Ανακοίνωση για την συγκέντρωση των δημάρχων & το 4ωρο κλείσιμο των Δήμων την Τρίτη 27-3-2012

«ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ» ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ ΔΗΜΩΝ ΑΤΤΙΚΗΣ

Την Τρίτη 20 Μαρτίου 2012 πραγματοποιήθηκε, μετά από πιέσεις που ασκήθηκαν στην εκτελεστική επιτροπή, συνέλευση Δημάρχων στην ΠΕΔΑ με μοναδικό θέμα τα οικονομικά των Δήμων, τα οποία μειώθηκαν ακόμα περισσότερο τον τελευταίο μήνα. Η μείωση της κρατικής επιχορήγησης του Φεβρουαρίου κατά 15% ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι.

H γενική διαπίστωση, με όποια προσχήματα και αν εκφράστηκε, σε ένα κατέτεινε: ένα χρόνο μετά την εφαρμογή του «Καλλικράτη», και λίγο μετά την ψήφιση του δεύτερου Μνημονίου, η χώρα και η Αυτοδιοίκηση ζουν ένα άθλιο παρόν, χωρίς ορατές προοπτικές βελτίωσης για το μέλλον. Αντίθετα χειροτερεύει.

Συνέχεια

Advertisements

Το “Μνημόνιο 2” και η τοπική αυτοδιοίκηση

      του ΣΠΥΡΟΥ ΤΖΟΚΑ,  μέλους του Δ.Σ της ΚΕΔΕ

    Ξεκινώντας από μια γενική εκτίμηση θα λέγαμε ότι  σήμερα, μετά την επιβολή από την τρόικα και των εγχώριων πολιτικών και οικονομικών ελίτ,  του πρώτου μνημονίου, ένα χρόνο μετά την εφαρμογή του «Καλλικράτη», και κάποιες μέρες μετά την ψήφιση του δεύτερου Μνημονίου, η χώρα και η Αυτοδιοίκηση ζουν ένα άθλιο παρόν, χωρίς ορατές προοπτικές βελτίωσης για το μέλλον. Οι προβλέψεις μας, δυστυχώς,  επιβεβαιώθηκαν.

Συνέχεια

Προϋπολογισμός Δήμου Θεσσαλονίκης: Στην «κινούμενη άμμο» του Μεσοπρόθεσμου

«Ο προϋπολογισμός του 2012, είναι όπως αυτός του 2011, πραγματικός και όχι πλασματικός. Περιγράφει δηλαδή τι πραγματικά θα εισπράξει και θα ξοδέψει ο δήμος Θεσσαλονίκης και όχι τι θα ήλπιζε να εισπράξει και να ξοδέψει. Περιγράφει την πραγματική δράση που θα αναλάβει η νέα δημοτική αρχή και όχι ένα ευχολόγιο που απλώς εκφράζεται αριθμητικά»,  υποστήριξε ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης Γιάννης Μπουτάρης, παρουσιάζοντας στους δημοσιογράφους τον προϋπολογισμό του δεύτερου δήμου της χώρας για το δίσεκτο 2012.

Πιο εύγλωττος  ο αντιδήμαρχος Οικονομικών Χασδάι Καπόν  εξήγησε ότι «κατά την κατάρτιση του φετινού προϋπολογισμού προβήκαμε σε κάποιες αναγκαίες περικοπές σύμφωνα και με τα μέτρα οικονομικής εξυγίανσης που ελήφθησαν στα πλαίσια των διατάξεων του Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2012-2015»:
δηλ. κατά 10%  μείωση, σε σχέση με το 2011, της τακτικής ενίσχυσης από τους ΚΑΠ, κατά 50% μείωση της ΣΑΤΑ, ληστρικός δανεισμός από το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων, «έλεγχος σκοπιμότητας» και όχι νομιμότητας των δαπανών  από το  Ελεγκτικό Συνέδριο, απειλή «αναμόρφωσης»-περικοπής κατά 15% των κονδυλίων του προϋπολογισμού, ακόμη και μετά την ψήφισή του* (!)

Ιδού το «πνεύμα περισυλλογής και οικονομικού νοικοκυρέματος» που -κατά τη Διοίκηση Μπουτάρη – διέπει τον προϋπολογισμό  του 2012:
είναι μειωμένος κατά 17% (407,17 εκατ. Ευρώ) σε σχέση με το 2011 (474,3 εκατ. Ευρώ), τη στιγμή που οι λειτουργικές δαπάνες του δήμου ανέρχονται στα 130,7 εκατομμύρια ευρώ, ενώ το Τεχνικό Πρόγραμμα μόλις στα 28,4 εκατομμύρια ευρώ. Εκχωρούν μάλιστα τη συντριπτική πλειοψηφία των έργων – πάνω από 80% – στους εργολάβους, ενώ ελάχιστα έργα θα γίνουν με αυτεπιστασία, αφού δεν προσλαμβάνουν εργατοτεχνικό προσωπικό.

Η υποψήφια για «Πράσινη Πρωτεύουσα της Ευρώπης» Θεσσαλονίκη μειώνει τα κονδύλια για το «πράσινο» περισσότερο από 30%!

Η πολύφερνη Θεσσαλονίκη «Πρωτεύουσα Νεολαίας 2014» θα επιχορηγήσει τα αθλητικά της σωματεία το 2012  με μόλις 7.050 € έναντι 40.000 € το 2011- δηλ. «κούρεμα» κατά 80% στην ήδη μειωμένη κατά 92,4% επιχορήγηση του 2010.

Η κατά 14,61% αύξηση των κονδυλίων για την «κοινωνική πολιτική»(;), η κατά 7,5% μείωση των ανταποδοτικών τελών καθαριότητας-ηλεκτροφωτισμού, η αποπληρωμή του 50% των χρεών του δήμου προς τους προμηθευτές, δεν ανατρέπει τη «συντηρητικότητα στον προϋπολογισμό των εσόδων και των δαπανών» – αφού μόνο οι ανείσπρακτες οφειλές από πρόστιμα και κλήσεις ανέρχονται σε 48 εκατ. ευρώ, όπως ομολόγησε ο Γ. Μπουτάρης.

Είναι φανερό ότι ο προϋπολογισμός ενός δήμου -πόσο μάλλον ο Κρατικός-  δεν είναι ένα λογιστικό αλλά ένα πολιτικό μέγεθος, στο οποίο δεν πρέπει απλώς να αποτυπώνονται ποσοτικά οι προτεραιότητες της διοικούσας πλειοψηφίας, αλλά να διαμορφώνεται με τη συλλογική, αποφασιστική συμμετοχή των ίδιων των δημοτών. Όχι με τις κατ’ επίφαση «δημοκρατικές» διαδικασίες της διαβόητης «Επιτροπής Διαβούλευσης» – όργανο κατασκευής συναίνεσης, στην ουσία.

Πώς μπορείς να εφαρμόσεις Κοινωνική Πολιτική που θα αντιμετωπίσει το ραγδαία αυξανόμενο αριθμό των ανέργων, των φτωχών και των άστεγων στην πόλη, όταν αυτοί δεν έχουν φωνή; Με τη λογική της δημοτικής φιλανθρωπίας, τις ανέξοδες διακηρύξεις περί εθελοντισμού ή τις «χορηγίες»;

 Όπως τόνιζε χαρακτηριστικά ο Μπέρναρ Σω «δεν έχουμε ανάγκη από καλούς Σαμαρείτες, το πρόβλημα είναι να πάψουν να υπάρχουν ληστές» – δηλ. η κυβέρνηση Παπαδήμου-τρόικας.

Μηταφίδης Τριαντάφυλλος, επικεφαλής δημοτικής κίνησης «Θεσσαλονίκη-ανοιχτή πόλη»

ΕΠΟΧΗ, 15-1-2012
______________________________

* Ο προϋπολογισμός ψηφίστηκε στις 8/12/011 από τις παρατάξεις:
«ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 2010» (παράταξη Μπουτάρη) και «ΕΞΟΥΣΙΑ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ» (Μ. Στεργίου-υποστηρίχτηκε από το ΛΑΟΣ),
ενώ καταψηφίστηκε από τις παρατάξεις: «ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ-ΑΝΟΙΧΤΗ ΠΟΛΗ» (ΣΥΡΙΖΑ), «ΛΑΪΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ» (ΚΚΕ), «ΥΠΕΡΚΟΜΜΑΤΙΚΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΩΝ» (Στ. Παπαθεμελής), «ΕΝΕΡΓΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ-ΟΙΚΟΛΟΓΙΑ ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ» (Χρ. Μάτης), «ΟΜΑΔΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ» (Κ. Γκιουλέκας, βουλευτής της Ν.Δ., που παρά τις δημαγωγικές κορώνες του για το «τσεκούρεμα της Αυτοδιοίκησης» ψήφισε τον τρικομματικό Προϋπολογισμό του 2012.

Η ανάγκη ενός εναλλακτικού θεσμικού πλαισίου

Του Σπύρου Τζόκα

Μέλος  του Δ.Σ. της  Κεντρικής Ένωσης Δήμων Ελλάδας- (ΚΕΔΕ)

π. Δήμαρχος Καισαριανής

ΔΕΥΤΕΡΟ ΜΕΡΟΣ

Η μοναδική ελπίδα είναι οι ενωτικοί πολιτικοί και κοινωνικοί αγώνες για την ανατροπή της νεοφιλελεύθερης μνημονιακής συναίνεσης που εκφράζεται από την ετερόκλητη κυβερνητική συμμαχία με πρωθυπουργό τον συστημικό τεχνοκράτη κ. Παπαδήμο (μεταλλαγμένου σοσιαλιστικού, συντηρητικού και φιλελεύθερου με γαρνιτούρα την ακροδεξιά) κυβέρνηση, που δημιουργήθηκε και υποστηρίζεται από τους κυρίαρχους νεοφιλελεύθερους κύκλους του οικονομικού και χρηματοπιστωτικού συστήματος και τα διαπλεκόμενα μιντιακά συγκροτήματα. Η δημιουργία κινήματος με στόχους την κατάργηση της νέας δανειακής σύμβασης, την ανατροπή της συγκυβέρνησης και αυτής της πολιτικής και την αναγκαία συγκρότηση και συμπαράταξη όλων των αριστερών – αντι-νεοφιλελεύθερων – αντιμνημονιακών δυνάμεων είναι επιτακτική για την αλλαγή στη χώρα μας.

ΠΡΩΤΟ: ΑΜΕΣΟΙ ΣΤΟΧΟΙ ΤΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ:

Η αποτροπή των πολιτικών άμεσης και έμμεσης ιδιωτικοποίησης κρίσιμων κοινωνικών και αναπτυξιακών τομέων (απορρίμματα, ενέργεια, κοινωνικές υπηρεσίες κ.λπ.).

Η υπεράσπιση των κοινωνικών και εργασιακών κατακτήσεων και η αγωνιστική αντίσταση στις διαλυτικές ρυθμίσεις για την εφεδρεία και τις απολύσεις, τη συρρίκνωση των θέσεων εργασίας και τη μείωση των μισθών.

Η αποτροπή της «κινεζοποίησης» μέσω της ΕΟΣ (Εθνικής Οικονομικής Συνεργασίας) μέσα από τη συγκρότηση ενός μετώπου Αυτοδιοίκησης, κοινωνίας και εργαζομένων.

Η διεκδίκηση γενναίας αύξησης των διαθέσιμων πόρων του ΕΣΠΑ, ισότιμα σε Δήμους και Περιφέρειες, μέσα από τη ριζική αναδιάρθρωσή του.

Η αγωνιστική διεκδίκηση της εφαρμογής του Συντάγματος (άρθρο 103, απόδοση πόρων και αρμοδιοτήτων) απέναντι στις καταστροφικές πολιτικές των μνημονίων και των μεσοπρόθεσμων που σε συνθήκες οικονομικής κρίσης έχουν μείωση των θεσμοθετημένων κρατικών αποδόσεων προς την Αυτοδιοίκηση που αγγίζει το -50% μεταξύ 2009-2012.

ΔΕΥΤΕΡΟ: ΕΜΜΕΣΟΙ ΣΤΟΧΟΙ:

Εναλλακτικό θεσμικό πλαίσιο: Παραμένει πάντα επιτακτική η ανάγκη για μια ενιαία, ολοκληρωμένη μεταρρύθμιση του κράτους και των αυτοδιοικητικών θεσμών. Αυτό θα γίνει με την ανατροπή του «Καλλικράτη» και την αντικατάστασή του από ένα νέο θεσμικό πλαίσιο που θα εγκαθιδρύει μια δημοκρατική, αποτελεσματική Αυτοδιοίκηση με ουσιαστικές αρμοδιότητες και πόρους. Να γίνει η Τ.Α. ουσιαστικός παράγοντας που συμβάλλει στην ισόρροπη ανάπτυξη με την αντιμετώπιση των τεράστιων ανισοτήτων που εμφανίζονται μεταξύ κέντρου και περιφέρειας, να γίνει φορέας κοινωνικής και οικονομικής προόδου, φορέας ουσιαστικής κοινωνικής συμμετοχής, δημοκρατίας και διαφάνειας. Τα χαρακτηριστικά μιας τέτοιας μεταρρύθμισης ή ενός εναλλακτικού θεσμικού πλαισίου λειτουργίας προς τον «Καλλικράτη» θα πρέπει να είναι:

* Ακριβής κοστολόγηση & χρηματοδότηση των αρμοδιοτήτων της Τ.Α.

* Εξάλειψη της θλιβερής πραγματικότητας του Δήμου – επαίτη.

* Κατάργηση του θεσμικού πλαισίου που προωθεί την ανταποδοτικότητα, την εμπορευματοποίηση και ιδιωτικοποίηση των δραστηριοτήτων της Τ.Α.

* Ισχυρός – λαϊκός – αποτελεσματικός δήμος.

* Συμμετοχή – άμεση δημοκρατία – αμεσότητα – εγγύτητα – επικουρικότητα και όχι αποξένωση των πολιτών.

* Η αποκέντρωση με την έννοια της πολιτικής δημοκρατίας, συμμετοχής, δηλαδή, του πολίτη στις διαδικασίες συναπόφασης στη γειτονιά του και, συνεπώς, ενεργοποίησης του. Η έννοια δηλ. των μικρών ανθρώπινων βάσεων, όπου λαμβάνονται οι αποφάσεις.

* Η ενίσχυση των θεσμών λαϊκής συμμετοχής ελέγχου & λογοδοσίας των τοπικών αρχών.

* Η καθιέρωση της απλής αναλογικής για την αντιστοίχιση των οργάνων της αυτοδιοίκησης με τη λαϊκή βούληση.

* Οι αναγκαίες αλλαγές στο θεσμικό πλαίσιο λειτουργίας της, για να ξεπεραστούν τα γραφειοκρατικά εμπόδια και οι έλεγχοι σκοπιμότητας των αποφάσεών της. Η επεξεργασία σχεδίων τοπικής ανάπτυξης με προτεραιότητα το κοινωνικό όφελος και όχι τις επιχειρηματικές δραστηριότητες του δήμου. Βασικοί άξονες μιας τέτοιας κατεύθυνσης είναι η υπεράσπιση της κατοικίας, του δημόσιου χώρου και του περιβάλλοντος από τις επιθέσεις της νεοφιλελεύθερης αγοράς, η προώθηση κοινωνικής πολιτικής ενάντια σε κάθε μορφή αποκλεισμών, η υποστήριξη ευπαθών κοινωνικών ομάδων, οι ανοιχτές θεραπευτικές κοινότητες, η ένταξη των μεταναστών. Αυτά δεν είναι απλά ζητήματα πολιτικής επιλογής, είναι μια πάλη ιδεολογικής ηγεμονίας απέναντι στον κοινωνικό συντηρητισμό, ο οποίος αλληλοτροφοδοτείται με νεοφιλελεύθερα επικοινωνιακά σχέδια: επιχειρήσεις – «σκούπα», «σώματα πολιτών» για τη συνοικιακή ασφάλεια, πάνοπλα στρατιωτικοποιημένα αστυνομικά σώματα, κάμερες σε δρόμους και σε σχολεία.

Στόχος ενός συνολικού εναλλακτικού θεσμικού πλαισίου πρέπει να είναι όχι ο κομματικός, αυτοδιοικητικός αλλά ο αριστερός αυτοδιοικητικός. Αυτός που παρεμβαίνει στα δρώμενα της πόλης στα μεγάλα πολιτικά ζητήματα και δημιουργεί συνθήκες κινήματος. Η αυτοδιοίκηση μπορεί να μην είναι η ίδια κίνημα, αλλά οι αριστεροί αυτοδιοικητικοί οφείλουν να δημιουργούν κίνημα. Οφείλουμε, συνεπώς, να έχουμε διαρκώς στη σκέψη μας μια Αυτοδιοίκηση στην υπηρεσία του Πολίτη, η οποία να λειτουργεί ως λαϊκή εξουσία, να είναι αγωνιστική και διεκδικητική και να είναι οικονομικά επαρκής για την άσκηση των αρμοδιοτήτων της. Να συνδέουμε την Τ.Α. με τα κινήματα πόλης, με συλλογικότητες φεμινιστικού χαρακτήρα και κάθε μορφής προοδευτικές και ριζοσπαστικές συλλογικότητες κοινωνικού, οικολογικού και πολιτιστικού χαρακτήρα.

ΑΥΓΗ 12/01/2012

Η αυτοδιοίκηση και ο «Καλλικράτης» ένα χρόνο μετά

Του Σπύρου Τζόκα

Μέλος  του Δ.Σ. της  Κεντρικής Ένωσης Δήμων Ελλάδας- (ΚΕΔΕ)

π. Δήμαρχος Καισαριανής 

ΠΡΩΤΟ ΜΕΡΟΣ

Με αφορμή την  ολοκλήρωση ενός χρόνου από την εφαρμογή του «Καλλικράτη» στην αυτοδιοίκηση και ενόψει του Συνεδρίου της ΚΕΔΕ στις 27 και 28 του Γενάρη 2012 (το πρώτο από την εφαρμογή του Καλλικράτη)  θα επιχειρήσω να απαριθμήσω, χωρίς να ιεραρχήσω, κάποιες γενέθλιες σκέψεις που κατά την ταπεινή μου γνώμη μπορεί να είναι χρήσιμες  στον προβληματισμό και στη διαμόρφωση σταθερής άποψης των συναγωνιστών και συναγωνιστριών στην αυτοδιοίκηση.

ΠΡΩΤΟ:  Ξεκινώντας από μια γενική εκτίμηση θα λέγαμε ότι σήμερα, μετά την επιβολή, από την τρόικα του μνημονίου και των εγχώριων πολιτικών και οικονομικών ελίτ, του μεσοπρόθεσμου, των αποφάσεων της 27ης Οκτωβρίου και του Δεκεμβρίου και ένα χρόνο μετά την εφαρμογή του «Καλλικράτη», η χώρα και η Αυτοδιοίκηση ζουν ένα ζοφερό παρόν, χωρίς ορατές προοπτικές βελτίωσης για το μέλλον. Οι προβλέψεις μας, δυστυχώς, επιβεβαιώθηκαν. Ένα χρόνο σχεδόν από τη λειτουργία του, όλες μας οι εκτιμήσεις, ριζικές διαφωνίες και αντιρρήσεις για τον «Καλλικράτη» έχουν δικαιωθεί, ότι δηλαδή πρόκειται για μια αντιδημοκρατική, συντηρητική, συγκεντρωτική μεταρρύθμιση, που θα κάνει ακόμη πιο γραφειοκρατικό το θεσμό, μακριά από τους πολίτες και τις ανάγκες τους.

ΔΕΥΤΕΡΟ: Ο Καλλικράτης αποδεικνύεται ότι έρχεται να συμπληρώσει τον Καποδίστρια και να αλλοιώσει την πεμπτουσία της Τ.Α, την άμεση Δημοκρατία, τη λαϊκή συμμετοχή και, συνεπώς, τη λαϊκή εξουσία. Η Τ.Α μετατρέπεται καθημερινά σε γραφειοκρατικό μηχανισμό ή μικρό κράτος, απρόσωπο και απόμακρο από τον πολίτη. Με τις συνενώσεις που έγιναν καταστρατηγούνται οι έννοιες της άμεσης δημοκρατίας, της συμμετοχής και της αμεσότητας. Ενισχύεται και σε τοπικό επίπεδο η έννοια της πολιτικής αλλοτρίωσης, η απομάκρυνση και η αποξένωση των πολιτών από την εξουσία. Δημιουργούνται διάφορα κρατίδια, τα οποία προκαλούν έναν έντονο συγκεντρωτισμό και απομακρύνουν τον πολίτη από τα κέντρα λήψης αποφάσεων. Αυτό είναι ιδιαίτερα εμφανές στην επαρχία, όπου ζωντανά χωριά με δραστηριότητα μαράζωσαν.   Συμπερασματικά, ένα χρόνο μετά την εφαρμογή του «Καλλικράτη» υπάρχει σαφές πρόβλημα στην αρχή της αντιπροσωπευτικότητας, της συλλογικότητας και της πολιτικής δημοκρατίας. Η αυτοδιοίκηση μετατρέπεται σταδιακά σε διοίκηση.

ΤΡΙΤΟ: Η αντιδημοκρατικότητα του νόμου επιβεβαιώνεται καθημερινά: Από τους κανονισμούς και τον τρόπο λειτουργίας των Δημοτικών Συμβουλίων, τα οποία τείνουν να έχουν διακοσμητικό ρόλο, από την συρρίκνωση των σχολικών επιτροπών και τον ουσιαστικό ακρωτηριασμό τους, από την κατάργηση των Ν.Π.Δ.Δ και της ευρείας συμμετοχής σ’ αυτά,  από τη συγκρότηση και τη λειτουργία των Επιτροπών, από τη συγκρότηση της Γενικής Συνέλευσης και του Δ.Σ. των συλλογικών οργάνων της αυτοδιοίκησης – (ΠΕΔΑ – ΚΕΔΕ) – και των συνακόλουθων αποκλεισμών και άλλα πολλά που διαπιστώνουμε καθημερινά οι αυτοδιοικητικοί. Αξίζει να σημειώσουμε πως οι Καλλικρατικοί δήμοι ενισχύθηκαν, τουλάχιστον τυπικά, με περισσότερες από 220 αρμοδιότητες, ενώ πάνω από 300 αρμοδιότητες πέρασαν με την εφαρμογή του προγράμματος στις αιρετές περιφέρειες, ενώ παραδόξως υπήρξε δραστική μείωση κονδυλίων. Αυτό είχε ως προφανές αποτέλεσμα να μην λειτουργούν ούτε οι στοιχειώδεις και αναγκαίες αρμοδιότητες. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ο τραγέλαφος των μαθητών, καθώς  δεύτερο ισχυρό πλήγμα, μετά την στέρηση των βιβλίων, κινδυνεύουν να δεχθούν οι 200.000 μαθητές του σχολικού έτους 2011-2012. Μετά το πρωτοφανές πρόβλημα που προέκυψε με τη μη έγκαιρη διάθεση των σχολικών βιβλίων , όλα τα μέχρι τώρα δεδομένα δείχνουν ότι ακολουθεί το μείζον ζήτημα της μεταφοράς τους στα σχολεία. Οι μαθητές κινδυνεύουν από τη νέα χρονιά να στερηθούν τα μεταφορικά μέσα. Κάποια μπαλώματα ούτε σαν ασπιρίνες δεν λογίζονται.

ΤΕΤΑΡΤΟ.  Το κράτος δεν είχε, ούτε έχει το κριτήριο του προτέρου έντιμου βίου, απέναντι στην Τοπική Αυτοδιοίκηση. Οι σχέσεις κράτους και Αυτοδιοίκησης, μεταπολεμικά, είναι σχέσεις εξάρτησης, σχέσεις πατρονείας. Το κράτος προσπαθεί με κάθε τρόπο να εξαρτήσει ή να πατρονάρει την Τοπική Αυτοδιοίκηση προς όφελός του. Άρα λογικά, υπάρχουν αντιδράσεις, όποτε μια Κυβέρνηση παίρνει κάποια μέτρα για την Τοπική Αυτοδιοίκηση. Έτσι έγινε και με τον «Καλλικράτη» και για μια ακόμα φορά, δυστυχώς,, η Τ.Α επιβεβαιώθηκε. Oι θεσμοθέτημένοι πόροι που διαρκώς με τεχνάσματα παρακρατούνται, οι έλεγχοι σκοπιμότητας δραστηριοτήτων της Τ.Α από όργανα του κράτους, οι υπερεξουσίες των επιτρόπων, οι συλλήψεις αιρετών από αστυνομικά όργανα όταν υπερασπίζονται τα δίκαια των πολιτών είναι μερικά από τα τεκμήρια της θλιβερής αυτής πραγματικότητας. Χαρακτηριστική απόδειξη της δυσπιστίας αυτής είναι η αποτυχία ενός έτερου νεωτερισμού του Καλλικράτη, αυτού του «Συνηγόρου του Δημότη». Ένα χρόνο μετά την εγκαθίδρυση των νέων δημοτικών αρχών, τα 2/3 των Δήμων της χώρας δεν εξέλεξαν «συνήγορο του δημότη».

ΠΕΜΠΤΟ: Η εκχώρηση του δημοσίου χώρου και των δημοσίων δραστηριοτήτων μέσω ΣΔΙΤ ή παρομοίων κατασκευασμάτων είναι ασύμβατη με τις ανάγκες του κοινωνικού συνόλου. Στον ένα χρόνο εφαρμογής του «Καλλικράτη» οι παραπάνω διαδικασίες ξεπέρασαν και τις όποιες δυσάρεστες προβλέψεις μας. Επιχειρήθηκαν και επιχειρούνται πολιτικές άμεσης και έμμεσης ιδιωτικοποίησης κρίσιμων κοινωνικών και αναπτυξιακών τομέων (απορρίμματα, ενέργεια, κοινωνικές υπηρεσίες κ.λ.π.) και εκποίηση της δημόσιας περιουσίας και εμπορευματοποίηση του δημόσιου χώρου (ΗΛΙΟΣ, ΣΔΙΤ κ.λ.π.). Ταυτόχρονα, οι μαζικές απολύσεις των εργαζομένων στους Δήμους και  στο δημόσιο σε συνδυασμό με τις λόγω μνημονίου άγριες περικοπές 3 δις €  από θεσμοθετημένους πόρους της τοπικής αυτοδιοίκησης ως το 2013, θα έχει σαν αποτέλεσμα την διάλυση ολόκληρων υπηρεσιών των δήμων σε κρίσιμους τομείς. Κοινωνικές υπηρεσίες πρόνοιας, καθαριότητα, πράσινο, παιδικοί σταθμοί, βοήθεια στο σπίτι θα συρρικνωθούν μέχρι εξαφανίσεως. Το κενό θα το καλύψουν μεγαλοκαρχαρίες επενδυτές που επιδιώκουν να επενδύσουν στους τομείς φιλέτα των δήμων και να κερδοσκοπήσουν απομυζώντας ακόμη περισσότερο τους δημότες.

ΕΚΤΟ: Στα οικονομικά ιδιαίτερα η εκτίμησή μας ότι ο «Καλλικράτης» είναι η εφαρμογή του μνημονίου στην αυτοδιοίκηση και το όχημα για την επιβολή νεοφιλελεύθερων πολιτικών, έχει απολύτως δικαιωθεί. Τα οικονομικά της αυτοδιοίκησης έχουν φτάσει σε οριακά για την επιβίωση της όρια. Αρκεί κάποιος να αξιολογήσει το στοιχείο εκείνο σύγκρισης των τριών τελευταίων χρόνων των προϋπολογισμών για την Τ.Α και θα διαπιστώσει ότι τα έσοδα της από το Κράτος μειώνονται στο εκπληκτικό ποσοστό που προσεγγίζει το 60%. Στον καλλικράτειο χρόνο και στον επόμενο οι μειώσεις αγγίζουν το 40% και πλέον.  Έτσι «επιτυγχάνεται» η υποχώρηση της αυτοδιοίκησης σε κρατική διοίκηση, ο ακρωτηριασμός των αυτοδύναμων αποφάσεων, η έλλειψη και των ελάχιστων πόρων για άσκηση πολιτικής, η αδυναμία καταβολής ακόμα και των ανελαστικών  εξόδων, Ακόμα και με τους τυχοδιωκτικούς υπολογισμούς της κυβέρνησης η Τ.Α δεν μπορεί να επιβιώσει. H τελευταία εκτίμηση της την εκθέτει: «τα σταθερά έσοδα των ΟΤΑ υπολογισμένα με τον πιο ασφαλή τρόπο, στη βάση των τρεχουσών αποδόσεων της κρατικής χρηματοδότησης, ανέρχονται σε ύψος 4 δις € για τους δήμους και 670εκ. € για τις περιφέρειες» Το ερώτημα που προβάλλει είναι απλό: Δεν το γνωρίζουν αυτό οι «ειδήμονες»; Βεβαίως το γνωρίζουν, αλλά έχουν άλλα σχέδια, τα οποία πλέον έχουν αποκαλυφθεί, όπως η ιδιωτικοποίηση των υπηρεσιών καθαριότητας, η εγκατάλειψη κάθε κοινωνικής πολιτικής από την Τ.Α, η πλήρης ανταποδοτικότητα των υπηρεσιών και δεν έχει τέλος ο κατάλογος των νεοφιλελεύθερων επιλογών που θα οριστικοποιήσουν το θάνατο της αυτοδιοίκησης.

ΕΒΔΟΜΟ: Στον αναπτυξιακό τομέα, αφού ναυάγησαν όλα τα καλλικράτεια κατασκευάσματα, όπως τα πολυδιαφημισμένα προγράμματα, Ελλάδα, πρόγραμμα εξυγίανσης και άλλα, προχωρούν τώρα σε ένα πομπώδες και φιλόδοξο πρόγραμμα. Το πρόγραμμα «Αυτοδιοίκηση –Κοινωνική Συνοχή – Ισόρροπη Ανάπτυξη» (Α.Κ.Σ.Ι.Α.) αναγγέλθηκε από την κυβέρνηση σε μια περίοδο πλήρους ανομβρίας και έρχεται να αντικαταστήσει και να συμπεριλάβει όλα τα προηγούμενα. Σύμφωνα με το μέχρι τώρα σχεδιασμό και τις πρόσφατες ανακοινώσεις της ηγεσίας του υπουργείου Εσωτερικών, η διάρθρωση του προγράμματος θα βασίζεται σε έξι άξονες οι οποίοι  αποτελούν μια  αναπτυξιακή «ομπρέλα», στην οποία «χωράνε», τα έργα που έχουν ενταχθεί στο πρόγραμμα «Θησέας», η συμμετοχή των δήμων στα Τομεακά Επιχειρησιακά Προγράμματα του ΕΣΠΑ,  και του Προγράμματος «Αλέξανδρος Μπαλτατζής», το πρόγραμμα αυτεπιστασίας, τα  έργα που σχετίζονται  με την Εξοικονόμηση Ενέργειας, το Ειδικό Πρόγραμμα Εξυγίανσης των ΟΤΑ και το πρόγραμμα «ΕΛΛΑΔΑ». Η χρηματοδότηση του Α.Κ.Σ.Ι.Α. θα πραγματοποιηθεί από πόρους που προέρχονται από συγχρηματοδοτούμενα προγράμματα, εθνικούς και θεσμοθετημένους πόρους της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, όπως είναι για παράδειγμα ο Φόρος Ζύθου, το Τέλος Ακίνητης Περιουσίας και το Τέλος Διαφήμισης. Αναφορικά με την υλοποίηση αυτού του προγράμματος και τη χρηματοδότηση του είμαστε σε αναμονή, όταν τεθεί σε εφαρμογή.

ΟΓΔΟΟ: Έγινε πλέον σαφές ακόμα και στους δύσπιστους ότι το περιεχόμενο αυτής της μεταρρύθμισης στοχεύει στον μεγαλύτερο έλεγχο της τοπικής αυτοδιοίκησης από τα κυρίαρχα οικονομικά και πολιτικά συμφέροντα, είναι ενταγμένο στο σύμφωνο σταθερότητας και υπηρετεί το νεοφιλελευθερισμό.  Συμπερασματικά από την μέχρι σήμερα εμπειρία μπορεί κάποιος να παρατηρήσει: Την περαιτέρω εμπορευματοποίηση δημόσιων ή δημοτικών κοινωνικών υπηρεσιών (παιδείας-υγείας-πρόνοιας) μέσω της “ αποκέντρωσης”  και της εξάρτησής τους από το τοπικό φορολογικό βάρος. Την εφαρμογή αντεργατικής αντιλαϊκής γενικότερα “αναπτυξιακής” πολιτικής στην Περιφέρεια με κριτήριο την ανταγωνιστικότητα του κεφαλαίου, η οποία θα οδηγήσει σε παραπέρα τοπική ανισομετρία και ταξική ανισότητα. Την υποκριτική “φιλανθρωπική” διαχείριση κάποιων ακραίων κοινωνικών προβλημάτων από την ΤΑ, αντί της αντιμετώπισης των κοινωνικών αναγκών με ενιαία κρατική παροχή και ευθύνη.

Ένας χρόνος μετά τις εκλογές – Προγραμματικές προτεραιότητες στην Περιφερειακή Αυτοδιοίκηση

Στις 19 Νοέμβρη συνήλθε η ολομέλεια του Τμήματος Αυτοδιοίκησης και Περιφερειακής Ανάπτυξης του ΣΥΝ και συζήτησε την κατάσταση στους Δήμους και στις Περιφέρειες ένα χρόνο μετά τις πρώτες εκλογές της λεγόμενης «Καλλικρατικής μεταρρύθμισης» και έθεσε τις προγραμματικές προτεραιότητες για την Τοπική και την Περιφερειακή Αυτοδιοίκηση.
Σε σχέση με την εφαρμογή της Περιφερειακής Αυτοδιοίκησης, η ολομέλεια κατέληξε στις παρακάτω εκτιμήσεις:
Α) Ένα χρόνο σχεδόν από τη λειτουργία του θεσμού της Περιφερειακής Αυτοδιοίκησης, όλες μας οι εκτιμήσεις, ριζικές διαφωνίες και αντιρρήσεις για τον «Καλλικράτη» έχουν δικαιωθεί, ότι δηλαδή πρόκειται για μια αντιδημοκρατική, συντηρητική, συγκεντρωτική μεταρρύθμιση, που θα κάνει ακόμη πιο γραφειοκρατικό το θεσμό, μακριά από τους πολίτες και τις ανάγκες τους.
α) Η αντιδημοκρατικότητα του νόμου έχει επιβεβαιωθεί:
 Από τους κανονισμούς και τον τρόπο λειτουργίας των Περιφερειακών Συμβουλίων.
 Από τη συγκρότηση και τη λειτουργία των Επιτροπών.
 Από τη συγκρότηση της Γενικής Συνέλευσης και του Δ.Σ. της ΕΝΠΕ κ.λπ.
β) Έχει ενισχυθεί η αλαζονεία της εξουσίας. Χαρακτηριστική η εκλογή του Συμπαραστάτη του Πολίτη στις περισσότερες Περιφέρειες.
γ) Η αδιαφάνεια έχει μεγαλώσει. Είναι χαρακτηριστικό ότι δεκάδες Μελέτες Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων έρχονται σε κάθε συνεδρίαση των Π.Σ. και είναι προφανές ότι είναι αδύνατον και να τις ελέγξουν οι μειοψηφίες, αλλά και να ενημερωθούν οι ενδιαφερόμενοι πολίτες.
δ) Ο συγκεντρωτισμός έχει αυξηθεί, με αποτέλεσμα να δυσκολεύεται η εξυπηρέτηση των πολιτών.
ε) Ιδιαίτερα, η εκτίμησή μας ότι ο «Καλλικράτης» είναι η εφαρμογή του μνημονίου στην αυτοδιοίκηση και το όχημα για την επιβολή νεοφιλελεύθερων πολιτικών, έχει απολύτως δικαιωθεί.
Στο νέο προϋπολογισμό του 2012 για την Αυτοδιοίκηση Τοπική και Περιφερειακή έχουν μειωθεί τα κονδύλια κατά 500 εκατ. ευρώ σε σχέση με το 2011 (τακτικός προϋπολογισμός + Π.Δ.Ε.) και είναι μειωμένα τα συνολικά έσοδα κατά 536 εκατ. ευρώ (συμπεριλαμβανομένων και των ιδίων πόρων).
Αναλυτικά, το 2011 οι Κ.Α.Π. ήταν 3,692 δισ. ευρώ. Το 2012 προϋπολογίζονται σε 3,214 δισ. ευρώ.
Το Π.Δ.Ε. το 2011 ήταν 630 εκατ. ευρώ. Το 2012 θα είναι 608 εκατ. ευρώ.
Ειδικά για τις Περιφέρειες οι Κ.Α.Π. είναι 609,4 εκατ. ευρώ.
Δαπάνες
Το μισθολογικό κόστος είναι μειωμένο κατά 314 εκατ. ευρώ.
Τα προνοιακά επιδόματα κατά 100 εκατ. ευρώ.
Οι λοιπές δαπάνες κατά 175 εκατ. ευρώ.
στ) Εργασιακή εφεδρεία
Η βίαια εκδίωξη των υπαλλήλων μέσω της εργασιακής εφεδρείας, σε συνδυασμό με την απαγόρευση των προσλήψεων οδηγεί τις υπηρεσίες να είναι υπό διάλυση. Σε λίγο δεν θα υπάρχουν υπάλληλοι να στελεχώσουν τις υπηρεσίες και υπάρχει ο κίνδυνος της «βίαιης μεταφοράς» των υπαλλήλων στις έδρες των Περιφερειών.
ζ) Επιπλέον, αφαιρέθηκαν αρμοδιότητες που είχαν δοθεί.
Συγκεκριμένα, στο άρθρο 15 του νομοσχεδίου «Περιβαλλοντική αδειοδότηση έργων και δραστηριοτήτων, ρύθμιση αυθαιρέτων σε συνάρτηση με δημιουργία περιβαλλοντικού ισοζυγίου και άλλες διατάξεις αρμοδιότητας ΥΠΕΚΑ», που συζητήθηκε στην ολομέλεια της Βουλής στο τέλος Αυγούστου, αφαιρέθηκαν όλες οι αρμοδιότητες της αιρετής περιφέρειας για σοβαρά θέματα περιβαλλοντικού ενδιαφέροντος όπως υδατοκαλλιέργειες, αιολικά πάρκα, απόβλητα, εργοστάσια γαλακτοκομικών κ.α.
Οι αρμοδιότητες αυτές επανέρχονται στην κρατική αποκεντρωμένη διοίκηση και στο ίδιο το υπουργείο!
η) Το νέο στοιχείο που πρέπει να εκτιμήσουμε είναι ότι η διαχείριση του ΠΕΠ από τις Περιφέρειες, δηλαδή ουσιαστικά από τους Περιφερειάρχες, μετατρέπει για πρώτη φορά από την ύπαρξη των δύο βαθμών αυτοδιοίκησης τους δήμους να είναι εξαρτημένοι και «υποτελείς» στους Περιφερειάρχες, αφού τα μόνα χρήματα που υπάρχουν για έργα, λόγω της συρρίκνωσης του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων είναι το ΕΣΠΑ.
θ) Ο πολιτικός χαρακτήρας του θεσμού στις περισσότερες Περιφέρειες υποβαθμίζεται. Είναι χαρακτηριστικό ότι τις περισσότερες φορές, από τα 40 θέματα όταν συνεδριάζουν τα Π.Σ., τα 30 είναι Μ.Π.Ε. κυρίως ανεμογεννήτριες και φωτοβολταϊκά.
Συμπερασματικά, ο πρώτος χρόνος της Περιφερειακής Αυτοδιοίκησης είναι μια «γκρίζα» χρονιά για το νέο θεσμό. Η Περιφερειακή Αυτοδιοίκηση είναι ουσιαστικά ένας ερμαφρόδιτος θεσμός, μεταξύ κρατικής διοίκησης και Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Ένας θεσμός χωρίς πόρους και προσωπικό.
Τέλος, δικαιώνεται και η θέση μας, να λειτουργούν άτυπα συλλογικά όργανα από τους αιρετούς σε κάθε Περιφερειακή Ενότητα.
Η επιβεβαίωση των διαφωνιών μας για τον «Καλλικράτη» επιβάλλει να θυμηθούμε και να προβάλλουμε τη δική μας άποψη και τις προϋποθέσεις που είχαμε θέσει για μια ουσιαστική, δημοκρατική, αυτοδιοικητική μεταρρύθμιση.

Β) Σήμερα, μετά την επιβολή από την τρόικα και την εγχώρια πλουτοκρατία της τριμερούς συμφωνίας ΠΑΣΟΚ – ΛΑΟΣ – ΝΔ, υπό τον αρχιτραπεζίτη κ. Παπαδήμο, δημιουργείται μια νέα κατάσταση και στο χώρο της Περιφερειακής Αυτοδιοίκησης.
Στην επόμενη περίοδο οι δυνάμεις μας στο χώρο της Περιφερειακής Αυτοδιοίκησης θα αντιμετωπίσουν αυτό το πολιτικό σκηνικό, σε συνδυασμό βέβαια με την ιδιόμορφη μακρά προεκλογική περίοδο.
Η νέα αυτή πολιτική κατάσταση θα δυσκολέψει ακόμη περισσότερο τη δυνατότητά μας να παρθούν αποφάσεις από τα Περιφερειακά Συμβούλια λόγω της συγκυβέρνησης (ΠΑ.ΣΟ.Κ. – Ν.Δ. – ΛΑ.Ο.Σ.) υπέρ των λαϊκών συμφερόντων και αναγκών.
Συνεπώς, αποκτά πιο μεγάλη σημασία η δράση και οι παρεμβάσεις των παρατάξεών μας στην κοινωνία.
Θετικές αποφάσεις θα λαμβάνονται στα Περιφερειακά Συμβούλια μόνο όταν έχουμε καταφέρει να έχουμε συμβάλει να είναι γεμάτες οι αίθουσες των συνεδριάσεων από διαμαρτυρόμενους πολίτες.
1) Πρώτη προτεραιότητα για τη δράση μας εντός και εκτός του θεσμού, θα πρέπει να είναι τα κρίσιμα θέματα της πολιτικής συγκυρίας, που αποτελούν θέματα γενικότερης πολιτικής αντιπαράθεσης.
α) Εφαρμογή των ήδη ψηφισθέντων μέτρων του μεσοπρόθεσμου και του εφαρμοστικού, που είναι:
i) Τα παλιά και νέα χαράτσια, με αιχμή το χαράτσι μέσω ΔΕΗ για τα οποία πρέπει να επιδιώξουμε και αποφάσεις και από τα Περιφερειακά Συμβούλια, αλλά και να συντονιστούμε και να ξεδιπλώσουμε τη δράση μας, μαζί με τις δημοτικές μας παρατάξεις και τις λαϊκές επιτροπές.
ii) Η εργασιακή εφεδρεία, η οποία αποψιλώνει τις υπηρεσίες των Περιφερειών από έμπειρο προσωπικό και ανοίγει την πόρτα για παράδοση λειτουργιών σε ιδιώτες.
iii) Νέο μισθολόγιο και περαιτέρω μείωση μισθών και συντάξεων.
iv) Μεγαλύτερη εργασιακή ανασφάλεια και διάλυση των εργασιακών σχέσεων.
v) Ιδιωτικοποιήσεις – ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, πρόγραμμα «Ήλιος», όπου υπάρχει κίνδυνος, τεράστιες εκτάσεις του δημοσίου, δασικές ή παραγωγικές να μετατραπούν σε εκτάσεις προς το συμφέρον της Γερμανικής άρχουσας τάξης.
vi) Περικοπή χρηματοδοτήσεων των κοινωνικών δομών (ΚΕΘΕΑ, ΟΚΑΝΑ, μονάδες ψυχικής υγείας κ.λπ.).
β) Νέα δανειακή σύμβαση – νέο μνημόνιο, που σημαίνουν νέα αντιλαϊκά μέτρα.
γ) Ειδικές οικονομικές ζώνες, που προωθούν οι Γερμανοί με το Χρυσοχοΐδη και πρωταγωνιστούν ορισμένοι Περιφερειάρχες με πρωταγωνιστή τον Τατούλη.
Όλα αυτά σημαίνουν:
i) Πρωταγωνιστική παρουσία και δράση στους αγώνες και στα κινήματα.
ii) Πιο έντονη πολιτικοποίηση των θέσεών μας, ΟΧΙ ΣΤΗ ΝΕΑ ΔΑΝΕΙΑΚΗ ΣΥΜΒΑΣΗ – ΝΑ ΑΝΑΤΡΑΠΕΙ ΑΥΤΗ Η ΣΥΓΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΚΑΙ ΑΥΤΗ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΝΑ ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΕΙ Η ΑΝΑΓΚΑΙΑ ΣΥΜΠΑΡΑΤΑΞΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΑΡΙΣΤΕΡΩΝ – ΑΝΤΙΝΕΟΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΩΝ – ΑΝΤΙΜΝΗΜΟΝΙΑΚΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ.
2) Παρά το γεγονός ότι το επόμενο τετράμηνο θα είναι ένα τετράμηνο που κατά κύριο λόγο θα ασχολούμαστε με τα παραπάνω, οφείλουμε να υλοποιήσουμε την απόφαση της δεύτερης σύσκεψης του Τομέα Περιφερειακής Αυτοδιοίκησης και Ανάπτυξης, για τη διαμόρφωση της εναλλακτικής αριστερής πολιτικής και του προγράμματος για κάθε Περιφέρεια.
Αυτό σημαίνει, όπως έχουμε αποφασίσει:
α) Δημιουργία και λειτουργία ομάδας προγραμματικής επεξεργασίας και πολιτικής στήριξης σε κάθε περιφερειακή παράταξη.
β) Συγκρότηση και λειτουργία ομάδας στήριξης σε κεντρικό επίπεδο.
Έχει ήδη υπάρξει συμφωνία με τον επικεφαλής του Τμήματος Χωροταξίας και Περιφερειακής Ανάπτυξης του Πολυτεχνείου Θεσσαλονίκης, το συναγωνιστή Γρηγόρη Καυκαλά, καθώς και με ομάδα συντρόφων και συναγωνιστών του ΕΜΠ. Απομένει με τη βοήθεια των συντρόφων Δ. Βίτσα και Ν. Βούτση να συγκροτηθεί μια ομάδα από συντρόφους των τμημάτων και από τη στήριξη της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ.
3) Άμεσα σοβαρά ζητήματα θα έρθουν στα Περιφερειακά Συμβούλια και επιβάλλεται η συνεργασία όλων για να τα αντιμετωπίσουμε.
Αυτά είναι:
α) Ο προϋπολογισμός του 2012.
β) Η διαχείριση των στερεών αποβλήτων.
γ) Η αναθεώρηση του ΕΣΠΑ.
δ) Το επιχειρησιακό σχέδιο κάθε Περιφέρειας.
ε) Το περίφημο «καλάθι» των αγροτικών προϊόντων.
στ) Διαχείριση υδάτων.
ζ) Πρόγραμμα «Ήλιος».
η) Ιχθυοκαλλιέργειες.
θ) Ανεμογεννήτριες.
ι) Αξιοποίηση ορυκτού πλούτου.
ια) Σύνθετη τουριστική κατοικία.
Για τα περισσότερα από αυτά υπάρχει ήδη βοηθητικό υλικό.
Επειδή υπάρχουν δυσκολίες στη μετακίνηση, πρέπει να εγκαταστήσουμε σύστημα τηλεδιάσκεψης μέσω Skype ώστε και σε επίπεδο της κάθε περιφερειακής παράταξης, αλλά και στο επίπεδο των εκλεγμένων Περιφερειακών Συμβούλων να συζητάμε και να συνδιαμορφώνουμε τις θέσεις μας.
Πέραν των άμεσων ζητημάτων, οφείλουν όλες οι παρατάξεις μας:
α) Να ασχοληθούν με τη συγκρότηση της εναλλακτικής αριστερής πρότασης σε κάθε Περιφέρεια για μια βιώσιμη ανάπτυξη προς το συμφέρον του λαού. Αυτό απαιτεί συντονισμένες προσπάθειες και ενεργοποίηση όλων των δυνάμεων του ΣΥΡΙΖΑ στην περιφέρεια. Η προσπάθεια αυτή εκτός της συμμετοχής των δυνάμεών μας στα πολιτικά δρώμενα της περιφέρειας θα βοηθούσε αποφασιστικά τους εκλεγμένους συντρόφους μέσα και έξω από τα Περιφερειακή Συμβούλια.
β) Να προβάλουν ολοκληρωμένα τις θέσεις μας για μια ουσιαστική, δημοκρατική, αυτοδιοικητική μεταρρύθμιση.
Οι επόμενες 100 με 120 μέρες θα σημαδευτούν από την ένταση της πολιτικής σύγκρουσης εν όψει των εκλογών και της οικονομικής πολιτικής που προκύπτει από τις συμφωνίες της Ευρωζώνης της 27ης Οκτωβρίου. Αυτά προφανώς επιβάλλουν ότι κυρίως την επόμενη περίοδο, όλες οι κομματικές δυνάμεις του ΣΥΝ και του ΣΥΡΙΖΑ, συνεπώς και εμείς, να έχουμε ως πρώτη προτεραιότητα τα βασικά θέματα της πολιτικής σύγκρουσης – αντιπαράθεσης, αλλά και προβολής της εναλλακτικής πρότασης του ΣΥΡΙΖΑ και των προγραμματικών μας θέσεων, που αποτυπώνονται στο πρόγραμμά μας.

29/11/2011

Συμπαράσταση της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΕΔΟΘ – Ν/Τ ΑΔΕΔΥ Θεσ/νίκης στους Εργαζόμενους στους Ο.Τ.Α.

Αριθ. Πρωτ.194                                                             Θεσσαλονίκη 11-10-11

Ταχ. Δ/νση  : Προξένου Κορομηλά 51, Θεσσαλονίκη

Ταχ. Κωδ.    :  546 22

Τηλέφωνο   : 2310 227.187 – 2310. 224.880

Fax               : 2310 262.394

E-mail           : edoth@otenet.gr

ΠΡΟΣ:

–          Σωματεία Μέλη της ΕΔΟΘ Ν/Τ ΑΔΕΔΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Η Εκτελεστική Επιτροπή της ΕΔΟΘ – Ν/Τ ΑΔΕΔΥ Θεσ/νίκης  δηλώνει την συμπαράσταση της στις κινητοποιήσεις των εργαζομένων στους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης, ενάντια στην οικονομική εξόντωση από κυβέρνηση και τρόικα.

Ταυτόχρονα καταγγέλλει την προσπάθεια, ποινικοποίησης των αγώνων από το Δήμαρχο Νεάπολης – Συκεών Δανιηλίδη Σίμο που με έγγραφο του προς του Προέδρου του Δ.Σ. Συνδέσμου ΟΤΑ Ν. Θες/νίκης, που κοινοποίησε στον εισαγγελέα Θες/νίκης, ζήτησε την παρέμβαση τους προκειμένου να σπάσει τις κινητοποιήσεις.

Η Εκτελεστική Επιτροπή της ΕΔΟΘ – Ν/Τ ΑΔΕΔΥ Θεσ/νίκης καλεί όλους τους Δημάρχους να σταθούν δίπλα στους εργαζόμενους καθώς και στους δημότες τους απέναντι στα καταστροφικά σχέδια τρόικας κυβέρνησης.

Επίσης καλεί όλους τους εργαζόμενους να αντιδράσουν μαζικά και σθεναρά  απέναντι στη σοβαρή αυτή πολιτική που καταστρέφει τη ζωή μας, τα δημόσια και κοινωνικά αγαθά, το μέλλον των παιδιών μας, την ίδια την χώρα και να δώσουν μαχητικό παρόν  στην Γενική Πανελλαδική απεργία στις 19 Οκτωβρίου 2011.