Η παιδεία στην ανοιχτή πόλη

Όλες οι μεταρρυθμιστικές προσπάθειες των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ και ΝΔ εφαρμόζουν τις οδηγίες της Ε.Ε. και του προγράμματος σταθερότητας. Προωθώντας την αποκέντρωση της οργάνωσης και της διοίκησης του εκπαιδευτικού συστήματος, έχουν ως στόχο την αποδόμηση του δημόσιου χαρακτήρα της εκπαίδευσης με επιχειρησιακά προγράμματα δια βίου μάθησης και ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων των εκπαιδευτικών.

Με τον Καλλικράτη οι διορισμοί, η μισθοδοσία, η επεξεργασία προγράμματος, οι δαπάνες για εξοπλισμό και συντήρηση σχολικής στέγης περνούν στους Δήμους,  και την Περιφέρεια. Το κόστος μετακυλίεται στους δημότες με επιβολή τοπικής φορολογίας ενώ οι ανάγκες των σχολείων καλύπτονται από «ευεργέτες» χορηγούς (επιχειρήσεις και ιδιώτες). Οι εκπαιδευτικοί λειτουργούν ως μάνατζερ διαχειριστές στα συμβούλια προωθώντας τη μόρφωση και τις δεξιότητες που ζητά η αγορά και οι επιχειρήσεις. Οι μαθητές μετατρέπονται σε  πελάτες και  εμπορεύματα.

Οι τοπικοί εκπρόσωποι της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ αλλά και οι συνδυασμοί που στηρίζονται από επιχειρηματίες της πόλης προωθούν από κοινού την εφαρμογή του Καλλικράτη μέσω των Συμπράξεων Δημοσίου και Ιδιωτικού τομέα (ΣΔΙΤ).

Σε μια πόλη που ένα μεγάλο κονδύλι του δήμου για την παιδεία δόθηκε για την κατασκευή του δημαρχιακού μεγάρου η δημοτική παράταξη Θεσσαλονίκη Ανοιχτή Πόλη προτείνει:

  • Δωρεάν παροχή εκπαίδευσης σε κάθε παιδί χωρίς αποκλεισμούς και διακρίσεις μακριά από λογικές της αγοράς.
  • Σχολείο κύτταρο μόρφωσης και πολιτισμού σε τοπικό επίπεδο και χώρος καλλιέργειας ανθρώπινων σχέσεων, άνθισης πολιτισμού, ανάπτυξης δραστηριοτήτων, δημιουργικής απασχόλησης όταν οι γονείς εργάζονται, αλλά και σύνδεσης με το πολιτιστικό, κοινωνικό και φυσικό περιβάλλον της τοπικής κοινωνίας. Η τοπική αυτοδιοίκηση ως συντονιστικής και διαμεσολαβητής στη δικτύωση αυτή μπορεί να διαδραματίσει στρατηγικό ρόλο.
  • Σήμερα οι γονείς αναλαμβάνουν ολοένα και μεγαλύτερα οικονομικά βάρη για τη λειτουργία του σχολείου. Η δημοτική αρχή πρέπει να βοηθάει και όχι να επιβαρύνει την οικογένεια στον τομέα της μόρφωσης, εξασφαλίζοντας ευκαιρίες σε όλα τα παιδιά. Η δημιουργική παραμονή των παιδιών στο σχολείο όταν οι γονείς τους εργάζονται, και όχι απλώς η φύλαξή τους, είναι δικαίωμα που πρέπει να γίνεται σεβαστό.
  • Σχολεία με μόνιμο διδακτικό προσωπικό (μόνιμη σχέση εργασίας) και συλλογικές συμβάσεις.
  • Ουσιαστικός ρόλος στα συλλογικά όργανα της εκπαίδευσης (σχολικές επιτροπές, συμβούλια, διαμερισματικές επιτροπές παιδείας) με διαφανή και δημοκρατική λειτουργία.
  • Ενιαίο 12χρονο σχολείο με υποχρεωτική 2χρονη προσχολική εκπαίδευση.
  • Αύξηση των δημοτικών κονδυλίων για την παιδεία (σχολική στέγη, συντήρηση κτιρίων, βιβλιοθήκες, εργαστήρια)
  • Δημιουργία παιδικών σταθμών και νηπιαγωγείων με κατάλληλο εξοπλισμό. Δωρεάν ιατρική περίλθαψη, παρασκευή φαγητού, υγειονομικού ελέγχου και ύπαρξη αναγκαίου χώρου για άθληση.
  • Δωρεάν προγράμματα για την αντιμετώπιση εκδηλώσεων βίας και εκφοβισμού, ρατσισμού και ξενοφοβικών αντιλήψεων.