Ειδικό Δικαστήριο για ένα πλημμέλημα;

Του Κλέαρχου Τσαουσίδη

Η 38χρονη παρουσία του ΠαΣοΚ στα ελληνικά πολιτικά πράγματα προσέφερε, αν μη τι άλλο, πλούσιο υλικό για τη συγγραφή φτηνών αστυνομικών μυθιστορημάτων, με όλα τα απαραίτητα στην παραλογοτεχνία υλικά: μαύρο χρήμα, μπόλικη λάσπη και συμπεριφορές  τύπου Μπερλουσκόνι.

Διαβάζοντας τις τελευταίες μέρες τις δηλώσεις του πανικόβλητου Βαγγέλη Βενιζέλου και των επιτελών του σε βάρος του Γιώργου Παπακωνσταντίνου αλλά και τα πρωτοσέλιδα των προσκείμενων στην εκάστοτε εξουσία εφημερίδων, μου ήρθε αυτόματα ο συνειρμός:

–          εξιλαστήρια θύματα -αν και αναμφισβήτητα ένοχοι- στο Ειδικό Δικαστήριο που στήθηκε απ’ αφορμή την υπόθεση Κοσκωτά ο άλλοτε πανίσχυρος Κουτσόγιωργας, ο Γιώργος Πέτσος κι ο Δημήτρης Τσοβόλας, για να περιοριστώ στα προβεβλημένα πολιτικά πρόσωπα της εποχής.

–          εξιλαστήριο -προς το παρόν- θύμα της υπόθεσης της λίστας Λαγκάρντ ο …άνετος Γιώργος Παπακωνσταντίνου που μάλλον θα έχει ως παρέα στο εδώλιο κάποιους διορισμένους υπαλλήλους του και όχι πολιτικούς άμεσους συνεργάτες -ή και συνεργούς- του. Η διαγραφή του έγινε συνοπτικά, κάτι που ενισχύει την παρελθοντολογία.

Η κυβερνητική πρόταση για παραπομπή του κ. Παπακωνσταντίνου στηρίζεται κυρίως σε «ενδείξεις για νόθευση δημόσιου εγγράφου». Δηλαδή, οι συνεργάτες (και ορισμένοι άμεσοι συνεργοί) του άλλοτε πανίσχυρου υπουργού αγνοούσαν την ύπαρξη της λίστας Λαγκάρντ, ή θεωρούσαν (Βενιζέλος) ότι δεν ήταν αξιοποιήσιμη, μολονότι αυτό το υλικό ήρθε στην Ελλάδα από επίσημη πηγή, το γαλλικό υπουργείο Εξωτερικών. Όμως, εδώ, ούτε καταχωρίστηκε, ούτε πρωτοκολλήθηκε, ούτε καν υπήρξε για τους πρωθυπουργούς Παπανδρέου και Παπαδήμο.

Και νεόφτωχος!

Το πρώτιστο για την κυβέρνηση της νεοδεξιάς είναι ότι λείπουν από τη μέχρι στιγμής πρόσφατη λίστα τρία ονόματα συγγενών του κ. Παπακωνσταντίνου. Διευκρινίζω ότι θεωρώ τον άνθρωπο                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                             καταδικαστέο όχι μόνο γι’ αυτά τα περίπου πταίσματα αλλά για την απάνθρωπη, δόλια και πρωτοφανή μεθόδευση με την οποία έστειλε την Ελλάδα στο ΔΝΤ και την κατέστησε υποχείριο αφανών ευρωπαϊκών συμφερόντων.                                         

Και θα ήθελα να τον δω στο κελί μόνο και μόνο για την απάντηση που είχε δώσει μέσω τηλεοπτικής εκπομπής σε ηλικιωμένη συνταξιούχο την οποία καταδίκασε να ζει με 600 ευρώ. «Κι εμείς στην οικογένειά μου δύσκολα τα βγάζουμε πέρα», είχε πει τότε ο φτωχούλης των τουλάχιστον 20 χιλιάδων ευρώ το μήνα (επισήμως φυσικά).

Τώρα, από τα ήρεμα κανάλια της Ολλανδίας, θα αναπολεί τα μεγαλεία και θα ετοιμάζει την υπεράσπισή του, που αν και δεν είμαι νομικός, θαρρώ ότι είναι εύκολη υπόθεση.

– Τον είδε κανείς να νοθεύει τη λίστα; Όχι.

– Είχε δει κανείς τη λίστα προτού πάει στα χέρια του; Όχι (επισήμως).

– Ηταν δημόσιο έγγραφο; Όχι (δεν πρωτοκολλήθηκε).

– Είναι τόσο βλάκας να βγάλει τα μάτια του για ένα πρόστιμο που θα πλήρωναν οι ξαδέρφες του αν αποδειχτεί ότι παρανόμως είχαν εξαγάγει τα χρήματά τους; Όχι (με επιφύλαξη, δεδομένης και της απίστευτης υπεροψίας του).

Και από την άλλη:

– Πέρασε και από άλλα χέρια αυτή η λίστα; Ναι.

– Μπορούσαν να τη στήσουν κάποια από αυτά τα χέρια στον κ. Παπακωνσταντίνου ώστε να «χορτάσει αίμα το πόπολο»; Ναι.

– Μπορούσαν και οι επόμενοι κάτοχοι να έχουν βγάλει το κατιτίς τους ενημερώνοντας τους «φίλους τους» να καλύψουν την παρανομία και να στείλουν τα χρήματα στο υπερπέραν; Ναι.

– Μένουν έτσι στο ακαταδίωκτο Παπανδρέου, Παπαδήμος και Βενιζέλος (ως κι ο Σαχινίδης, που, αν και «αρμόδιος» υπουργός στη συνέχεια, «δεν πήρε χαμπάρι» και τώρα υπογράφει την παραπομπή του πρώην αφεντικού του!); Ναι, έστω προς το παρόν…

Ρεζουμέ: 2 χρόνια με τριετή αναστολή λόγω πρότερου εντίμου βίου; Πλημμέλημα δεν είναι;

Θα ψηφίσουν όλοι;

 Τότε, πριν από 22 χρόνια, ο Αντρέας Παπανδρέου αθωώθηκε από το Ειδικό Δικαστήριο (με κύριο χαράκτη της υπερασπιστικής του πολιτικής … τον κ. Βενιζέλο) ενώ πλήρωσαν για το σκάνδαλο ο Μένιος Κουτσόγιωργας (με τη ζωή του), ο Γιώργος Πέτσος (ηθικά) και ο Δημήτρης Τσοβόλας (μολονότι ήταν κραυγαλέα η κατ’ εντολήν παρασπονδία του).

Ας μη μας διαφεύγει ότι από τότε όλες οι ανομίες ψηφίζονται από την εκάστοτε πλειοψηφία στη Βουλή, οπότε όλα καλά για τους υπουργούς που απολαμβάνουν της προνομίας η οποία μόνο στον Πρόεδρο επιφυλάσσεται στην ελληνική Δημοκρατία: το ανεύθυνο.

Τώρα, η τρικομματική πλειοψηφία καλείται να κουκουλώσει το σκάνδαλο της μη διερεύνησης της λίστας και να δώσει το πολιτικό «δεδικασμένο» για το χαντάκωμα και των υπόλοιπων καταλόγων με φοροφυγάδες που διαθέτει μεν το ελληνικό κράτος αλλά δεν αξιοποιεί. Να επιτρέψει εντέλει αυτή η πλειοψηφία να συνεχιστεί το αλισβερίσι με τις αλληλοεξυπηρετήσεις του κ. Σαμαρά προς το κ. Βενιζέλο, του κ. Βενιζέλου προς τον κ. Κουβέλη, του κ. Κουβέλη προς τον κ. Σαμαρά και πάει λέγοντας.

Οι βουλευτές των τριών κυβερνητικών κομμάτων γνωρίζουν καλά τι συμβαίνει. Αλλά καλούνται να κουκουλώσουν με την ψήφο τους ένα τεράστιο, ηθικό περισσότερο παρά οικονομικό, σκάνδαλο, στέλνοντας στο Ειδικό Δικαστήριο μόνον τον κ. Παπακωνσταντίνου. Καλούνται να αντιγράψουν την αθλιότητα με την οποία ξεφορτώθηκαν το Μένιο  Κουτσόγιωργα οι τότε βουλευτές του ΠαΣοΚ που ψήφισαν μαζί με τους δεξιούς και τους αριστερούς την παραπομπή του όταν είδαν τη μισότυφλη Δικαιοσύνη να πλησιάζει τον ηγέτη τους. Τον ίδιο Κουτσόγιωργα που όχι μόνον ανέχονταν αλλά στήριζαν με νύχια και με δόντια.

Μα θα μου πείτε, δεν ήταν ο πανίσχυρος αντιπρόεδρος που κινούσε όλα τα νήματα; Φυσικά! Μόνο που ό,τι έκαμνε ήταν σε απόλυτη γνώση του πολιτικού του προϊσταμένου, του Αντρέα Παπανδρέου, όπως τουλάχιστον βεβαίωναν οι τότε και τώρα μεγάλες εφημερίδες, αυτές που ζητούσαν την κεφαλή του Αντρέα Παπανδρέου επί πίνακι και κατόπιν, δια των ιδιοκτητών και διευθυντών τους, δεν είδαν, δεν άκουσαν, δεν έγραψαν!

Advertisements

Ομερτά από τη μνημονιακή συγκυβέρνηση

Επιτροπή Πολιτικού Σχεδιασμού ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ
Ομάδα Τεκμηρίωσης

Ομερτά από τη μνημονιακή συγκυβέρνηση με στόχο την συγκάλυψη
σκανδάλων της εγχώριας κλεπτοκρατίας

Η υπόθεση της «λίστας Λαγκάρντ» έχει τουλάχιστον τρεις πτυχές. Η μία είναι η αλλοίωσή της, η άλλη είναι το ότι, αντίθετα απ’ ό,τι έπραξαν κυβερνήσεις άλλων χωρών, στην Ελλάδα, διαδοχικές κυβερνήσεις και ΥΠΟΙΚ, την καταχώνιασαν επί δύο χρόνια χωρίς να αναζητήσουν δημόσια έσοδα από την αξιοποίησή της, παρέχοντας έτσι ασυλία στη φοροδιαφυγή μεγάλου πλούτου. Η τρίτη πτυχή είναι τα ονόματα που αναγράφονται στη λίστα και αφορούν μέρος της οικονομικής ολιγαρχίας (βαρόνοι της επιχειρηματικής και εφοπλιστικής τάξης, καναλάρχες, έμποροι όπλων-προμηθευτές του Υπουργείου Άμυνας κλπ), πράγμα που με δεδομένες τις δύο πρώτες πτυχές, καταδεικνύει, πέρα από την φοροασυλία του μεγάλου πλούτου, την ύπαρξη ισχυρότατων αιμομικτικών δεσμών της ολιγαρχίας αυτής με μέρος της πολιτικής τάξης, δηλαδή άγρια διαπλοκή με θύμα, μεταξύ άλλων, το δημόσιο ταμείο.
Η πρωτοβουλία της συγκυβέρνησης να παραπέμψει σε επιτροπή της Βουλής τον κ. Παπακωνσταντίνου συρρικνώνει την υπόθεση της «λίστας Λαγκάρντ» μόνο στην πτυχή της αλλοίωσής της. Έτσι όμως συγκαλύπτονται τα ζητήματα των ευθυνών για την ασυλία της φοροδιαφυγής των πλούσιων και βεβαίως της διαπλοκής. Κι εδώ υπάρχουν προφανείς ενδείξεις για ευθύνες τουλάχιστον του κ. Βενιζέλου, ακόμη και ποινικές (πχ η παράβαση καθήκοντος εξαιτίας της μη αξιοποίησης της λίστας για αύξηση δημοσίων εσόδων). Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ καταθέτει πρόταση για παραπομπή και του κ. Βενιζέλου σε προανακριτική επιτροπή ώστε να ελεγχθούν οι τυχόν ποινικές ευθύνες του ίδιου κι αν προκύψουν και άλλων. Πρόκειται για πρόταση που ανταποκρίνεται στο κοινό περί δικαίου αίσθημα καθώς, αντίθετα από την πρόταση της συγκυβέρνησης, δεν παραβλέπει τις ενδείξεις για ευθύνες του κ. Βενιζέλου αναφορικά με την μη αξιοποίηση της λίστας.
Ωστόσο, πέρα των ποινικών, επισημαίνουμε και τις πολιτικές ευθύνες που βαρύνουν όλα τα κόμματα της συγκυβέρνησης, εφόσον επιλέγουν τη συγκάλυψη αντί για την πλήρη διαλεύκανση όλων των πτυχών της υπόθεσης. Η ομερτά της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, παρότι απαράδεκτη, είναι αναμενόμενη καθώς τα κόμματα αυτά είναι που επί χρόνια εκτρέφουν την διαπλοκή και οργανώνουν την ασυλία της φοροδιαφυγής των πλουσίων, τα κόμματα αυτά είναι που μετέτρεψαν την διαφθορά σε καθεστωτική δομή του κράτους, της οικονομίας και της πολιτικής. Η στάση της ηγεσίας της ΔΗΜΑΡ δημιουργεί μια ακόμη δυσάρεστη έκπληξη αφού διευκολύνει τη συγκάλυψη.
Στον δημόσιο διάλογο μέχρι σήμερα, ο κ. Βενιζέλος δεν έχει και δεν μπορεί να έχει πειστική απάντηση για τα εξής κρίσιμα ερωτήματα: γιατί τη στιγμή που ο ίδιος ως ΥΠΟΙΚ και το κόμμα του ως κυβέρνηση έβαζαν το ένα χαράτσι μετά το άλλο και πετσόκοβαν μισθούς και συντάξεις, γιατί ο ίδιος είχε καταχωνιάσει την λίστα στο συρτάρι του αντί να την αξιοποιήσει ώστε να αυξηθούν τα δημόσια έσοδα; Είναι αυτό παράβαση καθήκοντος ή δεν είναι; Πρέπει ή δεν πρέπει να διερευνηθεί αυτό το ζήτημα από προανακριτική επιτροπή της Βουλής όπως προτείνει ο ΣΥΡΙΖΑ; Εάν ο κ. Βενιζέλος διέθετε πειστικές απαντήσεις θα ήταν πρώτος ο ίδιος που θα ζητούσε τη διερεύνηση του ζητήματος από την επιτροπή της Βουλής ώστε να αποδειχτεί η «αθωότητά» του. Αντ’ αυτού, ο κ. Βενιζέλος επιλέγει να καθυβρίζει τον ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ μόνο και μόνο διότι προτείνει τα προφανή.
Το ΠΑΣΟΚ του κ. Βενιζέλου κατηγορεί τον ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ ότι με την πρότασή του για πλήρη διαλεύκανση οδηγεί την Ελληνική κοινωνία σε νέο διχασμό. Προφανώς, ούτε ο κ. Βενιζέλος ούτε τα εναπομείναντα στελέχη του ΠΑΣΟΚ δεν μπορούν να κατανοήσουν ότι η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ για πραγματική διαλεύκανση όλων των πτυχών της υπόθεσης και τιμωρία των υπευθύνων (όποιοι κι αν είναι αυτοί) είναι αίτημα της συντριπτικής πλειοψηφίας των πολιτών.
Το ΠΑΣΟΚ του κ. Βενιζέλου καταλογίζει επίσης στον ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ πολιτικό τυχοδιωκτισμό και μικροκομματικούς χειρισμούς που αποσταθεροποιούν τη χώρα. Προφανώς το ΠΑΣΟΚ του κ. Βενιζέλου αδυνατεί να κατανοήσει ότι το μέτωπο του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ ενάντια στην εγχώρια κλεπτοκρατία, τη διαπλοκή, και την ασυλία της φοροδιαφυγής, αποτελούν κάποια από τα κεντρικά στοιχεία της δικής του πρότασης για έξοδο από την κρίση, και τα στοιχεία αυτά της πρότασης του ΣΥΡΙΖΑ συναντούν σχεδόν καθολική αποδοχή από τους πολίτες. Αν κάτι προκαλεί περαιτέρω αποσταθεροποίηση στην αποσταθεροποίηση εξαιτίας της καταστροφικής πολιτικής του μνημονίου είναι η προσπάθεια της συγκυβέρνησης για συγκάλυψη και ελεγχόμενη εκτόνωση του διαχρονικού σκανδάλου ασυλίας της φοροδιαφυγής, σκάνδαλο που ο χειρισμός της «λίστας Λαγκάρντ» το καθιστά πλέον αδιαμφισβήτητο.
Το ΠΑΣΟΚ του κ. Βενιζέλου δεν διστάζει να αποπροσανατολίζει την ελληνική κοινωνία και να στρεβλώνει την πραγματικότητα. Για αποπροσανατολισμό, θυμήθηκαν το 89, δηλαδή άλλες εποχές, άλλες συνθήκες, άλλα πρόσωπα … Όσον αφορά τη στρέβλωση, καταλογίζουν στον ΣΥΡΙΖΑ ευθύνες για τη φοροδιαφυγή (πχ ότι δεν ψήφισε την άρση του τραπεζικού απορρήτου). Χωρίς βέβαια να ενημερώνουν τους πολίτες ότι η άρση αυτή ήρθε ως εφαρμοστικός του μεσοπρόθεσμου το Καλοκαίρι του 2011, δηλαδή μαζί με χαράτσια και περικοπές μισθών και συντάξεων, χωρίς να ενημερώνουν ότι παρά την άρση η φοροδιαφυγή συνεχίστηκε ανενόχλητη (όπως καταδεικνύει και η υπόθεση της «λίστας Λαγκάρντ»). Είναι δύσκολο όμως να ξεχάσουν οι πολίτες ότι δεν κυβερνούσε ο ΣΥΡΙΖΑ τις προηγούμενες δεκαετίες που τα φορολογικά έσοδα στην Ελλάδα υπολείπονταν κάθε χρόνο 4-5% του ΑΕΠ (8-10 δις ευρώ) από τους ευρωπαϊκούς μέσους όρους.
Είναι ευτράπελες οι προσπάθειες να εμφανιστούν ως αρχάγγελοι της κάθαρσης οι αρχιτέκτονες της διαπλοκής και της ασυλίας της φοροδιαφυγής. Παρά τις άοκνες προσπάθειες των ΜΜΕ που τους στηρίζουν, οι μόνοι που μπορούν να πειστούν είναι όσοι έχουν υποστεί λοβοτομή. Η υπόθεση της Λίστας Λαγκάρντ δεν αφήνει πλέον καμία αμφιβολία. Η σημερινή προσπάθεια συσκότισής της ούτε θα περάσει ούτε θα μείνει ανέλεγκτη.

Για την «Ελληνογερμανική Συνέλευση»

«ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ-ΑΝΟΙΧΤΗ ΠΟΛΗ»

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Η πρόσφατη επίσκεψη Μέρκελ και η «Ελληνογερμανική Συνέλευση» που διοργανώνεται στη Θεσσαλονίκη τον επόμενο μήνα, έρχονται να ολοκληρώσουν με τον πλέον επίσημο τρόπο μια πολύμηνη διαδικασία που με εύσχημο τρόπο («μεταφορά τεχνογνωσίας») επιχειρεί ουσιαστικά να παραδώσει τον φυσικό πλούτο και την οικονομική δραστηριότητα της χώρας σε πολυεθνικούς οικονομικούς κολοσσούς και τους εγχώριους ατζέντηδές τους.

Η πρωτοφανής οικονομική κρίση, για την οποία οι ίδιοι είναι υπεύθυνοι, αποτελεί χρυσή ευκαιρία για τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα, σε αγαστή συνεργασία με το πολιτικό προσωπικό που απροκάλυπτα πλέον εξυπηρετεί τις επιδιώξεις τους, να ιδιοποιηθούν τη δημόσια περιουσία και να στερήσουν κάθε εργαλείο ανάπτυξης από την ελληνική οικονομία.

Οι τελευταίες εξελίξεις επιβεβαιώνουν τις «καχυποψίες» – κατά την έκφραση του κ. Δήμαρχου – της παράταξής μας, που εγκαίρως ανέδειξε τα ζητήματα που σχετίζονται με την ενέργεια, τη διαχείριση των απορριμμάτων και τις εξορύξεις ως κυρίαρχα πολιτικά επίδικα στο καθεστώς του Μνημονίου που βρισκόμαστε. Είναι χαρακτηριστικό ότι στις πρόσφατες συνομιλίες Μέρκελ-Σαμαρά τα θέματα αυτά βρέθηκαν στην κορυφή της ατζέντας.

Στο πλαίσιο των νεοφιλελεύθερων αναδιαρθρώσεων, η ενέργεια, το νερό, η διαχείριση απορριμμάτων, οι υπηρεσίες τοπικής αυτοδιοίκησης και η υγεία εμπορευματοποιούνται και ιδιωτικοποιούνται, μεταφέρονται στο πεδίο των πολυεθνικών και των χρηματιστηριακών συναλλαγών σε παγκόσμιο επίπεδο.

Η προετοιμασία στη χώρα μας έχει αρχίσει από καιρό. Με τη διάλυση της ΔΕΗ και το μοίρασμα της πίτας στους επιχειρηματίες επιβάλλεται με πολιτικές αποφάσεις εδώ και μια δεκαετία. Στο νερό, με πρώτες για εκποίηση την ΕΥΔΑΠ και την ΕΥΑΘ, με το νόμο για τα δικαιώματα χρήσης, με την εξελισσόμενη ιδιωτικοποίηση των ποταμών μέσω των υδροηλεκτρικών έργων. Αλλά και στο πεδίο των σκουπιδιών ο τζίρος είναι σίγουρος, από το «ζεστό χρήμα» από τα δημοτικά τέλη.

Μια ακόμη πιο σκοτεινή πλευρά με τεράστια κέρδη είναι η διάθεση των βιομηχανικών αποβλήτων. Πάνω από ένα εκατομμύριο τόνοι βιομηχανικών και επικινδύνων αποβλήτων το χρόνο … αγνοούνται. Ενώ προωθούνται πανάκριβες όσο και αναποτελεσματικές λύσεις που θα οδηγούν τα σκουπίδια σε φαραωνικά εργοστάσια επεξεργασίας, λύσεις που αποκλείουν την ανακύκλωση και εκτινάσσουν τα κόστη διαχείρισης που θα πληρώνει η κοινωνία στους «επενδυτές». Σε Αττική, Θεσσαλονίκη, Κεντρική και Δυτική Μακεδονία, Θεσσαλία, Στερεά, Πελοπόννησο, Κρήτη προχωρούν με γοργούς ρυθμούς παρόμοια σχέδια του μεγάλου – εγχώριου και πολυεθνικού- κεφαλαίου. Όλα τα παραπάνω «ξεκαθαρίζουν το τοπίο» για το ποια είναι τα πραγματικά επίδικα της μνημονιακής νεοφιλελεύθερης αντεπίθεσης και ιδιαίτερα της δράσης της Task Force και του Ράιχενμπαχ στη χώρα μας.

Είναι υπόθεση της κοινωνίας πλέον να ακυρώσει τους σχεδιασμούς τους, να διαφυλάξει τα τελευταία αποθέματα δημόσιας περιουσίας, υπηρεσιών και πόρων που είναι αναγκαίος όρος οποιασδήποτε μελλοντικής ανασυγκρότησης προς όφελος του λαού.                                                                                                               15/10/2012

 

Άρθρο του επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξη Τσίπρα, ενόψει της επίσκεψης της Γερμανίδας καγκελαρίου, Άνγκελα Μέρκελ, φιλοξενεί η βρετανική εφημερίδα The Guardian, με τίτλο «Το ελληνικό μήνυμα στην Άνγκελα Μέρκελ».

 Όπως αναφέρει ο κ. Τσίπρας στο πλαίσιο του άρθρου, «η Ευρώπη μπορεί να επιβιώσει από την κρίση, που προκλήθηκε από τη λιτότητα, αλλά μόνο εάν επανασχεδιαστεί από και για τους λαούς της».

Όπως τονίζεται στο άρθρο, «η Άνγκελα Μέρκελ όταν θα επισκεφθεί την Αθήνα, την Τρίτη, θα βρει μία Ελλάδα που διανύει τον πέμπτο συνεχή χρόνο ύφεσης. Το 2008 και το 2009 η ύφεση ήταν αποτέλεσμα της διάχυσης της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης. Έκτοτε, έχει προκληθεί και έχει γίνει βαθύτερη από την πολιτική λιτότητας που επιβλήθηκε στην Ελλάδα από την τρόικα και την ελληνική κυβέρνηση».

Σύμφωνα με τον κ. Τσίπρα, «οι πολιτικές αυτές είναι καταστροφικές για τον ελληνικό λαό και κυρίως για τους εργαζόμενους, τους συνταξιούχους, τους μικρομεσαίους επιχειρηματίες και τις γυναίκες και βεβαίως για τους νέους. Η ελληνική οικονομία έχει συρρικνωθεί κατά πλέον του 22%, οι εργαζόμενοι και οι συνταξιούχοι έχουν χάσει το 32% του εισοδήματός τους και η ανεργία παρουσιάζει μία άνευ προηγουμένου αύξηση στο 24%, ενώ στους νέους η ανεργία φτάνει το 55%». «Οι πολιτικές λιτότητας», όπως τονίζει, «εμποδίζουν την οικονομία να επιστρέψει σε ρυθμούς ανάπτυξης. Η λιτότητα οδηγεί σε έναν φαύλο κύκλο ύφεσης και αύξησης του χρέους, που με τη σειρά του οδηγεί την Ελλάδα και τους δανειστές της στην καταστροφή».

Ο επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ τονίζει πως «όλα αυτά είναι γνωστά στους Ευρωπαίους και τους Έλληνες πολιτικούς, ανάμεσά τους και η Μέρκελ, που στόχο έχουν να επιβάλουν παρόμοια προγράμματα σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες που αντιμετωπίζουν πρόβλημα χρέους, όπως η Ισπανία, η Πορτογαλία και η Ιταλία».

Στο ερώτημα «γιατί επιμένουν τόσο δογματικά σε αυτή την καταστροφική πολιτική;» απαντά πως «θεωρούμε ότι στόχος τους δεν είναι να επιλύσουν την κρίση χρέους, αλλά να δημιουργήσουν ένα νέο ρυθμιστικό πλαίσιο σε ολόκληρη την Ευρώπη, που θα βασίζεται στοφθηνό εργατικό δυναμικό, στην απελευθέρωση της αγοράς εργασίας, στις μειωμένες δημόσιες δαπάνες και στις φοροαπαλλαγές του κεφαλαίου. Για να επιτύχουν, βασίζουν τη στρατηγική τους σε μία μορφή πολιτικού και οικονομικού εκβιασμού ώστε να πείσουν ή να εξαναγκάσουν τους Ευρωπαίους να δεχθούν τα πακέτα λιτότητας, χωρίς καμία αντίδραση. Η πολιτική του φόβου και του εκβιασμού που ακολουθήθηκε στην Ελλάδα είναι το καλύτερο παράδειγμα αυτής της στρατηγικής».

Ο κ. Τσίπρας υπογραμμίζει πως «αυτό πρέπει να σταματήσει τώρα. Η Ευρώπη χρειάζεται ένα νέο σχέδιο που θα προωθήσει την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση. Αυτό το σχέδιο πρέπει να αμφισβητεί το νεοφιλελευθερισμό και να οδηγεί τις ευρωπαϊκές οικονομίες στο δρόμο της ανάκαμψης. Θα πρέπει να δοθεί προτεραιότητα στις ανάγκες των εργαζομένων, των συνταξιούχων και των ανέργων και όχι των πολυεθνικών και των χρεοκοπημένων τραπεζιτών. Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ έχει δεσμευτεί να ακολουθεί αυτό το δρόμο. Γνωρίζουμε ότι είναι δύσκολο, αλλά είναι το μόνο σχέδιο που μπορεί να αποκαταστήσει το ευρωπαϊκό όραμα για κοινωνική δικαιοσύνη, ειρήνη και αλληλεγγύη».

Καταλήγοντας, αναφέρει πως «το σχέδιο αυτό θα πετύχει μόνο εάν οι λαϊκοί αγώνες αλλάξουν ριζικά τον συσχετισμό δυνάμεων. Αυτοί οι αγώνες έχουν ήδη ξεκινήσει, οδηγώντας στην άνοδο της Αριστεράς και των κινημάτων αντίστασης σε όλη την Ευρώπη. Κρατούν ζωντανή τη δημοκρατία, την ισότητα, την ελευθερία και την αλληλεγγύη -τις πιο σημαντικές αξίες της ευρωπαϊκής πολιτικής παράδοσης. Αυτές οι αξίες πρέπει να υπερισχύσουν, διαφορετικά η Ευρώπη θα επιστρέψει σε ένα σκοτεινό παρελθόν, το οποίο πιστεύαμε ότι είχε περάσει ανεπιστρεπτί».