, Νίκο Καλογερόπουλο, και των αγωνιστών κινηματογραφιστών Αλίντας Δημητρίου και Αλμπέρ Κουράντ, που χάθηκαν πρόσφατα.

«Οι Εκκαθαρίσεις στον Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας: Αναψηλαφώντας την Υπόθεση του Ταξίαρχου Γιώργου Γεωργιάδη» ήταν το θέμα και οι εισηγητές (Ιωάννα Παπαθανασίου, επιστημονική συνεργάτιδα των ΑΣΚΙ, ο καθηγητής του ΑΠΘ Θανάσης Σφήκας και ο υποστράτηγος του ΔΣΕ, Βασίλης Γκανάτσιος – Χείμαρρος) φώτισαν σκοτεινές πτυχές ή έφεραν στο φως νέα στοιχεία για το πώς η υπό τον Ζαχαριάδη ηγεσία του ΚΚΕ αδρανοποίησε ή εξόντωσε έμπειρους αξιωματικούς του τακτικού στρατού οι οποίοι εντάχθηκαν πρώτα στις γραμμές του ΕΛΑΣ και κατόπιν στον ΔΣΕ.

Αποδιοπομπαίοι τράγοι

Ειδικά ο Βασίλης Γκανάτσιος, που έζησε από κοντά την υπόθεση της δολοφονίας του ταξίαρχου Γεωργιάδη (πυροβολήθηκε πισώπλατα από τους φρουρούς που είχαν αναλάβει τη μεταγωγή του στις φυλακές του ΔΣΕ στις Πρέσπες μετά την καταδίκη του), ήταν κατηγορηματικός. Το δίδυμο των εξ απορρήτων του Νίκου Ζαχαριάδη, οι Δημήτρης Βλαντάς και Γιώργος Γούσιας, έστησαν τις δίκες σε βάρος αξιωματικών που είχαν σπουδάσει τον πόλεμο, αφού οι δικές τους ερασιτεχνικές κινήσεις οδήγησαν στον όλεθρο μονάδες του ΔΣΕ τις οποίες διοικούσαν (ως αντιστράτηγοι!). Ειδικά μετά την καθαίρεση και απομάκρυνση του Μάρκου Βαφειάδη, άνοιξε ο δρόμος για τη φυσική αλλά και ηθική εξόντωση αξιωματικών που είχε επιτρέψει το ΚΚΕ να βγουν στο δεύτερο αντάρτικο (άλλοι, όπως ο Στέφανος Σαράφης και ο Θεόδωρος Μακρίδης, κρατήθηκαν στις πόλεις και κατέληξαν εξόριστοι στα ξερονήσια).

Ο αποδιοπομπαίος τράγος είχε βρεθεί, οι άνθρωποι πού έπαιξαν το κεφάλι τους στα βουνά την περίοδο της Κατοχής ήταν «πράκτορες», «προδότες», «εχθροί του κόμματος». Η τραγωδία που μετά το πρώτο αντάρτικο είχε αρχίσει με την εκκαθάριση των καπετάνιων, αρχής γενομένης από τον πρωτοκαπετάνιο Άρη Βελουχιώτη, στο δεύτερο αντάρτικο είχε θύματα τους έμπειρους αξιωματικούς του τακτικού στρατού που στελέχωσαν το ΔΣΕ. Τα στοιχεία που παρουσίασαν ο Θανάσης Σφήκας και η Ιωάννα Παπαθανασίου, μαρτυρίες στελεχών του ΔΣΕ που κατατέθηκαν στην κομματική ηγεσία έπειτα από την καθαίρεση του Ζαχαριάδη και την προσωρινή αποσταλινοποίηση του ΚΚΕ, συγκλίνουν όλα σε μια κατεύθυνση: η ηγετική ομάδα είχε επιλέξει τον Γιαννούλη, τον Γεωργιάδη και άλλους αξιωματικούς για να τους χρεώσει την αναπόφευκτη ήττα. Μια ήττα απόρροια των τραγικών στρατιωτικών κινήσεων του Ζαχαριάδη και των εμπίστων του, της έλλειψης πολεμικού υλικού, επιμελητείας αλλά και ικανού αριθμού μαχητών.

Ο Χείμαρρος, που γνωρίζει τα της μάχης της Έδεσσας, η αποτυχία της οποίας έφερε τον Γεωργιάδη στο εδώλιο ενός διατεταγμένου στρατοδικείου, ήταν κατηγορηματικός: Ο Γεωργιάδης είχε προτείνει την αναβολή της μάχης για μια μέρα ώστε να ξεκουραστούν οι μαχητές που είχαν διασχίσει πεζοί τα βουνά επί πέντε μέρες, αλλά ο Γούσιας αρνήθηκε και έδωσε την εντολή να ξεκινήσει η μάχη. Στην έκθεσή του κατόπιν, ο ίδιος Γούσιας, επικαλείται ως μιαν από τις αιτίες της αποτυχίας, την κούραση των μαχητών! Αλλά επιρρίπτει την ευθύνη στον ιεραρχικά κατώτερο Γεωργιάδη…

Οι απλοί μαχητές

Ήταν ίσως η πιο σκοτεινή περίοδος του κομμουνιστικού κινήματος, την ίδια στιγμή που οι απλοί μαχητές κατόρθωναν να ξεπερνούν τις ελλείψεις σε οπλισμό, επιμελητεία και περίθαλψη, με τιτάνιες και ευρηματικές προσπάθειες.

Λίγα χιλιόμετρα από την εκκλησία του χωριού Τρίγωνο όπου δικάστηκε ο ταξίαρχος Γεωργιάδης, σώζεται ένα κρυφό νοσοκομείο του ΔΣΕ. Είναι η «Σπηλιά Κόκκαλη», έξω από το Βροντερό, σε μια πλαγιά, όπου ο αρχίατρος του Δημοκρατικού Στρατού Επαμεινώνδας Σακελλαρίου είχε στήσει ένα ακόμη ορεινό νοσοκομείο. Δουλεύοντας με εξοντωτικούς ρυθμούς, οι στρατιώτες κατάφεραν να κάνουν τη σπηλιά νοσοκομείο μέσα σε 22 μέρες, όταν ο χρόνος που χρειάζεται σήμερα με πολύ πιο εξελιγμένα μέσα είναι τουλάχιστον δυο μήνες.

Έξω από αυτήν τη σπηλιά, ο Βασίλης Γκανάτσιος, ακούγοντας τον αρχιτέκτονα Γιώργο Κολιόπουλο να περιγράφει πώς τη βρήκε, όταν ανέλαβε τη συντήρηση του εσωτερικού της και τα στοιχεία της κατασκευής της, ήταν πολύ συγκινημένος. «Δεν είχα έρθει ποτέ εδώ», είπε. Κι ας ήμουν δίπλα, στο Βροντερό. Μόνο στη Σπηλιά του Ζαχαριάδη πήγα δυο φορές…».

Η Σπηλιά του Ζαχαριάδη, ένα από τα κρησφύγετα του ηγέτη του ΚΚΕ, βρίσκεται λίγα χιλιόμετρα πιο εκεί, απρόσιτη και ασφαλής, χάρη στο ανάγλυφο του εδάφους. Δυο σπηλιές, δυο εκ διαμέτρου αντίθετα στοιχεία στο δράμα του Εμφύλιου.

«Το ερώτημα, επομένως, πώς θα αναμετρηθούμε με τις ‘σκοτεινές’ ή θα γράψουμε τις ‘λευκές’ σελίδες της ιστορίας (…) είναι κρίσιμο και απαιτεί τεκμηριωμένες απαντήσεις», όπως επιμένει ο εμπνευστής των εκδηλώσεων Τριαντάφυλλος Μηταφίδης.

Τιμή στον δολοφονημένο ταξίαρχο Γεωργιάδη. ΑΥΓΗ, 03.09.2013

Τσαουσίδης Κλέαρχος

Μια οδυνηρή αναδρομή στα χρόνια του Εμφυλίου έγινε το Σαββατοκύριακο που πέρασε στην περιοχή των Πρεσπών της Φλώρινας. Η Εταιρία Διάσωσης Ιστορικών Αρχείων (ΕΔΙΑ) Κεντρικής & Δυτικής Μακεδονίας 1940-74 οργάνωσε στο Δημαρχείο Πρεσπών, στον Λαιμό, την 6η Ετήσια Θεματική Συνάντηση για τον Εμφύλιο.
Το θέμα: «Οι εκκαθαρίσεις στον Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας: Αναψηλαφώντας την υπόθεση του ταξίαρχου Γιώργου Γεωργιάδη».
Εισηγητές ήταν οι ιστορικοί Ιωάννα Παπαθανασίου, επιστημονική συνεργάτις των ΑΣΚΙ, με τον καθηγητή του ΑΠΘ Θανάση Σφήκα και ο θαλερός υποστράτηγος του ΔΣΕ Βασίλης Γκανάτσιος, ο Χείμαρρος για τους αντάρτες του.
Προλογίζοντας την εκδήλωση ο πρόεδρος της ΕΔΙΑ Τριαντάφυλλος Μηταφίδης τόνισε: «Έχει αλλάξει στην εποχή μας η σχέση μας με την ιστορία; Σε μια εποχή πολέμων μνήμης ευσταθεί ο ισχυρισμός πως οι άνθρωποι έχουν λιγότερη συνείδηση της ιστορίας τους, καθώς είναι απορροφημένοι από τα τυραννικά προβλήματα της καθημερινότητας; Πρέπει ή δεν πρέπει να θυμόμαστε; Συντελεί η συλλογική ιστορική μνήμη στην επούλωση των τραυμάτων ή μήπως τα κακοφορμίζει;».
Οι δυο ιστορικοί παρέθεσαν σειρά στοιχείων που ενισχύουν την πεποίθηση ότι ο Γεωργιάδης, αξιωματικός του τακτικού στρατού στον πόλεμο της Αλβανίας (όπως και ο ταξίαρχος Γιαννούλης), αποτέλεσε τον αποδιοπομπαίο τράγο για την ηγεσία του ΚΚΕ, που ήθελε να καλύψει τα λάθη της στα τέλη του ’48, λάθη που οδήγησαν σε μοιραίες ήττες. Αναδείχτηκε όμως και η παράμετρος της εκδικητικής τάσης των ανώτατων στελεχών του ΚΚΕ Γιώργου Βοντίτσιου Γούσια και Δημήτρη Βλαντά (με δικό του σημείωμα ο Γεωργιάδης οδηγήθηκε όχι στην εκτέλεση, αλλά στη δολοφονία).
Ο υποστράτηγος Γκανάτσιος σκιαγράφησε το κλίμα στα ανώτατα κλιμάκια του ΔΣΕ και τη διάθεση της ηγετικής ομάδας να επιρρίπτει κάθε αποτυχία κυρίως σε αξιωματικούς του τακτικού στρατού που είχαν βγει στο βουνό την περίοδο της κατοχής και οργανώθηκαν στον ΕΛΑΣ.
Στην εκδήλωση παρευρέθηκαν ο βουλευτής Φλώρινας του ΣΥΡΙΖΑ, Θανάσης Γερμανίδης, και αντιπροσωπία του ΣΥΡΙΖΑ Καστοριάς.
Την Κυριακή οι προσκυνητές ανέβηκαν στη «Σπηλιά Κόκκαλη», έξω από το Βροντερό, σε μια πλαγιά όπου ο αρχίατρος του Δημοκρατικού Στρατού Επαμεινώνδας Σακελλαρίου είχε στήσει ένα ακόμη ορεινό νοσοκομείο.