19 ΓΕΝΑΡΗ, ΑΘΗΝΑ-ΠΟΛΗ ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗ

ΨΗΦΙΣΜΑ: 

Το Δημοτικό Συμβούλιο του δήμου Αθηναίων ενέκρινε ψήφισμα, μετά από πρόταση της πλειοψηφίας, εν όψει της διεθνούς πρωτοβουλίας κατά του φασισμού, που πραγματοποιείται στις 19 Ιανουαρίου 2013. Υπέρ του ψηφίσματος τάχθηκαν οι δημοτικές παρατάξεις, «Δικαίωμα στην Πόλη», «Λαϊκή Συσπείρωση», «Ανοιχτή Πόλη» και «ΑΝΤΑΡΣΙΑ στις Γειτονιές της Αθήνας».

  «Καλούμε τους δημότες να συμμετάσχουν στην κινητοποίηση Αθήνα –πόλη αντιφασιστική στις 19 Ιανουαρίου με τη στήριξη συνδικάτων, ανθρώπων των Γραμμάτων και των Τεχνών, κοινοτήτων μεταναστών.

 Να διατρανώσουν την αντίθεση τους στα φαινόμενα ρατσιστικής βίας και φασιστικών επιθέσεων που κλιμακώνονται επικίνδυνα, απειλώντας τις δημοκρατικές ελευθερίες και τις κατακτήσεις της κοινωνίας μας, που χρόνια τώρα έχει στείλει και έχει υποδεχτεί εκατοντάδες χιλιάδες μετανάστες.

Να σταθούν με αποφασιστικότητα κατά της νεοναζιστικής απειλής της Χρυσής Αυγής, που προσβάλλει βάναυσα στο τόπο που γέννησε την Αντίσταση στην κατοχή και μαρτύρησαν εκατοντάδες χιλιάδες στη Καισαριανή, την Κοκκινιά, την Κάνδανο, το Χορτιάτη, τα Καλάβρυτα, το Δίστομο και δεκάδες άλλες μαρτυρικές πόλεις. Αγωνιζόμαστε για ίσα δικαιώματα και πρόσβαση στη Παιδεία, την Υγεία τις κοινωνικές και δημοτικές υπηρεσίες, σε όλους χωρίς διάκριση έθνους, χρώματος του δέρματος, θρησκείας.

 Να αντιταχθούν στην υπονόμευση του δικαιώματος στην ελληνική ιθαγένεια για τα παιδιά των μεταναστών που γεννιούνται στη χώρα και επιθυμούν να την αποκτήσουν. Να καταδικάσουν τις απαράδεκτες εγκυκλίους του υπουργείου Εσωτερικών, που προεξοφλούν αποφάσεις του ΣτΕ, τις οποίες δεν έχει ανακοινώσει.

 Απαιτούμε γενναία χρηματοδότηση των δημοτικών υπηρεσιών με τη άμεση καταβολή των χρημάτων που οφείλει το κράτος, ώστε οι γειτονιές να γίνουν γέφυρες αλληλεγγύης και φιλίας, καλύτερης ζωής για όλους και όχι εστίες μισαλλοδοξίας που δηλητηριάζονται από το ρατσισμό και τη ξενοφοβία».

 

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΕΣ ΚΑΤΟΙΚΩΝ/ΓΕΙΤΟΝΙΑΣ

ΦΑΛΗΡΟ

Πέμπτη 20/12

6.30 μ.μ., ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΗ ΓΙΟΡΤΗ ΤΗΣ ΓΕΙΤΟΝΙΑΣ, στη ΣΧΟΛΗ ΤΥΦΛΩΝ [Β. ΟΛΓΑΣ 32].

Ελάτε για να γνωριστούμε, να μιλήσουμε και να γιορτάσουμε με μουσική από το συγκρότημα της Σχολής Τυφλών.

Επίσης για την στηρίξη του Κοινωνικού Ιατρείου Αλληλεγγύης http://koinwniko-iatreio.gr/μπορείτε να φέρετε τα φάρμακα που πλέον δεν χρειάζεστε και δεν έχουν λήξει.

ΚΕΝΤΡΟ – ΕΤΕΡΟΤΟΠΙΑ

Πέμπτη 20 και Παρασκευή 21/12

Διήμερο αλληλεγγύης στην Ετεροτοπία

(Ίωνος Δραγούμη και Πτολεμαίων, Θεσσαλονίκη τηλ.2310251033)

Πέμπτη 20/12: μετά τις 18:00
ανταλλακτικό παζάρι-παζάρι ρούχων
συλλογή φαρμάκων και τροφίμων

Παρασκευή 21/12: μετά τις 18:00
ανταλλακτικό παζάρι-παζάρι ρούχων
συλλογή φαρμάκων και τροφίμων

19:00 :Ακτίφ, με θέμα: Αλληλεγγύη: Γιατί τώρα, από ποιούς, για ποιούς.
21:00: Ετεροφαγία, με γευστική συλλογική κουζίνα
22:00:live λαϊκή-ρεμπέτικη βραδιά

Και τις δύο ημέρες στο χώρο θα διατίθενται υλικά (ημερολόγια/μπλουζάκια) του Κοινωνικού Ιατρείου Αλληλεγγύης Θεσσαλονίκης.

(**Τα έσοδα θα διατεθούν στο Κοινωνικό Ιατρείο Αλληλεγγύης και σε άλλα εγχειρήματα Αλληλεγγύης της πόλης.)

ΤΟΥΜΠΑ

Σάββατο, 22/12

09:00-13:00: Λαϊκή χωρίς μεσάζοντες στον πάρκινγκ του γηπέδου του ΠΑΟΚ, από την Πρωτοβουλία κατοίκων Τούμπας 

ΚΑΛΑΜΑΡΙΑ

 

όπως κάθε Σάββατο, 11-1μμ

λαϊκή χωρίς μεσάζοντες, από το Αγροτικό Παντοπωλείο Καλαμαριάς στην πλαζ Αρετσούς

ΠΑΥΛΟΥ ΜΕΛΑ

 

Σάββατο, 22/12 

ΚΑΝΕΙΣ ΜΟΝΟΣ ΣΤΗΝ ΚΡΙΣΗ

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Ελάτε το Σάββατο 22/12 στις 9μ.μ στη συνάντηση προσφοράς, αλληλοβοήθειας, γλεντιού.

Κτίριο πρώην στρατοπέδου Π. Μελά, απέναντι από το Δημαρχείο

Πλόυσιο αλληλέγγυο φαγοπότι και καλλιτεχνικό πρόγραμμα. 

ΚΑΛΑΜΑΡΙΑ 

Κυριακή, 23/12

Λαϊκή χωρίς μεσάζοντες στις Παλιές Καπναποθήκες στο Άλσος της Ν. Κρήνης,

09:30-13:00, Ανοιχτή Συνέλευση Κατοίκων Καλαμαριάς

 Κυριακή, 23/12

11- 3.00 μ.μ.: πεζόδρομος Καλαμαριάς

1ο ΠΑΖΑΡΙ ΧΩΡΙΣ ΧΡΗΜΑΤΑ.

Οι συναλλαγές θα γίνονται με ΚΟΙνωνικό ΝΟμισμα.

Μπορούν να συμμετέχουν όλοι, είτε κάνοντας εγγραφή στο Δίκτυο (koino.com.gr), είτε

απευθείας στο χώρο του παζαριού.

Στη διάρκεια του παζαριού θα προβάλλεται ενημερωτικό βίντεο. 

ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΜΑΣΤΕ ΣΤΗΝ ΚΡΙΣΗ!

ΟΡΓΑΝΩΝΟΥΜΕ ΑΛΛΙΩΣ ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ!

 “KοιΝο”, μια πρωτοβουλία της Κίνησης Πολιτών Καλαμαριάς

Σάντας 7,Καλαμαριά

Site: koino.com.gr

e-mail:info@koino.com.gr

Όσοι θέλετε να πάρετε μέρος δηλώστε συμμετοχή στο τηλ: 6945499599 (vod), 6986094945 (whats up),6944424474 (wind).

Παρακαλούμε να μας ενημερώσετε σύντομα για να μπορέσουμε να ανταποκριθούμε στις τεχνικές προϋποθέσεις της διοργάνωσης.

Στο παζάρι μπορούν να λάβουν μέρος και όσοι δεν είναι μέλη του ΚΟΙ.ΝΟ με την προϋπόθεση ότι θα γίνει η εγγραφή τους στο χώρο της εκδήλωσης.

Τα μέλη του ΚΟΙ.ΝΟ που έχουν ήδη κάνει συναλλαγές, παρακαλούμε να ολοκληρώσουν τις πιστώσεις-χρεώσεις που τυχόν έχουν ξεχάσει, μέχρι το Σάββατο στις 3.00 μ.μ, προκειμένου να υπάρχει ενημερωμένο το υπόλοιπο λογαριασμού του καθένα.

 Ώρα προσέλευσης όσων συμμετέχουν με τα προϊόντα τους, 10.00 π.μ. την Κυριακή

 

 

Η φτώχεια γεννάει μίσος

ΤΟΥ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ ΤΡΑΝΟΥ*

Ο William Henry Beveridge είχε επεξεργαστεί μέσα στον πόλεμο κατά του φασισμού, ήδη από το 1942, με εντολή της βρετανικής κυβέρνησης, ένα σχέδιο για τη δημιουργία δικτύου κοινωνικής προστασίας. Επρόκειτο για ένα φιλόδοξο σχέδιο κρατικής αρωγής, δημόσιας υγειονομικής περίθαλψης κοινωνικών ασφαλίσεων και πολιτιστικής ανάπτυξης, η εφαρμογή του οποίου μετέτρεψε σταδιακά τη μεταπολεμική Αγγλία σε μια δημοκρατία πιο προχωρημένη σε σχέση με άλλα καπιταλιστικά κράτη. Στο σχέδιό του για την πλήρη απασχόληση ο Beveridge έβαλε ως επιγραφή τη φράση: «Η φτώχεια γεννάει μίσος». Η φράση αυτή αναφερόταν στο μυθιστόρημα της Charlotte Brontë, «Shirley», που είχε δημοσιευτεί το 1819. Ήταν ένα από τα πρώτα λογοτεχνικά έργα που περιέγραφε το δράμα της ανεργίας, με αναφορά στην περίπτωση των υφαντουργών με χειροκίνητους αργαλειούς, οι οποίοι υπήρξαν θύματα του ανελέητου βιομηχανικού ανταγωνισμού μετά την εισαγωγή των μηχανικών αργαλειών. Τους Λουδίτες που κατέστρεφαν αυτές τις μηχανές που θεωρούσαν υπεύθυνες για την καταστροφή της νεοσύστατης εργατικής τάξης, τη φτώχεια και το μίσος, υποστήριξε και ο Λόρδος Μπάυρον.

Η Αθήνα, η Ρώμη, η Βαρκελώνη, το Παρίσι, το Βερολίνο και το Λονδίνο, ακόμη και η Θεσσαλονίκη, έχουν γίνει εδώ και καιρό πολυπολιτισμικές και πολυεθνικές μεγαλουπόλεις, αντικατοπτρίζοντας τη μαζική εισροή πληθυσμών στην Ευρώπη από τη Μεσόγειο, την Κεντρική Ευρώπη και την Εγγύς Ανατολή. Οι αλλαγές αυτές ξεκίνησαν εδώ και δύο δεκαετίες και απηχούν ακόμη και σήμερα τον απόηχο των συγκλονιστικών μεταβολών του 1989.

Οι παράδοξες μεταμορφώσεις των περιφερειακών αστικών τοπίων αλλά και του κέντρου των πόλεων αυτών και τα ανεξίτηλα σημάδια τους στον ψυχισμό των φτωχών νέων, που κατέγραψε παραδειγματικά πριν από 14 χρόνια ο Κωνσταντίνος Γιάνναρης στην ταινία του «Από την άκρη της πόλης», συνδέονται άμεσα με τις αρνητικές κοινωνικές και πολιτικές αλλαγές αλλά και με τους βαθύτερους δομικούς ανασχηματισμούς που προκαλεί η περίπου μόνιμη καπιταλιστική κρίση.

Η ραγδαία εξέλιξη όμως στον τόπο μας της πρόσφατης οικονομικής κρίσης σε ανθρωπιστική αλλάζει ξανά και τις δικές μας παιδαγωγικές και πολιτικές προτεραιότητες και μάλιστα ενόψει της βίαιης δραστηριοποίησης των εγκληματικών φασιστικών συμμοριών και της Χρυσής Αυγής στον χώρο της νεολαίας.

Αυτή τη στιγμή η πλήρης λειτουργία των σχολείων από την πρώτη μέρα του Σεπτέμβρη, ανεξάρτητα από το τι θα συμβεί στη διάρκεια του καλοκαιριού, αποτελεί την κατεπείγουσα κοινωνική προτεραιότητα αλλά και την πρώτη πολιτική δέσμευση του εκπαιδευτικού κινήματος. Αυτή η θεμελιακή παραδοχή πρέπει άμεσα να καταγραφεί και στις πολιτικές αποφάσεις των ΟΛΜΕ και ΔΟΕ, αλλά και στις προτάσεις των εκπαιδευτικών ομοσπονδιών προς τους συναδέλφους.

Ο «εκπαιδευτικός πατριωτισμός» των συναδέλφων στην πρωτοβάθμια και τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση κατάφερε φέτος, την πιο δύσκολη χρονιά μετά τον πόλεμο, σε πείσμα των Μνημονίων και των serial killers της Παιδείας, της Υγείας και των κοινωνικών δικαιωμάτων, ένα μικρό θαύμα: κράτησε τα παιδιά μέσα στα σχολεία, τη στιγμή που οι οικογένειές τους δοκιμάζονταν άγρια από την κρίση. Αυτό θα πρέπει να τους το αναγνωρίσει ακόμη και το εθελόδουλο σινάφι των μεγαλοδημοσιογράφων, το οποίο για «ίδιον όφελος» τους κατασυκοφαντεί ανελέητα εδώ και καιρό ενώ πριμοδοτεί τον ρατσισμό και την καταστροφή της κοινωνίας. Οφείλει όμως το εκπαιδευτικό κίνημα να στραφεί άμεσα στις «αναδυόμενες» περιοχές, στις βαθιές πτυχές της πόλης και να επεξεργαστεί τα κατάλληλα πολιτικά μέσα και τα παιδαγωγικά εργαλεία για να παρέμβει εκεί. Προς αυτή την κατεύθυνση, η εμπειρία των Σχολείων Δεύτερης Ευκαιρίας, τα οποία «ξεφορτώνεται» μεταφέροντάς τα μακριά από το υπουργείο Παιδείας, τον φυσικό τους χώρο, η νέα κυβέρνηση με τις ευλογίες και του αριστερού της «αμορτισέρ», είναι πολύτιμη.

Εάν, αντίθετα από τους φασίστες, είμαστε πρόθυμοι να δεχθούμε ότι κάτι ριζικά νέο και δυνητικά δημιουργικό λαμβάνει χώρα σε αυτές τις νέες βαθιές πτυχές του αστικού τοπίου, στα αυλάκια και τους θυλάκους της πόλης και με στόχο να αρθεί η καταστροφική διάκριση μεταξύ εδραίων και νομάδων, παλιών και νέων προσφύγων, ανέργων και εργαζόμενων, αυτή η παραδοχή ορίζει τις νέες εκπαιδευτικές ανάγκες αλλά και τις προτεραιότητες του εκπαιδευτικού κινήματος.

* Ο Τρ. Τρανός είναι εκπαιδευτικός, πρόεδρος Γ’ ΕΛΜΕ-Θ.

Το συγκλονιστικό άρθρο για την Ελλάδα της γαλλικής εφημερίδας Liberation

«Όχι, αυτό που συμβαίνει στην Ελλάδα, αν και δραματικό, δεν είναι μια καταστροφή. Είναι επίσης μια ευκαιρία. Γιατί η δύναμη του χρήματος έχει, για πρώτη φορά, υπερβεί με ένταση το ρυθμό της μέχρι τότε σταδιακής, σχολαστικής και προσεκτικά οργανωμένης καταστροφής του δημόσιου συμφέροντος και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Και σε μια χώρα τόσο διάσημη για τη φιλοσοφία της ζωής, στον αντίποδα του αγγλοσαξονικού μοντέλου, και διάσημη για την ακούραστη αντίσταση που έχει φέρει στις πολλαπλές μορφές καταπίεσης που προσπάθησαν να τη χαλιναγωγήσουν.

 Ο Έλληνας δεν χορεύει και δε θα χορέψει ποτέ στο ένα πόδι, ούτε θα σκύψει δουλικά, ανεξάρτητα από τα καθεστώτα που θέλουν να του επιβάλλουν. Χορεύει με τα χέρια του, σαν να θέλει να πετάξει προς τα αστέρια. Γράφει στους τοίχους αυτό που θα του άρεσε να διαβάσει κάπου αλλού. Καίει μια τράπεζα όταν δεν του αφήνουν πλέον την πολυτέλεια να ψήσει στην παραδοσιακή του ψησταριά. Ο Έλληνας είναι τόσο ζωντανός, όσο η ιδεολογία της απειλής θανάσιμη. Και ο Έλληνας αν και χτυπημένος μέχρι θανάτου, στο τέλος πάντα σηκώνεται.

 Ναι, η Ευρώπη της οικονομίας ήθελε να δημιουργήσει ένα παράδειγμα. Αλλά μες τον εκνευρισμό της να χτυπήσει τη χώρα που φαινόταν η πιο αδύναμη στη ευρωζώνη, μέσα στην υπερβολική της βία, η μάσκα της έπεσε. Είναι τώρα περισσότερο από ποτέ, η ώρα να καταδείξουμε το αληθινό της πρόσωπο: αυτό του ολοκληρωτισμού. Γιατί πρόκειται πραγματικά περί αυτού. Και υπάρχει μόνο μία απάντηση στον ολοκληρωτισμό: ο αγώνας, επίμονος και ανυποχώρητος, μέχρι τη μάχη, αν χρειαστεί, καθώς διακυβεύεται η ίδια η ύπαρξη.

 Έχουμε έναν κόσμο, μια ζωή, και αξίες να υπερασπιστούμε. Παντού στους δρόμους, είναι τα αδέλφια μας, οι αδελφές μας, τα παιδιά μας, οι γονείς μας, οι οποίοι έχουν πληγεί μπροστά στα μάτια μας, ακόμα και αν είναι μακριά. Πεινάμε, κρυώνουμε και πονάμε μαζί τους. Όλα τα χτυπήματα που δέχονται μας τραυματίζουν εξίσου. Κάθε παιδί στην Ελλάδα που λιποθυμά στο σχολείο του, μας καλεί στην αγανάκτηση και στην εξέγερση.

 Για τους Έλληνες, είναι καιρός να πούνε όχι, και, για όλους εμάς, ήρθε ο καιρός να τους υποστηρίξουμε. Επειδή ο ελληνικός λαός σήμερα ηγείται της μάχης κατά του οικονομικού ολοκληρωτισμού, που καταστρέφει παντού τη δημόσια περιουσία, απειλεί την καθημερινή επιβίωση, διαδίδει την απόγνωση, το φόβο και την αποχαύνωση μέσα από έναν πόλεμο όλων εναντίον όλων.

 Πέρα από έναν συναισθηματικό θυμό που εκτονώνεται με την καταστροφή των συμβόλων της καταπίεσης, αναπτύσσει έναν διαυγή θυμό, των αγωνιστών που αρνούνται να στερηθούν την ίδια τους τη ζωή προς όφελος της τραπεζικής μαφίας και της λογικής της, αυτής του «τρελού χρήματος».

 Με τις συνελεύσεις της άμεσης δημοκρατίας, το κίνημα της πολιτικής ανυπακοής, το κίνημα «Δεν πληρώνω» και τις πρώτες εμπειρίες της αυτοδιαχείρισης, μια νέα Ελλάδα αναδύεται αυτή τη στιγμή, που απορρίπτει την τυραννία της αγοράς για λογαριασμό των ανθρώπων.

 Δεν γνωρίζουμε πόσο καιρό θα πάρει για τους ανθρώπους να ελευθερωθούν από την εθελοντική δουλεία τους, αλλά είναι βέβαιο ότι, αντιμετωπίζοντας τη γελοιότητα της πελατειακής πολιτικής, των διεφθαρμένων δημοκρατιών, τον τραγελαφικό κυνισμό του κράτους των banksters (τραπεζική μαφία), θα έχουμε μόνο την επιλογή -ενάντια σε κάθε εκβιασμό- να διαχειριστούμε τις υποθέσεις μας εμείς οι ίδιοι.

 

Η Ελλάδα είναι το παρελθόν μας.

Είναι επίσης το μέλλον μας.

Ανακαλύψτε την ξανά μαζί της!

Το 2012 ας γίνουμε όλοι Έλληνες!»

 

ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ 2002 – ΕΛΛΑΔΑ 2012

«Nous avons sauvé les gens plutôt que les banques»

(ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ):

Ο Υπουργός Οικονομικών της Αργεντινής το 2002, Roberto Lavagna. Επέτυχε την έξοδο της Αργεντινής από δεινή οικονομική κρίση το έτος 2002 διώχνοντας το ΔΝΤ. Συστήνει την ίδια λύση για την Ελλάδα.

LIBERATION  19 février 2012   Συνέντευξη : Gérard Thomas, στο Buenos Aires

Ο πρώην υπουργός Οικονομίας της Αργεντινής Ρομπέρτο Λαβάνια, 69 ετών, είναι ο πρωτεργάτης της ανόρθωσης της Αργεντινής, που είχε πιαστεί στο φοβερό δόκανο της οικονομικής κρίσης πριν από δέκα χρόνια. Όταν ανέλαβε τα καθήκοντά του, τον Απρίλιο του 2002, το πέσο είχε υποτιμηθεί κατά 70%, η χώρα είχε κηρύξει στάση πληρωμών, το ιδιωτικό χρέος έφτανε τα 72 δισ. ευρώ, ο ετήσιος πληθωρισμός άγγιζε το 125%, η ανεργία ήταν εκρηκτική, οι μικροαποταμιευτές είχαν καταστραφεί και οι κοινωνικές ταραχές είχαν ήδη προκαλέσει το θάνατο 30 ατόμων σε όλη τη χώρα. Αυτός ο πρώην πρεσβευτής της Αργεντινής στην Ευρωπαϊκή Ένωση αποφάσισε τότε χωρίς χρονοτριβή να αντιπαρέλθει τη «βοήθεια» του ΔΝΤ και των χρηματοπιστωτικών αγορών.

Υπάρχουν ομοιότητες ανάμεσα στην κρίση της Αργεντινής το 2001-2002 και την ελληνική κρίση;
Aπό οικονομική άποψη, υπάρχουν πολλές ομοιότητες. Η Αργεντινή είχε υιοθετήσει μια σταθερή ισοτιμία μεταξύ του πέσο και του δολαρίου, η Ελλάδα προσδέθηκε στο ευρώ χάνοντας έτσι τον έλεγχο της νομισματικής πολιτικής. Η σταθερή τιμή συναλλάγματος που συνδέει τις χώρες με υψηλή παραγωγικότητα και τις χώρες με χαμηλή ανταγωνιστικότητα, δεν μπορεί παρά να οδηγήσει σε κρίση. Η Ελλάδα διανύει ήδη τον τέταρτο χρόνο σε ύφεση, το ίδιο συνέβη και στην Αργεντινή. Το δημοσιονομικό έλλειμμα, το έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών, η κάθετη πτώση του ΑΕΠ, η υπερχρέωση, η έκρηξη της ανεργίας… όλα τα μακροοικονομικά δεδομένα είναι παρόμοια. Αντίθετα, η κοινωνική κατάσταση στην Ελλάδα είναι καλύτερη σε σύγκριση με την Αργεντινή. Στο θεσμικό επίπεδο η Αργεντινή ήταν μια μεμονωμένη χώρα, ενώ η Ελλάδα είναι τμήμα του πιο ισχυρού παγκοσμίως οικονομικού παγκόσμιου συνόλου.

Πώς μπορέσατε να βγάλετε την Αργεντινή από το χάος;

Μόλις ανέλαβα το υπουργείο, τον Απρίλιο του 2002, αποφάσισα να αλλάξω ριζικά τον τρόπο με τον οποίο βλέπαμε την έξοδο από την κρίση. Τον επόμενο μήνα πήγα στην Ουάσιγκτον, για να συναντήσω τους υπεύθυνους του ΔΝΤ και να τους εξηγήσω ότι οι σχέσεις μας θα δοκιμάζονταν. Από τότε που άρχισε ο οικονομικός μαρασμός, το 1998, είχαμε ήδη μετάσχει σε δύο προγράμματα του ΔΝΤ του ύψους 51 δισ. ευρώ. Και τα δύο υπήρξαν εκκωφαντικές αποτυχίες και παρόλα αυτά ορισμένοι πρότειναν ένα τρίτο γύρο ύψους 17 δισ. Δεν ήθελα να ακολουθήσω αυτό το δρόμο και εξήγησα στο ΔΝΤ ότι δεν θέλαμε άλλο δάνειο, θα επιχειρούσαμε να βγούμε από την κρίση με τα δικά μας μέσα. Το μόνο πράγμα που ζήτησα, ήταν ένα μερικό «roll over» των ληξιπρόθεσμων οφειλών. Αναλάβαμε, επίσης, να καταβάλλουμε τους τόκους των δανείων και ένα τμήμα του κεφαλαίου. Όχι όμως ολόκληρο και όχι αμέσως.
Αυτή η θέση ήταν απλώς αδιανόητη για το ΔΝΤ, γιατί δηλώναμε τη βούλησή μας να προσδιορίσουμε εμείς οι ίδιοι την οικονομική μας πολιτική. Χρειάστηκε να τους εξηγήσω τρεις φορές τη θέση μας, για να αρχίσουν να την καταλαβαίνουν. Μετά από αυτό σταματήσαμε να στηρίζουμε οικονομικά τις τράπεζες, όπως μα επέβαλλε το ΔΝΤ, απαιτώντας μάλιστα να ιδιωτικοποιήσουμε και την κεντρική τράπεζά μας. Αλλά, καθώς δεν παίρναμε πια μέρος στο παιχνίδι του ΔΝΤ, το Ταμείο δεν είχε κάποιο μέσο για να μας ασκήσει πίεση!

Προχωρήσατε, δηλαδή, σε μια ενέργεια που έβρισκε αντίθετους το ΔΝΤ και τους κύριους πιστωτές σας;

Oι διέξοδοι από την κρίση δεν βρίσκονται στους δρόμους που χαράζει το ΔΝΤ. Αυτός ο οργανισμός προτείνει πάντοτε τον ίδιο τύπο συμφωνίας δημοσιονομικής προσαρμογής, που συνίστανται στη μείωση των χρημάτων που παρέχονται στους ανθρώπους –μείωση μισθών, συντάξεων, βοηθημάτων, αλλά και δημοσίων έργων που δημιουργούν θέσεις εργασίας– με σκοπό να καταβάλλεται στους πιστωτές το χρήμα που εξοικονομείται. Είναι αδιανόητο. Μετά από τέσσερα χρόνια κρίσης, δεν γίνεται να αφαιρείται χρήμα πάντα από τους ίδιους. Κι όμως, αυτή τη συνταγή θέλουν να επιβάλουν στην Ελλάδα! Να κόβουν από παντού, για να τα δίνουν στις τράπεζες. Το ΔΝΤ έχει μετατραπεί σε οργανισμό που προστατεύει αποκλειστικά τα συμφέροντα των πιστωτών. Όταν βρίσκεσαι σε απελπιστική κατάσταση όπως η Αργεντινή το 2001, πρέπει να ξαναμοιράσεις τα χαρτιά.

Κατά τη γνώμη σας, τα σχέδια λιτότητας και δημοσιονομικής αυστηρότητας δεν είναι απαραίτητα. Όμως, αυτά ακριβώς δεν επιβάλλονται στην Ελλάδα;

Kακώς, γιατί το χρήμα που της δανείζουν, δεν μπορεί να επιστραφεί και το δημοσιονομικό έλλειμμα της χώρας σήμερα είναι μεγαλύτερο από ό,τι ήταν πριν από την πρώτη δόση του δανείου. Πρόκειται για τα ίδια επαναλαμβανόμενα σφάλματα. Ο χρηματοπιστωτικός τομέας επιβάλλει σε όλο τον κόσμο τον δικό του τρόπο να βλέπουμε τα πράγματα. Προτιμούν να σώζουν τις τράπεζες, παρά τους ανθρώπους που χρειάζονται χρήματα για να αποπληρώσουν τα δάνεια. Το πρώτο πράγμα που κάναμε εμείς στην Αργεντινή, ήταν να επιμηκύνουμε το χρόνο αποπληρωμής των ληξιπρόθεσμων δανείων των ιδιοκτητών. Οι αξιωματούχοι του ΔΝΤ μας είπαν τότε ότι παραβιάζουμε βασικούς κανόνες του καπιταλισμού! Απλώς δεν έβλεπαν ότι οι οικονομικά κατεστραμμένοι άνθρωποι δεν καταναλώνουν, κι αυτό αποκλείει την όποια ανάκαμψη. Αντί να δίνουν χρήμα στις τράπεζες, στην Ελλάδα έπρεπε να κάνουν επενδύσεις στην εκπαίδευση, στις επιστήμες και την τεχνολογία, να χρηματοδοτούν τις υποδομές κι έτσι να βελτιωθεί η παραγωγικότητα πέρα από τους τομείς των υπηρεσιών και του τουρισμού.

Θα πρέπει να έχετε πολλούς εχθρούς στον κόσμο των τραπεζιτών…
Δεν θέλουν να με βλέπουν! Αυτό δεν τους εμπόδισε, όμως, το 2002 να χτυπήσουν την πόρτα μας, για να μας προτείνουν να δανειστούμε μόλις σαράντα οκτώ ώρες μετά την αναδιάρθρωση του χρέους μας! Αρνήθηκα αυτές τις ενδιαφέρουσες προσφορές απαντώντας τους ότι δεν είχαμε σκοπό να επιστρέψουμε στις χρηματοπιστωτικές αγορές πριν το 2014, γιατί δεν το είχαμε ανάγκη. Το χρέος τότε θα είναι 30% του ΑΕΠ, στο μισό του ανώτατου ορίου που βάζει το Μάαστριχτ! Νομίζω ότι μια χώρα σαν την Αργεντινή δεν χρειάζεται να βρίσκεται συνέχεια στις χρηματοπιστωτικές αγορές. Γιατί αυτό ενέχει τον κίνδυνο να αυξήσει πάλι υπερβολικά το χρέος της. Το πρόβλημα είναι ότι οι ίδιοι οι τραπεζίτες εκτιμούν ότι είναι θετικό για την εικόνα μιας χώρας να δανείζεται από τη διεθνή αγορά. Είναι σαφές ότι αν πουλάει κανείς ντομάτες, θεωρεί ότι είναι πολύ καλό να τις τρώει ο κόσμος. Οι τραπεζίτες πουλάνε χρήμα.

Πηγή: epohi.gr

Γ.Σ.Ε.Ε.- Μ.Κ.Ο. : «Σκάνδαλο» στην κοινωνική εργασία

Του Μάριου Κατσουρού*

Δύο χρόνια μετά την εφαρμογή του μνημονίου και των πολιτικών του, η οποία εκτός των άλλων δεινών είχε και ως αποτέλεσμα την κατάρρευση του όποιου κοινωνικού κράτους υπήρχε στην χώρα μας, έρχεται ο θεσμός της κοινωνικής εργασίας μέσω ΜΚΟ να θέσει το νέο πλαίσιο εργασιακών σχέσεων που θα επιχειρήσουν οι μνημονιακές δυνάμεις να επιβάλουν για την άλλη μέρα.

Επισφαλείς σχέσεις εργασίας, κακοπληρωμένες, ρουσφετολογικές, με αδιαφανείς διαδικασίες, σε αντικατάσταση της μόνιμης και σταθερής εργασίας, ένας εργασιακός μεσαίωνας έχει αρχίσει την λειτουργία του και με τη συμμετοχή της πράσινης ΓΣΕΕ. Ολόκληροι τομείς   της τοπικής αυτοδιοίκησης οδηγηθήκαν σε πλήρη κατάρρευση, μετά από την  εφαρμογή του δόγματος καμία  πρόσληψη. Οι κοινωνικές καθώς και οι ανταποδοτικές υπηρεσίες των Δήμων υπολειτουργούν, μετά και την παράνομη παρακράτηση πόρων από το Κράτος, οδηγώντας τους ΟΤΑ σε ασφυξία και αναστολή των κοινωνικών παροχών.

Οι πολίτες μέσω τις καταβολής των τελών συνεισφέρουν, ώστε οι Δήμοι να κρατηθούν ζωντανοί,  διότι θεωρούν ότι ο χώρος της τοπικής αυτοδιοίκησης είναι πιο κοντά τους, αφουγκράζεται τα έντονα προβλήματα τις κοινωνίας και  θα έπρεπε μέσω των υπηρεσιών του (παιδικοί σταθμοί, πολιτιστικοί και αθλητικοί οργανισμοί, βοήθεια στο σπίτι κ.α.)  να βελτιώσει την ποιότητα της ζωής τους.

Το μνημονιακό ΠΑΣΟΚ που έχει επιβάλει και την αναστολή διορισμών,  επιστρατεύοντας την παλιά τακτική του για το βόλεμα των «ημετέρων» και πατώντας πάνω στην απόγνωση για εύρεση εργασίας των ανέργων, που το ίδιο μαζί με την διακυβέρνηση της Ν.Δ. δημιούργησε, εφεύρε τις προσλήψεις 55.000 ανέργων στα προγράμματα κοινωφελούς,  εργασίας μέσω «αμαρτωλών» ΜΚΟ που αφορούν στους ΟΤΑ για τους τομείς Πρόνοιας και Περιβάλλοντος και προβλέπονται από το ΕΣΠΑ.

Ερωτήματα όμως  για  ποιο λόγο αποφασίστηκε η εμπλοκή των ΜΚΟ στις προσλήψεις ανέργων, ποιος ο ρόλος τους, ποια τα κριτήρια διαχειριστικής επάρκειας αυτών των Οργανώσεων,  με ποιο τρόπο ελέγχεται το παρελθόν και οι δράσεις τους, η αδρή χρηματοδότηση που στερεί πόρους από τους πραγματικούς δικαιούχους που είναι οι άνεργοι, η έλλειψη διαφάνειας στη διαδικασία επιλογής της κάθε ΜΚΟ που προχωρά σε συμφωνία με δημόσιο φορέα  και η απουσία αξιοκρατίας στον τρόπο επιλογής των ανέργων που θα συμμετάσχουν στο πρόγραμμα, όπου το ΑΣΕΠ δεν έχει ουσιαστικό ρόλο, δείχνουν τις πραγματικές διαθέσεις των ημετέρων οι οποίοι ετοιμάζονται για ένα ακόμα πάρτυ.

Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα, ο τέως βουλευτής Σερρών του ΠΑΣΟΚ Στάθης Κουτμερίδης, ο οποίος καταγγέλθηκε ότι προέτρεψε συνεργάτες του (παραχωρώντας ακόμα και τα τηλέφωνα του γραφείου του ως τηλέφωνα επικοινωνίας) να συστήσουν ΜΚΟ για να πάρουν το πρόγραμμα  που αναλογούσε στον νομό Σερρών. Η πράσινη δε ΓΣΕΕ με τον  επαναστάτη αντιμνημονιακό της πρόεδρο, μέσω του ΙΝΕ-ΓΣΕΕ και των περιφερειακών του επιτροπών ανά την Ελλάδα προέτρεξε να συμμετέχει στο πρόγραμμα και κατηγορήθηκε από τους ‘’αδικημένους’’ προέδρους των ΜΚΟ ότι απορρόφησε το 60% του προγράμματος.

Να σημειωθεί ότι, στην προκήρυξη του προγράμματος προβλέπεται έμμεσο κόστος του δικαιούχου της τάξης του 5% των συνολικών δαπανών. Δηλαδή, οι ΜΚΟ και οι λοιποί εμπλεκόμενοι φορείς, θα λαμβάνουν από τα χρήματα που προορίζονται για τους ανέργους, ως «προμήθεια» ένα σημαντικό ποσοστό, περίπου 20.000.000ευρώ, το καινούριο λοιπόν στοιχείο της διαπλοκής χαρακτηρίζεται  ως ρουσφέτι επί αδράς πληρωμής.

Όπως προβλέπεται στο άρθρο 36 του ν. 4024/2011, οι ΜΚΟ μπορούν να προσλάβουν  ανέργους, προκειμένου να καλυφθούν ανάγκες και δράσεις κοινωφελούς χαρακτήρα συμπραττόντων φορέων, ανάμεσά τους και των ΟΤΑ α’ και β’ βαθμού. Ρητά απαγορεύετε οι απασχολούμενοι αυτοί να καλύπτουν θέσεις μονίμου προσωπικού δηλ να καλύψουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες.

Η πρώτη εμπειρία  που έχουμε, σε όσους Δήμους έχει ενεργοποιηθεί το πρόγραμμα ενισχύει την άποψη μας ότι  με αδιαφανείς διαδικασίες έχουν γίνει οι προσλήψεις, γι αυτό έχουμε ένα ράψε ξήλωσε σε πίνακες κατάταξης και καλύπτουν πάγιες ανάγκες των Δήμων σε προσωπικό (εργάτες καθαριότητας, χειριστές μηχανημάτων, καθαρίστριες παιδικών σταθμών, διοικητικοί υπάλληλοι κ.α.). Στο δε επόμενο διάστημα προβλέπεται να αντικατασταθούν οι υπηρεσίες όπως το  ‘’Βοήθεια στο σπίτι¨ με εργαζόμενους στο πρόγραμμα αυτό .

Η ΑΣ.Κ.-Ο.Τ.Α. δεν βάλλει  κατά των ανέργων, οι οποίοι, έστω και με αυτό τον τρόπο, στη μνημονιακή εποχή ψάχνουν τρόπους να επιβιώσουν αυτοί και οι οικογένειες τους. Βάλλει κατά των εργολάβων της ελπίδας, οι οποίοι εκμεταλλευόμενοι την ανάγκη των ανέργων, τους οδηγούν σε δόλιες και αναξιοπρεπείς συναλλαγές προσβάλλοντας την αξιοπρέπεια τους.

Βάλλει κατά των Δημάρχων που βρήκαν μια φτηνή  και χωρίς οικονομικό κόστος λύση, προκειμένου να καλύψουν τις πάγιες θέσεις των εργαζομένων που χρειάζονται χωρίς να φαίνεται ότι επικροτούν κιόλας αυτές τις λογικές. Βάλλει  κατά  της πράσινης ΓΣΕΕ, η οποία γίνεται το μακρύ χέρι του διεφθαρμένου συστήματος και σαν δούρειος ίππος πρωτοστατεί σε ξήλωμα των εργασιακών σχέσεων .

Μια  ματιά στην τελευταία της προκήρυξη ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ υπ’ αριθμ.  ΚΟΧ 5.304/1/2012 http://www.inegsee.gr/koinofeloys-ergasias.html για το Δήμο Φλώρινας, όπου για την συντήρηση αύλειων χώρων σχολείων και παιδικών σταθμών προβλέπονται να προσλάβουν 5 οδηγούς!!! και για κατ’ οίκον φροντίδα ατόμων με βαριές αναπηρίες (τυφλότητα, πολλαπλές αναπηρίες, κατάκοιτα άτομα, συνοδεία αυτών των ατόμων σε ιατρικές εξετάσεις κ.λ.π.) προσλαμβάνουν μερικές δεκάδες για να αντικαταστήσουν του εργαζόμενους στο Βοήθεια στο σπίτι.

Η πολιτική αυτή πρέπει να ανατραπεί με οποιοδήποτε κόστος, καλούμε την ΠΟΕ – ΟΤΑ να πάρει πρωτοβουλίες για να ξεπεραστούν τα οργανωτικά προβλήματα του κλάδου, να ενώσει όλους τους εργαζόμενους και να μπει μπροστά με ουσιαστικές δυναμικές παρεμβάσεις, να καταγγείλει την δράση του ΙΝΕ-ΓΣΕΕ που ως εργοδότης και διαχειριστής, αθροίζεται και αυτό στην άλώση των εργασιακών σχέσεων στο χώρο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, να παρέμβει και να σταματήσει ΤΩΡΑ το πρόγραμμα.

*Μέλος του Γεν. Συμβουλίου της ΠΟΕ-ΟΤΑ. Με την Α.Σ.Κ.-Ο.Τ.Α.

Χρυσή Αυγή: Η συμμορία που την έκαναν κόμμα

Του Δημήτρη Ψαρρά

Δευτέρα, 30 Απριλίου 2012 16:24

Για μια ακόμα φορά η Ελλάδα πρωτοπορεί. Λίγους μήνες μετά την πανευρωπαϊκή πρωτιά της συγκυβέρνησης Σοσιαλιστών-Ακροδεξιάς, τώρα η χώρα μας διεκδικεί και νέες δάφνες: να είναι ελληνική η πρώτη ευρωπαϊκή βουλή που θα φιλοξενεί ένα ανοιχτά ναζιστικό κόμμα. Δέκα μέρες πριν τις εκλογές ανακάλυψαν οι πολιτικοί αρχηγοί ΠΑΣΟΚ και Νέας Δημοκρατίας την ύπαρξη της Χρυσής Αυγής και διαγωνίζονται τώρα σε «αντιφασιστική» ρητορεία. Μόνο που έχουν την αξιοπιστία του βοσκού που φώναζε «λύκος». Γιατί είναι οι ίδιοι που άνοιξαν την πόρτα στον μέχρι πρότινος ηγέτη της ελληνικής Ακροδεξιάς Καρατζαφέρη, οι ίδιοι που από το 2010 τον αναγόρευσαν υπεύθυνο πολιτικό άνδρα και έκαναν πως αγνοούσαν ότι ήταν εκείνος ο πρώτος που εισηγήθηκε την πολιτική «αξιοποίηση» του ναζιστικού μορφώματος. Και όταν έχουν εξαντλήσει τους ακραίους χαρακτηρισμούς στις μεταξύ τους αντιπαραθέσεις, κανέναν δεν τρομάζουν οι όψιμες κορόνες για τον κίνδυνο του «εκφασισμού», ειδικά όταν εκφωνούνται από τους εισηγητές του κράτους έκτακτης ανάγκης που επιβάλλει το μνημόνιο.

Επικοινωνιακές αβάντες

Τις μέρες αυτές ξαναζούμε τις συνθήκες ανόδου του ΛΑΟΣ με την αβάντα των μέσων ενημέρωσης –που προβάλλουν τις δήθεν φιλάνθρωπες δράσεις των τραμπούκων της Χρυσής Αυγής στον Άγιο Παντελεήμονα- και την αμηχανία του πολιτικού κόσμου που δεν ξέρει πώς να αντιδράσει. Μόνο που το ενδεχόμενο εισόδου στη Βουλή της Χρυσής Αυγής είναι πολύ σοβαρότερο. Γιατί αυτό δεν θα σημαίνει μόνο την επιβράβευση ενός κόμματος ανοιχτά ρατσιστικού, αντισημιτικού, αντιμουσουλμανικού και φιλοχιτλερικού. Θα ισοδυναμεί με παραγραφή της ανοιχτά εγκληματικής του δράσης. Γιατί η οργάνωση αυτή βρίσκεται πίσω από μια σειρά επιθέσεις σε βάρος πολιτών, και έχει επί δεκαετίες στοχοποιήσει φοιτητές, συνδικαλιστές, μετανάστες. Ελάχιστες απ’ αυτές τις επιθέσεις έχουν καταλήξει στα δικαστήρια. Όμως κι αυτές οι λίγες αρκούν για να περιγράψουν τη δράση των χρυσαυγιτών.

Κορυφαία είναι η γνωστή περίπτωση της επίθεσης του 1998 που τελεσιδίκησε στον Άρειο Πάγο μόλις πριν από δύο χρόνια. Αυτή η απόφαση είναι σημαντική γιατί το ανώτατο δικαστήριο δέχεται ότι ομάδα δέκα μελών της Χρυσής Αυγής «έχοντας αποφασίσει να τελέσουν το κακούργημα της ανθρωποκτονίας με πρόθεση, επιχείρησαν πράξη που περιείχε τουλάχιστον αρχή εκτελέσεως αυτού, ήτοι έχοντας αποφασίσει να σκοτώσουν τον Δημήτριο Κουσουρή, φοιτητή (…) επιτέθηκαν κατ’ αυτού αιφνιδιαστικά με ξύλινα ρόπαλα που κρατούσαν τόσο ο ίδιος όσο και οι λοιποί συναυτουργοί και κατάφεραν κατ’ αυτού με τρομακτική βιαιότητα και αγριότητα πολλαπλά χτυπήματα κυρίως στο κεφάλι και σε όλο το σώμα του (…) Απέτυχαν όμως και δεν ολοκλήρωσαν τελικά τον ανθρωποκτόνο σκοπό τους από αίτια εξωτερικά και ανεξάρτητα της θελήσεώς τους» (Απόφαση 1167/2010 του Ποινικού Τμήματος του Αρείου Πάγου).

Καθησυχαστικές δηλώσεις

Η ελληνική δικαιοσύνη, δηλαδή, την οποία πολλοί επικαλούνται στην προεκλογική περίοδο, έχει αποφανθεί τελεσίδικα για τον εγκληματικό χαρακτήρα της οργάνωσης. Γι’ αυτό το λόγο βρίσκεται σε εντελώς λάθος κατεύθυνση η καθησυχαστική δήλωση της Αλέκας Παπαρήγα, που έσπευσε να προφητέψει πριν από λίγες μέρες, μιλώντας στο Ράδιο Εννέα, ότι με την εκλογή της Χρυσής Αυγής «δεν πρόκειται να γίνει απολύτως τίποτα», διότι «θα βάλουν γραβατούλα μέσα στη Βουλή και θα γίνουν κοινοβουλευτικότατοι. Σας το υπογράφω […] θα ενσωματωθούν πλήρως».

Η θέση αυτή –με την οποία η γραμματέας του ΚΚΕ επιχείρησε βέβαια να αμφισβητήσει τον «αντισυστημικό» χαρακτήρα της οργάνωσης- παρέχει ένα ανέλπιστο συγχωροχάρτι στους νεοναζιστές. Γιατί βέβαια κανένα νεοναζιστικό κόμμα δεν ασκεί παράνομη βία κάτω από το φως του ήλιου ή τους προβολείς της δημοσιότητας. Η νύχτα και το σκοτάδι είναι τα πεδία δράσης της. Ακόμα και όταν ο μέχρι τότε υπαρχηγός της δικαζόταν για τη δράση του ούτε ένα ηγετικό της στέλεχος δεν εμφανίστηκε να τον υπερασπίσει. Εστειλαν μόνο τα απλά μέλη να τιμήσουν με τις ασχήμιες τους τον «φαλαγγάρχη».

Φυσικά δεν είναι «αντισυστημική» η Χρυσή Αυγή. Όχι όμως επειδή τάχα έχει ενσωματωθεί στη νομιμότητα, αλλά επειδή αποτελεί επί χρόνια το σκοτεινό δεκανίκι των δυνάμεων καταστολής, μετέχοντας πίσω από τα ΜΑΤ στην καταστολή των διαδηλώσεων και οργανώνοντας τις δικές τους «επιχειρήσεις σκούπα» κατά των μεταναστών με τα πογκρόμ στις γειτονιές της Αθήνας.

Πώς ερμηνεύεται η άνοδος

Το ερώτημα για την Αριστερά είναι άλλο: πώς να ερμηνευθεί η διαφαινόμενη εκλογική άνοδος ενός παρόμοιου μορφώματος; Δυστυχώς η απάντηση είναι εύκολη. Όταν επί δύο χρόνια έχουν ηγεμονεύσει στον αντιπολιτευτικό λόγο η πιο ακραία εκδοχή του χυδαίου εθνικισμού, της μισαλλόδοξης ξενοφοβίας και της πρωτόγονης συνωμοσιολογίας, είναι επόμενο να αναδειχτούν στον αφρό οι πιο γνήσιοι εκφραστές του ρεύματος αυτού. Το ζήσαμε στο Σύνταγμα με τις συγκεντρώσεις των «πάνω» και των «κάτω».

Όσο για τις όψιμες αντιδράσεις των κομμάτων της συγκυβέρνησης και των μέσων ενημέρωσης που τα στηρίζουν, τι καλύτερο δώρο για τη Χρυσή Αυγή από την ανάδειξη του «μεταναστευτικού» ως κύριου προεκλογικού ζητήματος, παρά το γεγονός ότι όλες οι δημοσκοπήσεις το φέρουν πολύ πίσω στη λίστα με τις αγωνίες των πολιτών, πολύ πιο κάτω από την ανεργία και τη φτώχεια. Και το μεν ΠΑΣΟΚ προσπαθεί να στήσει όπως όπως τα κοντέινερ της αθλιότητας, ενώ η Νέα Δημοκρατία προβάλλει σε σποτ την «τελική λύση», με την υπόσχεση ότι θα καταργήσει ακόμα κι αυτόν τον άτολμο νόμο Ραγκούση για την ιθαγένεια και το σύνθημα «Ανακατάληψη των πόλεων από τα γκέτο των μεταναστών». Αλλά τι χειρότερο λένε οι ναζιστές της Χρυσής Αυγής;

Αναρτήθηκε από Root στις 7:27 π.μ.